Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia [...] września 2017 r. Sąd wezwał D.B. (dalej: "skarżący") do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lutego 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 2607 zł.
Pismem z dnia [...] września 2017 r. skarżący wniósł o rozłożenie mu powyższego wpisu sądowego na raty, co jest podyktowane jego trudną sytuacją finansową uniemożliwiającą dokonanie jednorazowej wpłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przepis art. 229 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", zawiera podstawę prawną do udzielania ulg w postaci umorzenia, odroczenia płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien, które zostały orzeczone w postępowaniu sądowym.
W orzecznictwie zwrócono jednakże uwagę, iż przywołany art. 229 p.p.s.a. odnosi się do nieuiszczonych należności sądowych wskazanych w art. 219 § 1 p.p.s.a.. Nie ma zatem zastosowania do opłat, w stosunku do których obowiązek ich uiszczenia powstaje z mocy prawa i których nieuiszczenie powoduje odrzucenie środka prawnego lub pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Wpisu sądowego od skargi kasacyjnej nie można uznać za nieuiszczoną należność orzeczoną przez sąd w rozumieniu art. 229 p.p.s.a. Jest to należność mająca podstawę w art. 220 p.p.s.a, której wysokości ustala się zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wpis od skargi kasacyjnej jest zatem należnością, w stosunku do której obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują jakiejkolwiek możliwości prawnej rozłożenia wpisu od skargi na raty czy też odroczenia jego zapłaty. Oznacza to, że wniosek skarżącego podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.