Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie ustalenia prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Postanowieniem z dnia 27 marca 2013 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu w przedmiotowej sprawie.
Pismem z dnia 6 maja 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała, że w dniu 26 kwietnia 2013 r. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat A. G. W dniu 15 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) adwokat A. G. poinformowała Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do sporządzenia w przedmiotowej sprawie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która to opinia przekazana została skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Wyznaczona pełnomocnik zwróciła się zarazem o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, oświadczając, że koszty udzielonej pomocy nie zostały pokryte.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Jednocześnie, stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat, sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2780/12. Wyznaczona adwokat powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ nie prowadziła ona sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.