Uzasadnienie
Skarżąca B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę albowiem skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, tzn. nie złożyła dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień wniesienia skargi – wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu powyższego dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza lub pełnomocnika strony skarżącej. Odpis niniejszego postanowienia został doręczony skarżącej 21 maja 2016 r.
W dniu 25 maja 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wyjaśniając, iż nie mogła uzupełnić braków formalnych skargi albowiem nie pozostawiono w jej skrzynce awizo, a mimo tego Sąd uznał przesyłkę za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). Ponadto skarżąca dodała, że nieuzupełnienie w wymaganym terminie braków formalnych skargi nie było jej złą wolą, ale było spowodowane winą operatora pocztowego, za którą to winę nie może ponosić negatywnych skutków prawnych. Do zażalenia została załączona informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W ocenie Sądu wskazany wyżej termin został przez skarżącą zachowany, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu Sąd przyjął 21 maja 2016 r. – kiedy to skarżąca odebrała odpis postanowienia z dnia 26 kwietnia 2016 r. o odrzuceniu skargi, natomiast wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony 25 maja 2016 r. Skarżąca do ww. wniosku załączyła informację odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Zgodnie z § 2 art. 87 p.p.s.a we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149, por. postanowienie NSA z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 229/12).
W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wbrew twierdzeniom skarżącej, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nie zostało przez Sąd uznane za doręczone prawidłowo w trybie art. 73 p.p.s.a. Odbiór niniejszego wezwania pokwitował [...] marca 2016 r. Prezes Zarządu J. K. Ponadto podkreślić należy, iż do niniejszego wezwania został również załączony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego wypełnienia przez osobę uprawnioną i zwrócenia do Sądu, co też zostało przez skarżącą wykonane. Wobec powyższego, skoro przesyłka została prawidłowo doręczona skarżącej, a skarżąca nie wykonała wezwania Sądu w całości bowiem nadesłała jedynie uzupełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, a nie uzupełniła braku formalnego skargi, nie sposób uznać, że skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu.
W tym stanie rzeczy należało, stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a orzec jak na wstępie.