Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2017 r. odrzucił wniosek skarżącego Z. B. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 września 2017 r.
Skarżący nadał w dniu 28 września 2017 r. zażalenie na ww. postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, usprawiedliwiając złożenie zażalenia po terminie okolicznością przebywania w szpitalu oraz przysługującym mu 90 – dniowym zwolnieniem lekarskim.
Do wniosku załączył zaświadczenie Oddziału Kardiologii Szpitala Wojewódzkiego z dnia 25 sierpnia 2017 r., z którego wynika, że skarżący został przyjęty na leczenie szpitalne w dniu 18 sierpnia 2017 r. i przebywał na nim do dnia 24 sierpnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00), o braku winy można mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej.
Skarżący spełnił warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu, gdyż równocześnie z wnioskiem wniósł zażalenie, a wniosek został złożony trzy dni po dacie, z którą należy wiązać ustanie przyczyny uchybienia terminu tj. przebywanie w szpitalu (18-24 sierpnia 2017 r.).
Nie można jednak w ocenie Sądu uznać, że skarżący uchybił terminowi do zażalenia w sposób niezawiniony. Pobyt w szpitalu czasowo pokrył się jedynie częściowo z terminem, jaki skarżący posiadał do napisania i złożenia zażalenia.
Termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 26 września 2017 r., natomiast pobyt w szpitalu trwał do 24 sierpnia 2017 r. Co prawda skarżący twierdził, że po tej dacie przysługiwało mu długotrwałe zwolnienie lekarskie, jednak nie przedłożył stosownego zaświadczenia ani też nie dowiódł, że w pozostawał w tych dwóch dniach pozostałych do napisania zażalenia w stanie, który wykluczyłby możliwość zadbania o interesy w niniejszym postępowaniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i odmówił jego przywrócenia na podstawie przepisu art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.