Uzasadnienie
Skarżąca A.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Okręgowego Inspektora Pracy w K. Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2012r skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca pismem z dnia 13 sierpnia 2012r. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 14 listopada 2012r. przedmiotowy wniosek został pozostawiony bez rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpatrzeniu sprzeciwu od ww. zarządzenia, postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013r. pozostawił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.
Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej, postanowieniem z dnia 8 maja 2013r., sygn.akt I OZ 329/13 zażalenie oddalił.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, wezwaniem z dnia 27 maja 2013r. skarżąca ponownie została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł – w terminie 7 dnia od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca wnioskiem z dnia 20 czerwca 2013r. po raz drugi zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2013r. referendarz sądowy przedmiotowy wniosek oddalił, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013r., po rozpatrzeniu sprzeciwu skarżącej, również oddalił przedmiotowy wniosek.
W dniu 13 lutego 2014r. do tut. Sądu wpłynęło zażalenie na ww. postanowienie.
W tym stanie sprawy należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez A.K. podlega odrzuceniu z następujących powodów:
W rozpatrywanej sprawie kwestia przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego była przedmiotem rozważań zarówno Sądu I instancji, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który prawomocnym postanowieniem z dnia 8 maja 2013r., sygn.akt I OZ 329/13 oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 15 stycznia 2013r.
Prawidłowo zatem skarżąca została ponownie wezwana pismem z dnia 27 maja 2013r. do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca, po otrzymaniu ww. wezwania do uiszczenia wpisu, po raz kolejny wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
W związku z powyższym należy podnieść, że o ile postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy jako niekończące postępowania w danej sprawie nie posiadają atrybutu powagi rzeczy osądzonej i można – stosownie do art.165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) uchylać i zmieniać wskutek zmiany okoliczności sprawy, to nie mnożna twierdzić, że postanowienia wydane w tym przedmiocie nie posiadają cechy prawomocności.
Wyjaśnić należy, że stosownie do art.168 § 1 ww. ustawy, orzeczenie sądu, a więc także i postanowienie, staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. W rozpatrywanej sprawie postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2013r., sygn.akt I OZ 329/13 było ostateczne i nie podlegało zaskarżeniu.
Konsekwencją powyższych rozstrzygnięć było ponowne wezwanie skarżącej do uiszczenia należnego wpisu od skargi z wyznaczeniem terminu do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jeżeli strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu uiszczenia należnych kosztów postępowania wystąpi do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony do uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art.165 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Reasumując należy stwierdzić, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (postanowienie Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 10 maja 2010 r., sygn.akt II FZ 115/10 dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy Sąd prawomocnym postanowieniem ocenił, że skarżąca nie spełnia przesłanek zwolnienia jej z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie.
Odmienne postępowanie Sądu może prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum. Stosownie bowiem do art.220 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie podejmuje żadnej czynności w stosunku do pisma skierowanego do sądu, od którego strona nie uiściła należnej opłaty.
W rozpatrywanej sprawie kolejne wnioski składane przez skarżącą zmierzają jedynie w istocie do przewlekania postępowania sądowego tym bardziej, że nie zawierają żadnych nowych okoliczności.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie po prawomocnym orzeczeniu o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ponownym wezwaniu do uiszczenia należnego wpisu sądowego, wystąpienie z kolejnym wnioskiem w tym przedmiocie nie zwalniało skarżącą od skutków niezastosowania się do wezwania Sądu z dnia 27 maja 2013r., co w konsekwencji skutkuje odrzuceniem skargi.
Przedstawione wyżej stanowisko zostało wyrażone m.in. w postanowieniach NSA: z dnia 15 lutego 2010r., sygn.akt II FSK 706/09; z dnia 11 maja 2010 r., sygn.akt II OSK 831/10; z dnia 20 lipca 2011r. sygn.akt II OSK 1380/11; z dnia 16 grudnia 2011r. sygn.akt I OZ 1047/11.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art.58 § 3 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie i z tego względu Sąd odrzucił skargę na podstawie wyżej wskazanych przepisów.