Uzasadnienie
Pismem z [...] września 2016 r. skarżąca, B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z 7 września 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 334/16 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podniosła, iż nie wiedziała, że obowiązek ustanowiony w art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, dlatego też nie przedłożyła we wskazanym terminie wyciągów z rachunków bankowych, co nastąpiło bez jej winy. Do wniosku nie dołączyła załączników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przepis art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).
Z przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. wynika, że dotyczyć on może jedynie takich czynności, dla których dokonania właściwe przepisy przewidują konkretny termin. Do takich czynności z pewnością nie należy złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być stronie przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku (art. 243 § 1 p.p.s.a.). Ustawodawca nie zakreślił terminu na wniesienie takiego wniosku.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2009 r., sygn. akt II OZ 497/09).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.