Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 marca 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1639/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę P. S.A. w siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z [...] maja 2017 r., nr L.Dz. [...], w przedmiocie kary pieniężnej i uchylił zaskarżoną decyzję.
Pismem z 22 marca 2018 r. Spółka nie czekając na doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem złożyła wniosek o uzupełnienie ww. wyroku przez określenie zakresu uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że w złożonej skardze zaskarżyła decyzję Komisji Nadzoru Finansowego w części dotyczącej pkt 2 decyzji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jedynie, że uchyla zaskarżoną decyzję bez określenia zakresu dokonanego uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 141 § 1 w zw. z art. 142 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", w przypadku uwzględnienia skargi odpis wyroku wraz z jego uzasadnieniem doręcza się stronom z urzędu.
Z kolei przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, to od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z przepisów powyższych wynika, że strona, której skargę uwzględniono, a tym samym wyrok doręcza się z urzędu, powinna zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku w ciągu 14 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem ustawowego terminu, jak i wówczas, gdy złoży wniosek przedwcześnie, tj. gdy odpis orzeczenia nie zostanie jej jeszcze doręczony. Bez znaczenia przy tym jest, czy strona przed doręczeniem jej odpisu wyroku miała wiedzę o treści zapadłego rozstrzygnięcia. Niewystąpienie z żądaniem w zakreślonym terminie powoduje, że nie jest możliwe merytoryczne ustosunkowanie się do zgłoszonego żądania.
Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku na dzień złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku nie został jeszcze doręczony Skarżącej, a Spółka wystąpiła z wnioskiem o jego uzupełnienie 22 marca 2018 r., tj. jeszcze przed otrzymaniem odpisu wyroku.
W tej sytuacji złożony wniosek należało uznać za przedwczesny.
Przepis art. 157 § 1a p.p.s.a. stanowi, że wniosek o uzupełnienie wyroku, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Choć wykładnia językowa tego przepisu nakazuje skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku wiązać jedynie ze złożeniem takiego wniosku po upływie terminu, to jednak przyjąć trzeba, że rygor określony w tym przepisie odnosi się także do sytuacji, gdy strona złoży przedmiotowy wniosek przedwcześnie, tj. zanim rozpocznie bieg termin określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Za przyjęciem powyższego stanowiska przemawia wykładnia celowościowa art. 157 § 1a p.p.s.a. Omawiany § 1a został dodany do art. 157 p.p.s.a. na mocy art. 1 pkt 44 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Jak wynika zaś z uzasadnienia projektu ustawy (druk sejmowy nr VII.1633; publ. www.sejm.gov.pl) obowiązująca przed zmianą regulacja art. 157 p.p.s.a. nie określała skutków uchybienia terminowi zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku i w związku z tym przepis ten należało uzupełnić.
Celem wspomnianej nowelizacji było zatem uzupełnienie przepisu art. 157 p.p.s.a. o określenie skutków uchybienia terminowi złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, które to uchybienie terminowi obejmuje zarówno złożenie wniosku po upływie terminu, jak i złożenie wniosku przedwcześnie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2018 r., sygn. akt I OZ 53/18; z 29 września 2016 r., sygn. akt II OSK 536/15; z 17 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2229/14; z 18 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 2919/15, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 157 § 1a w zw. z art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.