Uzasadnienie
W piśmie z dnia 15 stycznia 2016 r. adw. J. B., ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu dla T. R. (następcy prawnego skarżącego) wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczyła, że te koszty te nie zostały dotychczas pokryte.
Z akt sprawy wynika, że adw. J. B. reprezentowała T. R. na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 r. sygn. akt II OSK 1116/14 oddalił skargę kasacyjną w niniejszej sprawie.
Referendarz sądowy, mając na uwadze, że pełnomocnik prowadziła sprawę w drugiej instancji na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego jej w dniu 3 grudnia 2013 r. przez pełnomocnika skarżącego J. V., stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801), przyznał adw. J. B. koszty zastępstwa procesowego w kwocie 120 zł.
Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia (27,60 zł.).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.