Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 26 stycznia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1443/20

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2020 r. nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 2096 ze zm.), dalej: k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.), dalej: p.b., w wyniku rozpatrzenia odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...]od decyzji Prezydenta [...] z [...] stycznia 2019 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i instalacją gazu na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...]przy ul. [...] w [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji.

W odniesieniu do ustaleń faktycznych i prawnych, które stały za wydanym rozstrzygnięciem, Wojewoda [...] stwierdził, że w wyniku rozpatrzenia wniosku [...] sp. z o. o. z [...] listopada 2018 r. Prezydent [...] decyzją z [...] stycznia 2019 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] sp. z o. o. jako inwestorowi pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego w postaci małego domu mieszkalnego (12 lokali mieszkalnych) z garażem podziemnym i instalacją gazu na terenie działki nr ew. [...]z obrębu [...] przy ul. [...] w [...].

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...], zarzucając jej naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065), dalej: rozporządzenie MI, rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r. poz. 124), a także zapisów uchwały Nr [...]Rady Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru po północnej i południowej stronie ulicy [...] na odcinku od ul. [...] do Kanału[...] część I (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2014 r. poz. [...]), dalej: m.p.z.p.

Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2019 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta [...]z [...] stycznia 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wyniku rozpoznania sprzeciwu [...] sp. z o. o. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 13 czerwca 2019 r. sygn. VII SA/Wa 1581/19 uchylił ww. decyzję organu odwoławczego.

Wojewoda [...] pismem z [...] marca 2020 r. wezwał inwestora do uzupełnienia i doprecyzowania złożonego projektu budowlanego.

Pismem z [...] kwietnia 2020 r. inwestor odniósł się do sformułowanych w wezwaniu uwag, dołączając aneks do projektu budowlanego.

Uzasadniając podjęcie decyzji reformatoryjnej, Wojewoda [...] wskazał na treść art. 33 ust. 2 i art. 35 ust. 1 p.b. i wyjaśnił, że mając na względzie wykonanie dyspozycji zawartych w wyroku z 19 września 2019 r. oraz mając na celu uzupełnienie i doprecyzowanie dokumentacji projektowej, a także dostosowanie jej do przepisów szczególnych wynikających z art. 43 ust. 4 p.b., wezwał inwestora pismem z [...] marca 2020 r. między innymi do:

1. - sporządzenia projektu zagospodarowania terenu inwestycji (s. 11), obejmującego działkę nr ew. [...] na mapie do celów projektowych, o której mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1935), dalej: rozporządzenie MTBiGM, tj. na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta, przy czym przez "kopię mapy do celów projektowych" należy rozumieć mapę sporządzoną w myśl rozdziału 2, § 3 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 23 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133), dalej: rozporządzenie MGPiB, a zatem na kopii aktualnej mapy zasadniczej z prawidłowo określonym obszarem aktualizacji w myśl § 5 ww. rozporządzenia, a także w skali dostosowanej do rodzaju i wielkości projektowanego zamierzenia budowlanego, zapewniającej jego czytelność i kontrolę prawidłowości usytuowania na niej obiektów i urządzeń takich jak miejsca postojowe, śmietniki, parkingi na rowery, (zwymiarowane), itp. zgodnie z przepisami rozporządzenia MI; musi to być kopia dokumentu będącego elementem państwowego zasobu geodezyjno- kartograficznego w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052), dalej: p.g.k. czyli zbioru danych geodezyjnych i kartograficznych o oficjalnym czy urzędowym charakterze, a zatem przyjęta wcześniej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficzne; zaleca się, korzystając z § 4 ust. 1 i § 6 ust. 3 ww. rozporządzenia MGPiB oraz celem precyzyjnego zwymiarowania występujących elementów zagospodarowania, a co za tym idzie w celu zwiększenia jej przejrzystości i czytelności, aby mapę sporządzono w dwukrotnym powiększeniu (wielkość obszaru, o którym mowa w § 5 oraz skalę map do celów projektowych dla danej inwestycji określa w razie potrzeby organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę);
2. - udokumentowania, że działka nr ew. [...] posiada dostęp do drogi publicznej umożliwiający realizację przedmiotowej inwestycji; w myśl art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b., obiekt budowlany, jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej; a także § 14 rozporządzenia MI: 1) do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m, 2) dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego pod warunkiem, że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów, 3) do budynku i urządzeń z nim związanych, wymagających dojazdów, funkcję tę mogą spełniać dojścia pod warunkiem, że ich szerokość nie będzie mniejsza niż 4,5 m, 4) dojścia i dojazdy do budynków, z wyjątkiem jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej, powinny mieć zainstalowane oświetlenie elektryczne, zapewniające bezpieczne ich użytkowanie po zapadnięciu zmroku;
3. - czytelnego przedstawienia układu komunikacji wewnętrznej w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określającego układ dróg wewnętrznych, dojazdów, parkingów, placów i chodników, a w miarę potrzeby przekrojów oraz profili elementów tego układu, charakterystycznych rzędnych i wymiarów, a także oznaczenie przebiegu dróg pożarowych oraz dojść łączących wyjścia z obiektów budowlanych z drogą pożarową zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia MTBiGM, niezbędnych dla projektowanego małego domu mieszkalnego zaliczanego do budynków średniowysokich (SW) w myśl § 8 pkt 2 rozporządzenia MI, ponieważ projektowany obiekt budowlany ma 4 kondygnacje i wysokość przekraczającą 12 m; w myśl § 10 ww. rozporządzenia projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien być sporządzony na kopii mapy do celów projektowych, o której mowa w § 8 ust. 1, w skali dostosowanej do rodzaju i wielkości obiektu lub zamierzenia budowlanego i zapewniającej jego czytelność: w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia MGPiB; dopuszcza się dwukrotne pomniejszenie lub powiększenie tej mapy,
4. - oznaczenia na projekcie zagospodarowania terenu zgodnie z zasadami projektowania, miejscowym planem miejsc na rowery oraz uzupełnienie opisu na s. 6 pkt 3.11 o wskaźniki miejsc postojowych na rowery z opisem sposobu ustawienia tych miejsc, aby dostęp do rowerów był wygodny i bezpieczny; w myśl § 13 ust. 7 pkt 4 m.p.z.p. w ramach ustalonych zasad sytuowania parkingów i miejsc parkingowych, ustalona została lokalizacja miejsc parkingowych dla rowerów na terenie poszczególnych inwestycji (tj. na działkach budowlanych oraz na terenie dróg, alei pieszo-jezdnych i dróg wewnętrznych, jeżeli inwestycja je obejmuje, przylegających do inwestycji) lub na terenie przestrzeni publicznych, w ilości wynikającej ze wskaźników ustalonych w ust. 9, a co za tym idzie dla budynków mieszkaniowych wielorodzinnych i pomieszczeń mieszkalnych - nie mniej niż 1 miejsce parkingowe dla rowerów na każdy lokal mieszkalny (§ 13 ust. 9 pkt 2 m.p.z.p.).

