Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu sprzeciwu E. S. (dalej jako: "skarżąca", "strona"), utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2017 r. o odmowie zawieszenia postępowania.
Odpis postanowienia doręczono stronie wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia.
W dniu 30 sierpnia 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.)
W niniejszej sprawie jakkolwiek skarżąca została pouczona przez Sąd o tym, że ma prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 16 sierpnia 2017 r., to obecnie obowiązujące przepisy ustawy procesowej, w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. a nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), takiej możliwości nie przewidują. Wymaga bowiem zauważenia, że w myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w przypadkach przewidzianych w ustawie (w tym w przypadkach ujętych w samym art. 194 § 1 p.p.s.a.). Zaś art. 260 p.p.s.a., regulujący sposób załatwienia przez sąd sprzeciwu od postanowienia referendarza, po nowelizacji wspomnianą ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r., nie zawiera już wzmianki o tym uprawnieniu.
W tym stanie rzeczy, błędne pouczenie strony przez sąd nie kreuje prawa strony do wniesienia zażalenia. Podlega ono zatem odrzuceniu, jak zostało to wskazane na wstępie, jako niedopuszczalne.