Uzasadnienie
Skarżący K. K. we wniosku z 8 lipca 2016r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oświadczenia skarżącego z 29 września 2016r. i dołączonych do niego dokumentów wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z babcią S. C., będącą jego rodziną zastępczą. Skarżący pobiera specjalny zasiłek opiekuńczy w wysokości 520 zł. miesięcznie, z tytułu sprawowania opieki nad S. C. (przyznany od 1 stycznia do 31 października 2016r.). S. C. otrzymuje rentę w wysokości 1.312,03 zł. miesięcznie. K. K. posiada 1/4 domu o powierzchni 70 m2 (wartości 30.000 zł), nieruchomość rolną o powierzchni 1,5219 ha oraz drewniany budynek mieszkalny o powierzchni 53m 2 (wartości 6.000 zł), natomiast babcia ½ w/w domu. Poza tym rodzina skarżącego nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, dochody rodziny są w całości przeznaczone na niezbędne utrzymanie. Wśród wydatków wymienił m. in.: telefon, Internet i telewizja – 130 zł; leczenie – 100 zł; energia elektryczna – 150 zł; telefon komórkowy – 90 zł; koszty dotyczące utrzymania domu – 200 – 300 zł
Stwierdzono, co następuje:
Zdaniem referendarza sądowego skarżący K. K. wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), a więc wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca należy do osób ubogich, a jego sytuacja majątkowa i dochodowa jest skomplikowana. Środki finansowe którymi dysponuje (1.820 zł. na dwie osoby) z oczywistych względów wystarczają jedynie do zaspokojenia najbardziej podstawowych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób, a posiadany majątek nie przynosi dochodu. W tej sytuacji trzeba stwierdzić, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę, referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.