Uzasadnienie
W dniu 10 czerwca 2014 r. skarżąca wniosła o wyłączenie sędziego NSA Krystynę Kutzner. Na uzasadnienie wniosku podała, że w dniu 9 grudnia 2013 r. ww. Sędzia wydała postanowienie oddalające wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Podniesiono, że "zażalenie" na to postanowienie Sędzia - nie przesyłając do NSA - rozpoznała sama i wydała w dniu 17 lutego 2014 r. postanowienie odrzucające to "zażalenie" nazywając go skargą i w konsekwencji wydała dalsze postanowienie w dniu 28 marca 2014 r. W ocenie skarżącej takie postępowanie Sędzi Kutzner można postrzegać jako chęć bycia "sędzią we własnej sprawie", co w rezultacie może wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w sprawie.
Sędzia NSA Krystyna Kutzner złożyła oświadczenie, że w niniejszej sprawie po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. dalej jako "P.p.s.a."), wyłączające ją od rozpoznania sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Wyłączenie sędziego następuje po pierwsze z mocy samego prawa, a po drugie na żądanie lub na wniosek strony skarżącej. Różnica pomiędzy wyłączeniem sędziego z mocy prawa, a wyłączeniem na wniosek sprowadza się do podstawy wyłączenia. W przypadku wyłączenia z mocy prawa podstawą jest przepis ustawy, zaś podstawą wyłączenia na wniosek jest postanowienie sądu.
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy prawa zostały wymienione w art. 18 P.p.s.a., natomiast przyczyna wyłączenia sędziego na wniosek została określona w art. 19 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Wniosek o wyłączenie sędziego, w myśl art. 20 P.p.s.a., strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Natomiast przepisem art. 22 § 2 P.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia.
W sprawie niniejszej Sędzia NSA Krystyna Kutzner złożyła pisemne wyjaśnienie w trybie powyższego przepisu, że nie łączy ją z wnioskodawcą stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do jej bezstronności.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zważyć należy, że skarżąca w rzeczywistości nie podniosła, ani nie uprawdopodobniła zaistnienia okoliczności wymienionych w powołanych powyżej przepisach ustawy, mogących stanowić podstawę wyłączenia sędziego z mocy ustawy lub na wniosek. Podkreślenia wymaga, że pojęcie "uzasadniona wątpliwość", dotyczy wątpliwości co do bezstronności sędziego, która uzasadniona jest obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82).
Tymczasem całość zarzutów skarżącej opiera się w ocenie Sądu na subiektywnym, mylnym przekonaniu, że niekorzystne dla skarżącej rozstrzygnięcia jakie wydawała w toku postępowania sądowego Sędzia NSA Krystyna Kutzner, świadczą o braku jej bezstronności w sprawie.
Trzeba podkreślić, że nie jest w gestii Sądu aby w trybie rozpatrywania wniosku o wyłączenie sędziego wyjaśniać stronie przepisy postępowania sądowoadministracyjnego, które legły u podstaw zapadłych rozstrzygnięć. Ponadto niezadowolenie ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty takie mogą zostać podniesione w stosownych trybach odwoławczych.
Zasadnym jest w tym miejscu wskazanie na postanowienie Sądu Najwyższego z 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt l CZ 212/71 (opubl.: OSNC 1972/3/55), w treści którego Sąd Najwyższy wyraził m. in. pogląd, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego. Jak wynika z powyższego, uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego jest możliwe jedynie, gdy strona wskaże okoliczności lub dowody przynajmniej uprawdopodabniające istnienie uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zaistniała.
Natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, że nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 18 listopada 2010 r., sygn. akt l OZ 864/10).
W rozpoznawanej sprawie, w związku z tym, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy, jak również z uwagi na fakt, że złożone przez sędziego oświadczenie nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, uznać należało, że nie ma przeszkód wskazanych w powołanych na wstępie przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aby Sędzia NSA Krystyna Kutzner mogła rozpoznać skargę A. M. – K.k na bezczynność Okręgowego Inspektora Pracy. Zatem wniosek o wyłącznie sędziego NSA Krystyny Kutzner nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.