Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]., Nr [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36, art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) oraz art. 92 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1980r., Nr 9, poz. 26 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia [...]. uzupełnionego w dniu [...]. Prezydent zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Pani X zamieszkałej przy [...] polegającą na rozbudowie garażu do granicy z działką nr x i nadbudowie o część mieszkalną części piwnic przy granicy działki nr x w budynku mieszkalnym jednorodzinnym położonym na nieruchomości przy ul. [...], działka nr [...]
W odwołaniu od powyższej decyzji [...] podnieśli, iż pomimo zmian dokonanych w projekcie na skutek Ich interwencji takich jak zmiana kąta połaci dachowej i obniżenie poziomu kalenicy projektowanej dobudowy, wykonanie nowej konstrukcji budynku bezpośrednio na styku z Ich tarasem spowoduje jego całkowite przesłonięcie i w znacznym stopniu ograniczy jego funkcję użytkową. Dlatego projektowana rozbudowa nie powinna przewyższać poziomu tarasu. Ponadto realizacja przedmiotowej inwestycji zwiększy zagrożenie bezpieczeństwa pożarowego oraz może spowodować uszkodzenia konstrukcji i izolacji ścian piwnicznych Ich budynku.
Wojewoda decyzją z dnia [...]. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 17 listopada 2000r Nr 98, poz.1071) w związku z art. 35 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1121 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania państwa x od decyzji Prezydenta Miasta utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził, iż postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami. Inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedłożył dokumenty wymagane przepisami Prawa budowlanego (art. 33 ust. 2 pkt 1 -3) w tym również dowód prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany sporządzony przez uprawnioną osobę oraz decyzję Nr [...] z dnia [...] nr [...] wraz ze zmianą wprowadzoną decyzją z dnia [...]. nr [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nieruchomości przy ul. [...] na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego i budowę garażu samochodowego oraz nadbudowę na części gospodarczej jednej kondygnacji z wysokim dachem na cele mieszkalne. Organ I instancji po sprawdzeniu projektu budowlanego w zakresie określonym treścią art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego postanowieniami z dnia [...]. zobowiązał inwestora do usunięcia wskazanych nieprawidłowości i uzupełnienia braków w dokumentacji projektowej oraz do przedłożenia wyjaśnienia w zakresie wnoszonych przez strony zarzutów i zastrzeżeń, określając terminy wykonania w/w obowiązków.
Inwestor nałożone obowiązki wykonał w terminie. W toku postępowania organ rozpatrzył wystąpienia stron -właścicieli sąsiednich nieruchomości. Skarżący nie wykazali naruszenia swoich interesów w związku z planowaną inwestycją w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 pkt 6 i art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego. W świetle przepisów § 13, § 57 oraz § 60 rozporządzenia z dnia [...]. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 140 z późn. zm.) projektowana nadbudowa nie wpłynie na pogorszenie warunków oświetlenia światłem dziennym i nasłonecznienia przeznaczonych na pobyt ludzi pomieszczeń budynku przy ul. [...]. Taras w rozumieniu przepisów techniczno - budowlanych nie jest pomieszczeniem. Ustalenia wymienionych przepisów w zakresie oświetlenia i nasłonecznienia dotyczą pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi i nie zawierają regulacji dotyczących tarasów. Jednakże niezależnie od powyższego nadbudowa usytuowana po wschodniej stronie tarasu nie ograniczy jego nasłonecznienia w godzinach popołudniowych.
Organ podniósł, iż ze względu na zmianę stanu prawnego po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia [...] r., sygn. akt [...] (Dz.U. Nr 17,poz. 207), brak jest podstawy prawnej do wymagania przez organy administracji budowlanej od inwestora uzyskania zgody właścicieli sąsiedniej nieruchomości na zbliżenie budynku do granicy działki.
Ponadto przepis § 12 ust. 6 w/w rozporządzenia z dnia [...]. po zmianie wprowadzonej w/w wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, dopuszcza usytuowanie obiektu bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli w projekcie zagospodarowania działki budowlanej zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi lub projektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej. Natomiast projektowana nadbudowa przylega ścianą bez otworów do ściany bez otworów części garażowej budynku usytuowanego bezpośrednio przy granicy sąsiedniej działki nr [...] i znajduje się w odległości około 5 m od ściany bez otworów części mieszkalnej tego budynku. Usytuowanie projektowanego budynku w stosunku do istniejącej zabudowy działki sąsiedniej spełnia w/w warunki, w tym warunki dot. bezpieczeństwa pożarowego. Odwołujący się nie przedstawili dowodów, że opisane usytuowanie koliduje z projektowanymi elementami zagospodarowania ich działki.
Powyższą decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie zaskarżyli [...], podnosząc, iż zaskarżona decyzja Wojewody została wydana w oparciu o przepisy Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...]. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 140 z późn. zm.). Przepisy tego rozporządzenia utraciły moc z dniem 16.12.2002r., kiedy weszło w życie Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia [...]. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690). Przepisy tego rozporządzenia w sposób jednoznaczny potwierdzają zastrzeżenia skarżących wnoszone pismem z dnia [...]. do Wydziału Administracji Budowlanej Urzędu Miejskiego [...] wraz z odwołaniem skierowanym do Wojewody. Przepis § 12 pkt 6 w/w rozporządzenia stanowi, że "budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy działki budowlanej jeżeli:
2/ na sąsiedniej działce istnieje już budynek ze ścianą usytuowaną bezpośrednio przy tej granicy, a wznoszony budynek będzie:
a/ przylegał do istniejącego całą długością swojej ściany, b/ miał w pasie o szerokości 3m, przyległym do granicy działki, wysokość i wymiar równoległy do tej granicy, nie większe niż w budynku istniejącym na sąsiedniej działce."
Skarżący podnoszą, iż projektowana nadbudowa budynku na działce Pani B. K. przekracza wysokość ich budynku, który bezpośrednio sąsiaduje z projektowaną nadbudową.
W piśmie skierowanym dó Sądu pełnomocnik, [...] stwierdza, że pozwany słusznie wywodzi, iż rozporządzenie Ministra infrastruktury z [...] nie ma zastosowania do sprawy, gdyż przed tą datą została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę.
Jednak zdaniem pełnomocnika skarżących minimalna odległość budynku od granicy wynikająca z rozrządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych /.../ z 14 grudnia 1994r. wynosi, w myśl § 12 ust.6, 1,5m.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sad Administracyjny uznał, co następuje:
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.l doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest niezasadna.
W ocenie Sądu zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma interpretacja § 12 ust.6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 140 ze zm.A
Sąd nie podziela argumentów pełnomocnika skarżących, które wskazują, że minimalna odległość budynku od granicy działki jaka wynika z § 12 ust.6 wspomnianego rozporządzenia wynosi 1,5 m.
W myśl § 12 ust.6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych /.../ dopuszcza się usytuowanie budynku, z zastrzeżeniem § 270 ust.2 warunków, bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli w projekcie zabudowy i zagospodarowania terenu zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej.
Sąd zauważa, że wskazany przepis przewiduje też inną możliwość usytuowania budynku tj. w odległości mniejszej od określonej w ust.4 pkt 2 /dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą bez otworów - 3m./, lecz nie mniejszej niż 1,5 m od tej granicy także z zastrzeżeniem, że w projekcie zabudowy i zagospodarowania terenu zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową, a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej.
Zdaniem Sądu, inwestor rozbudowując budynek bezpośrednio przy granicy wykorzystał możliwość jaką stwarza wspomniany § 12 ust.6 warunków technicznych /.../ z jednoczesnym zastrzeżeniem, że budynek usytuowany bezpośrednio przy granicy działki powinien mieć ścianę oddzielenia przeciwpożarowego od strony sąsiedniej działki, o odporności ogniowej określonej w § 233 warunków.
Sąd ustalił, że projektowana nadbudowa przylega ścianą bez otworów do ściany bez otworów części garażowej budynku usytuowanego bezpośrednio przy granicy sąsiedniej działki nr 28 i znajduje się w odległości około 5 m od ściany bez otworów części mieszkalnej tego budynku.
Usytuowanie projektowanego budynku w stosunku do istniejącej zabudowy działki sąsiedniej spełnia warunki wynikające z § 12 ust.6 rozporządzenia w tym warunki dotyczące bezpieczeństwa pożarowego.
Sąd podziela też zdanie organu odwoławczego, że skarżący nie przedstawili dowodów, iż opisane usytuowanie nadbudowy koliduje z projektowanymi elementami zagospodarowania ich działki.
Zdaniem Sądu skarżący nie wykazali naruszenia swoich interesów w rozumieniu przepisów art. 5 ust.1 pkt 6 i ust.2 Prawa budowlanego, a projektowana nadbudowa nie wpłynie na pogorszenie warunków oświetlenia światłem dziennym i nasłonecznienia przeznaczonych na pobyt ludzi pomieszczeń budynku.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.