Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SO/Wa 55/16 o odrzuceniu wniosku o wymierzenie grzywny organowi.
Pismem z dnia 27 lipca 2018 r. Z. B. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżącego osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
Skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście nie spełnia powyższego wymogu, zatem należy ją ocenić jako niedopuszczalną.
Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt II GSK 1513/12, Lex nr 1270090; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 776/13, Lex nr 1443387).
Jednocześnie zauważyć należy, że w piśmie z dnia 19 lipca 2018 r. (k. 20 akt sądowych), przy którym doręczono odpis postanowienia nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem, skarżący został pouczony, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, natomiast skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.