Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 października 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1849/15, doręczonym skarżącej M.T. 17 listopada 2015 r. oddalił jej skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji gruntów.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1849/15 ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. M.W. (pismo ORA z dnia 1 grudnia 2015 r.).
W dniu 20 stycznia 2016 r. wyznaczony adwokat wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 października 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1849/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Według art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Na wstępie należy podkreślić, że wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika złożonym w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej nie wpływa na bieg tego terminu. Brak bowiem podstaw do przyjęcia, że przeszkoda w dokonaniu czynności, choćby niezawiniona przez stronę, powodowała przedłużenie terminu o okres trwania przeszkody w sposób zbliżony do zawieszenia terminu przedawnienia (por. post. NSA z 11 marca 2008 r., I GZ 11/08). Niemniej okoliczności z tym związane, np. wyznaczenie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po upływie tego terminu przez właściwą okręgową radę adwokacką, właściwą okręgową izbę radców prawnych, Krajową Radę Doradców Podatkowych lub Krajową Radę Rzeczników Patentowych (art. 253), mogą stanowić przyczynę uzasadniającą złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, komentarz do art. 177, teza 7).
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że pełnomocnik skarżącej uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis wyroku z 15 października 2015 r. został odebrany przez skarżącą w dniu 17 listopada 2015 r., zatem termin do wniesienia środka odwoławczego upłynął z dniem 17 grudnia 2015 r. Zaś skarga kasacyjna została wniesiona przez jej pełnomocnika w dniu 20 stycznia 2016 r. Bezspornym jest także, że w sprawie nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego.
Jak już powiedziano, skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej już po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a., możliwe jest jedynie wówczas, gdy zostanie przywrócony termin do jej złożenia. Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (zobacz: postanowienie NSA z dn. 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 423/08, LEX nr 493807, postanowienie NSA z dn. 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1048/11, postanowienie NSA z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 698/11.).
W rozpoznawanej sprawie nie ma podstaw do zastosowania art. 177 § 3 p.p.s.a., ponieważ powyższy przepis stosuje się do spraw wszczętych po dniu 15 sierpnia 2015. (art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 2015, poz. 658).
Mając to wszystko na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.