Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 października 2015 r. oddalił skargę M.T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji gruntów.
Skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku, a następnie w dniu 6 listopada 2015 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku wnika, że M.T. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródło jej utrzymania stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1672,80 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek wnioskodawczyni to mieszkanie o powierzchni 31,08 m2 oraz udział wynoszący 2/3 w nieruchomości leśnej o powierzchni 2.108 m2, której dotyczy zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania skarżącej, w tym czynsz, opłaty za gaz i energię elektryczną, wynoszą około 600 zł. M.T. cierpi na liczne, przewlekłe schorzenia o podłożu autoimmunologicznym. Raty kredytu zaciągniętego na leczenie i rehabilitację wynoszą 332,50 zł miesięcznie. Koszty leczenia, rehabilitacji i niezbędnych leków wynoszą około 400 zł miesięcznie.
Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie referendarz sądowy, po rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 2 lipca 2015 r., postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. przyznał prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, to jest zwolnił M.T. od kosztów sądowych.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Wykazane przez M.T. wydatki na niezbędne utrzymanie oraz koszty leczenia i rehabilitacji pochłaniają ponad 1.300 zł miesięcznie. Chociaż więc w przedmiotowej sprawie skarżąca nie ma już obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to dochód jaki uzyskuje z emerytury nie pozwala na wygospodarowanie środków, które pozwalałyby sfinansować koszty profesjonalnej pomocy prawnej. Biorąc przy tym pod uwagę, że M.T. nie ma oszczędności, ani nie dysponuje majątkiem, który mogłaby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, że przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zostały spełnione.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.