Wojewoda [...] stwierdził, że z udzielonej przez inwestora odpowiedzi, a także złożonych dokumentów wynika, że nie wypełnił on wszystkich dyspozycji organu odwoławczego, albowiem: 1) nie sporządził projektu zagospodarowania terenu inwestycji (s.

11) obejmującego działkę nr ew. [...] na mapie do celów projektowych, o której mowa w § 8 ust. 1 rozporządzenia MTBiGM, ponieważ na s. 44 projektu budowlanego dołączył egzemplarz mapy do celów projektowych, co jego zdaniem jest wystarczające do stwierdzenia, że projekt zagospodarowania terenu sporządzony został zgodnie z przepisami;

2) nie przedstawił układu komunikacji wewnętrznej w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej określającego układ dróg wewnętrznych, dojazdów, parkingów, placów i chodników, a w miarę potrzeby przekrojów oraz profili elementów tego układu, charakterystycznych rzędnych i wymiarów, a także oznaczenie przebiegu dróg pożarowych oraz dojść łączących wyjścia z obiektów budowlanych z drogą pożarową, albowiem nie zgodził się z organem odwoławczym co do klasyfikacji budynku, gdyż zdaniem strony projektowany budynek powinien być zakwalifikowany do budynków niskich (N). W ocenie organu odwoławczego, wpięcie czystej kopii mapy zasadniczej do projektu budowlanego (s.

44) nie jest tożsame ze sporządzeniem projektu zagospodarowania terenu w sposób określony przepisami § 8 ust. 1 i § 10 rozporządzenia MTBiGM, a co za tym idzie w myśl rozdziału 2, § 3 i § 4 ust. 1 oraz § 5 rozporządzenia MGPiB, jak również w sposób zgodny z przepisami rozporządzenia MI. Projekt zagospodarowania terenu (s.

