Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 grudnia 2013 r. skarżący J. N. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r. W uzasadnieniu wskazał, iż Sąd na rozprawie w dniu 23 października 2013 r. pouczył go o możliwości zaskarżenia wyroku, jednakże źle zrozumiał pouczenie. Wskazał, iż ma problemy ze wzrokiem i słuchem, zaś o konieczności złożenia przez niego wniosku o sporządzenie uzasadnienia dowiedział się podczas wizyty u adwokata w dniu 9 grudnia 2013 r. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący dopełnił czynności, której uchybił, jak również załączył kserokopie zaświadczenia lekarskiego, z których wynika, iż skarżący cierpi na niedosłuch, a także leczy się przewlekle z powodu jaskry i z tego powodu ma trudności w komunikowaniu się z otoczeniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W judykaturze już od dawna przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie przyjęto, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu zleconych spraw.
Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2009, s. 257-258; postanowienia NSA z: 8.10.2013 r., II GZ 549/13; 3.10.2013 r., I FZ 410/13; 1.10.2013 r., II OZ 833/13; 25.9.2013 r., I OZ 828/13, cbosa).
W niniejszej sprawie w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczność, iż uchybił terminowi bez własnej winy. Schorzenia wskazane w zaświadczeniu bez wątpienia wpływają na zdolność skarżącego w komunikacji z otoczeniem. Niedosłuch, jak i jaskra są chorobami wpływającymi na zdolności percepcyjne i jako takie w znacznym stopniu ograniczają zarówno możliwość czytania, jak i przyswajania przez skarżącego dźwięków i słów wypowiadanych do niego. Jednakże należy wskazać, iż w piśmie z dnia 22 sierpnia 2013 r. stanowiącym zawiadomienie o terminie rozprawy skarżący został pouczony o treści art. 83 § 3, art. 140 § 2 i art. 141 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie z akt sprawy wynika, iż skarżący zamieszkuje wraz z małżonką oraz pełnoletnią córką (k. 17), które w przypadku niemożności zapoznania się z treścią pouczeń przez skarżącego przy zachowaniu należytej staranności mogły mu odczytać treść tego pouczenia. Również z protokołu rozprawy (k.
- 46) wynika, iż doszło do pouczenia skarżącego o przysługujących mu uprawnieniach w przedmiocie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, w tym o terminie do złożenia takiego wniosku.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że nie została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2 p.p.s.a. i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji