Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3891/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną D.B. (dalej także jako "Skarżący") od wyroku Sądu z dnia 8 czerwca 2016 r. oddalającego skargę.
Sąd stwierdził, iż pełnomocnik Skarżącego uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Korespondencja zawierająca ww. wezwanie została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu [...] września 2016 r., a zatem z dniem [...] września 2016 r. upływał termin do uzupełnienia we wskazany sposób wniesionej skargi kasacyjnej. Natomiast dopiero w dniu [...] października 2016 r. pełnomocnik nadała w Urzędzie Pocztowym pełnomocnictwo z dnia [...] września 2016 r., czyli po upływie terminu zakreślonego na dokonanie tej czynności.
W piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. pełnomocnik Skarżącego wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sądu domagając się jego zmiany i przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadniając zażalenie pełnomocnik podniosła, iż w pismo Sądu z dnia [...] września 2016 r. zawierające wezwanie do nadesłania pełnomocnictwa zostało wadliwie sporządzone przez pracowników sekretariat Sądu. W treści pisma jako stronę skarżącą wskazano P.S., a nie D.B. będącego skarżącym w rozpoznawanej sprawie. Pełnomocnik zauważyła także, iż dzień wcześniej do kancelarii wpłynęło pismo Sądu z dnia [...] września 2016 r. oznaczone sygnaturą V SA/Wa 3893/15 o takiej samej treści jak ww. pismo z dnia [...] września 2016 r. Z tego względu pismo z dnia [...] września 2016 r. zinterpretowała jako błąd Sądu. Uznała bowiem, iż otrzymała dwukrotnie nadane wezwanie dotyczące skargi kasacyjnej P.S. Zdaniem pełnomocnika brak jest zatem podstaw do uznania, iż została skutecznie wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej D.B.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiący podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, stanowi wyjątek od zasady dewolutywności, gdyż w razie wystąpienia przesłanek w nim wskazanych przedmiot rozpoznania sądowego nie zostaje przeniesiony do sądu wyższej instancji.
Sąd po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia uznał, że zasługuje ono na uwzględnienie w całości.
Prawidłowe jest stanowisko pełnomocnika Skarżącego, iż nie została skutecznie wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej D.B. Jako pełnomocnik P.S. sporządziła skargę kasacyjną w sprawie V SA/Wa 3893/15, zatem przesłanie przez Sąd dzień po dniu dwóch niemalże identycznych pism, w treści których oznaczono, iż są kierowanego do pełnomocnika P.S., adwokat mogła odczytać jako błąd Sądu. Nie bez znaczenia pozostaje w tym kontekście fakt, iż odpowiadając na pismo wcześniejsze (z dnia [...] września 2016 r.) pełnomocnik terminowo złożyła pełnomocnictwo do sprawy V SA/Wa 3893/15, w której skarżącym jest P.S.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.