11) nie został bowiem sporządzony na kopii dokumentu będącego elementem państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego w rozumieniu art. 2 pkt 10 p.g.k., czyli zbioru danych geodezyjnych i kartograficznych o oficjalnym czy urzędowym charakterze, przyjętym wcześniej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznego. Wojewoda [...] stwierdził również, że nie podziela stanowiska inwestora w kwestii zakwalifikowania projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i instalacją gazu na terenie działki nr ew. [...] do budynków niskich (N), albowiem jego wysokość, mimo że ma 4 kondygnacje naziemne (projekt budowlany, s. 6), wynosi 12,73 m, a to oznacza, że powinien być zakwalifikowany do budynków średniowysokich (SW) w myśl § 8 pkt 2 rozporządzenia MUI, ponieważ ma 4 kondygnacje i wysokość przekraczającą 12 m. Błędne zakwalifikowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego do budynków niskich (N) spowodowało, jak wyjaśnił organ odwoławczy, że dokumentacja budowlana nie zawiera przedstawionego układu komunikacji wewnętrznej w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej wraz z oznaczeniem przebiegu dróg pożarowych oraz dojść łączących wyjścia z obiektów budowlanych z drogą pożarową zgodnie z § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia MTBiGM, niezbędnych dla projektowanego małego domu mieszkalnego zaliczanego do budynków średniowysokich (SW). Wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, organ odwoławczy wyjaśnił, był zobowiązany wezwać inwestora do uzupełnienia i poprawienia dokumentacji budowlanego i w sytuacji niewywiązania się przez inwestora z nałożonego obowiązku uchylić decyzję oraz odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia wnioskowanego pozwolenia na budowę.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2020 r. złożyła [...] sp. z o. o., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

1. 1) § 8 ust. 1 oraz § 10 rozporządzenia MTBiGM poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że złożona przez inwestora dokumentacja w tym zakresie nie spełnia wymogów rozporządzenia, podczas gdy inwestor złożył mapę do celów projektowych opatrzoną pieczęciami PODGiK z oznaczeniem kancelaryjnym zgłoszenia pracy geodezyjnej, co jednoznacznie potwierdza jej tożsamość z kopią mapy, na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu, a co więcej zgodność tych map została ponadto poświadczona przez geodetę uprawnionego (projekt budowlany, s. 44, dolna tabela, III rząd, I wiersz);
2. 2) § 8 rozporządzenia MI poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że budynek mieszkalny o wysokości do 4 kondygnacji naziemnych włącznie zaliczany jest do budynków średniowysokich, podczas gdy przepis ten stanowi wyraźnie, że do budynków średniowysokich zalicza się budynki w grupie wysokości ponad 12 m do 25 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 4 do 9 kondygnacji nadziemnych włącznie; w konsekwencji organ nieprawidłowo uznał, iż inwestor zobowiązany był do przedstawienia układu komunikacji wewnętrznej w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej;
3. 3) § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. Nr 124, poz. 1030) poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że inwestor powinien doprowadzić drogę pożarową do projektowanego budynku, podczas gdy przepis ten nie nakłada takiego obowiązku w odniesieniu do budynku sklasyfikowanego jako niski;
4. 4) art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 p.b. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że inwestor nie uzupełnił wymaganej dokumentacji w zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi oraz kompletności projektu budowlanego w sytuacji, gdy inwestor przedstawił kompletną i prawidłowo sporządzoną dokumentację, co powinno skutkować wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę;
5. 5) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ administracji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności zaniechanie przez organ odwoławczy weryfikacji złożonego materiału dowodowego i wysnucie wniosków sprzecznych ze złożonym materiałem dowodowym, jak również sprzecznych z przepisami prawa materialnego;
6. 6) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i odmówienie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy decyzja Prezydenta [...] z [...] stycznia 2019 r. powinna zostać utrzymana w mocy.

Powyższe zarzuty strona skarżąca rozwinęła w uzasadnieniu skargi.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji z [...] czerwca 2020 r. przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzja Wojewody [...] narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek sprawdzenia: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

1. 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
2. 3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
3. 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.
4. 7. Równocześnie art. 35 ust. 4 p.b. stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ww. ustawy, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, co oznacza, iż dopuszczalność realizacji inwestycji objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę jest warunkowana stwierdzeniem kompletności projektu budowlanego i jego pełnej zgodności z przepisami w zakresie wyżej określonym.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, prawidłowe procesowo było działanie organu odwoławczego, który kierując się wnioskiem, że zatwierdzony decyzją Prezydenta [...]z [...] stycznia 2019 r. projekt budowlany nie odpowiada art. 35 ust. 1 p.b., wdrożył procedurę jego uzupełnienia, wzywając skarżącą spółkę pismem z [...] marca 2020 r. do poprawienia dokumentacji projektowej w zakresie określonym w tymże piśmie. Ocena ta jest motywowana, po pierwsze, uznaniem, że organowi odwoławczemu przysługuje uprawnienie do samodzielnego określenia sposobu rozumienia przepisów, które warunkują spełnienie przez inwestora wymagań umożliwiających zatwierdzenie projektu budowlanego.

