Uzasadnienie
T. R. – następca prawny skarżącego J. V. w dniu 22 grudnia 2015 r. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest samotną emerytką. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.325.76 zł., którą przeznacza w całości na niezbędne utrzymanie (m.in. opłaty za czynsz - 411.01 zł., energię elektryczną – 140.12 zł, gaz – 56 zł., leki- 90 zł.). T. R. jest właścicielką mieszkania o pow. 49 m2, nie posiada innych nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni posiada oszczędności w wysokości 2.839,47 zł. oraz 148,73 USD.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Zdaniem referendarza sądowego, wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść samodzielnie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Dochód uzyskiwany przez T. R. jest na tyle niski, że pozwala w zasadzie wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb związanych z prowadzeniem samodzielnie gospodarstwa domowego. Wskazywany w uzasadnieniu wniosku zły stan zdrowia dowodzi, że strona musi się liczyć z koniecznością ponoszenia stałych wydatków związanych z korzystaniem z usług medycznych i zakupem leków. Wnioskodawczyni posiada oszczędności, niemniej jednak nie można od niej wymagać, by je zlikwidowała celem zapłaty wynagrodzenia pełnomocnikowi zawodowemu (por. postanowienie WSA w Warszawie z 4 października 2013 r. IV SA/Wa 2246/12.
Przedstawione powyżej okoliczności świadczą o tym, że T. R. spełnia przesłanki do otrzymania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Biorąc to wszystko od uwagę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.