Uzasadnienie
Skarżący J. N. po wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie w wysokości 1500 zł, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie go od kosztów sądowych.
Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący mieszka wraz z żoną oraz pełnoletnią córką. Jest osobą starszą (85 l.) schorowaną. Posiada dom o pow. 50 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 4,27 ha. Wraz z żoną, która również jest chora, na lekarstwa przeznaczają ok. 400 zł miesięcznie. Tyle również, tj. ok. 400 zł miesięcznie kosztuje utrzymanie domu. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości 1342 zł, z tytułu emerytury, zaś jego żona – 907 zł. Skarżący wraz z żoną utrzymują również córkę, która aktualnie jest bezrobotna.
Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek, należy wskazać, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.
W rozpatrywanej sprawie uznano, że skarżący wykazał, że jego sytuacja uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek uwzględniono, że na obecnym etapie postępowania skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu w wysokości 1500 zł. Biorąc pod uwagę sytuację materialną wnioskodawcy opisaną we wniosku należało dojść do wniosku, że uiszczenie kosztów sądowych (w tym wpisu we wskazanej wysokości) mogłoby narazić skarżącego oraz jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Skarżący i jego żona uzyskują dochód w łącznej wysokości 2249 zł. Wydatki na leki i utrzymanie mieszkania wynoszą ok. 800 zł. Córka skarżących jest aktualnie bezrobotna i pozostaje na utrzymaniu rodziców. W tej sytuacji uznano, że skarżący nie posiada środków na uiszczenie kosztów sądowych.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.