Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 grudnia 2012 roku Wojewoda [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] roku Nr [...] w sprawie przyjęcia zmian w Statucie [...] W treści skargi został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, który jednak nie został uzasadniony w żaden sposób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak, aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności. Postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter wpadkowy.
Sąd na tym etapie ocenia spełnienie przez wnioskodawcę przesłanek, udzielenia tymczasowej ochrony prawnej, wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie odnosząc się do merytorycznych zarzutów skargi (postanowienie NSA z 16 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OZ 245/10 LEX nr 619734). Poza tym sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności (postanowienie NSA z 4 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1522/12 LEX nr 1225721).
Tym samym brak uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. uniemożliwia sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku (postanowienie NSA z 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1843/10 LEX nr 707841).
W niniejszej sprawie Wojewoda [...] złożył wniosek o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] roku Nr [...] w sprawie przyjęcia zmian w Statucie [...], jednakże nie uzasadnił go w żaden sposób. W ocenie Sądu w treści skargi z dnia 12 grudnia 2012 roku strona skarżąca nie odniosła się w żaden sposób do powyższego wniosku a jedynie sformułowała zarzuty przeciwko zaskarżonej uchwale co uniemożliwia dokonanie przez Sąd oceny merytorycznej tego wniosku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.