Po drugie, przyjęciem, że brak wiedzy inwestora o dostrzeżonych przez organ na etapie postępowania odwoławczego brakach w zaakceptowanym przez organ I instancji projekcie budowlanym nie powinien prowadzić do automatycznej odmowy jego zatwierdzenia w toku instancji, jeżeli inwestorowi organ odwoławczy nie umożliwił podjęcia działań zmierzających do wyjaśnienia wątpliwości i uzupełnienia zaistniałych braków w dokumentacji projektowej.

Zaskarżone rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. należy postrzegać jako pozostające w bezpośrednim związku z przyjętą przez organ odwoławczy oceną braku zgodności złożonego przez inwestora projektu budowlanego z przepisami (art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 1 p.b.), pomimo podjętych przez inwestora działań nakierowanych na usunięcie tejże niezgodności. Sąd stanowiska nakazującego organowi odwoławczemu uchylić decyzję Prezydenta [...] i odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i instalacją gazu na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] jednakże nie podziela, albowiem, zdaniem Sądu, stanowisko to nie znajduje wsparcia w przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentacji, która ma je wspierać. Ocenę tę należy tym samym rozumieć jako sprzeciwienie się wnioskowi, że wskazane przez organ dwie wadliwości obciążające dokumentację projektową posiadają charakter braku uniemożliwiającego wydanie wnioskowanego pozwolenia na budowę.

W myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia MTBiGM, projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Mapę do celów projektowych definiuje § 5 rozporządzenia MGPiB wskazując, że tym pojęciem objąć należy mapy, o których mowa w § 4 tego aktu. Przepis ten stanowi, że projekt zagospodarowania działki lub terenu należy sporządzić na kopii aktualnej mapy zasadniczej (pkt 1), natomiast w razie braku mapy zasadniczej w odpowiedniej skali, projekt sporządza się na mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (pkt 2). W razie budowy pojedynczych obiektów o prostej konstrukcji, usytuowanych w granicach jednej nieruchomości, dopuszcza się wykonanie mapy jednostkowej, o której mowa w ust. 2, w układzie lokalnym dla danej inwestycji (pkt 3).

W dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym dotyczącym powyższej regulacji nie budzi wątpliwości to, że część rysunkową projektu zagospodarowania działki lub terenu, będącego elementem projektu budowlanego, sporządza się na aktualnej kopii mapy do celów projektowych, która powinna być opatrzona klauzulą według wzoru określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1183), dalej: rozporządzenie MAiC, wobec uznania, że tylko taka klauzula daje organowi administracji architektoniczno-budowlanej pewność, iż projekt opracowano w oparciu o materiał przyjęty do zasobu w wyniku pozytywnej weryfikacji, o której mowa w art. 12b p.g.k. W myśl tego przepisu uprawniony do omawianej weryfikacji organ Służby Geodezyjno-Kartograficznej nie tylko rozstrzyga o przyjęciu materiałów do zasobu, ale i uwierzytelnia na wniosek dokumenty opracowane na podstawie wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych na potrzeby postępowań administracyjnych, postępowań sądowych lub czynności cywilnoprawnych (por. wyrok NSA z 26 kwietnia 2019 r. sygn. II OSK 1088/18).

W kontekście podniesionego w skardze zarzutu odwołującego się do naruszenia § 8 ust. 1 oraz § 10 rozporządzenia MTBiGM stwierdzić należy, że wymóg sporządzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu na kopii aktualnej mapy zasadniczej, która powinna być opatrzona stosowną klauzulą, o czym stanowi § 21 ust. 3 rozporządzenia MAiC, dorozumianie zakłada, że sporządzony projekt, który podlega zatwierdzeniu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, znajduje się na wskazanej kopii mapy.

Odróżnić jednakże należy, zdaniem Sądu, brak uwierzytelnienia kopii mapy, którą posłużył się projektant, sporządzając projekt zagospodarowania działki lub terenu od sytuacji, gdy w sposób niewątpliwy z projektu budowlanego wynika, że kopia mapy, na której znajduje się ww. projekt zagospodarowania działki lub terenu, posiada klauzulę, niemniej nie jest ona naniesiona na tym dokumencie. W kontrolowanym przypadku organ odwoławczy nie podważył tego, że znajdująca się w projekcie budowlanym kopia mapy do celów projektowych, na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu (będąca rezultatem prac geodezyjnych znak: [...], data opracowania – [...] września 2018 r.; projekt budowlany, s.

11) jest tożsama z włączoną do projektu budowlanego kopią mapy do celów projektowych opatrzonej prawidłową klauzulą (projekt budowlany, s. 44), stąd brak jest podstaw, by inwestorowi zarzucić naruszenie wskazanych w zaskarżonej decyzji przepisów, które ze względu na swoją postać i skutki powinno prowadzić do odmowy zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego. Należy zauważyć, że przepisy rozporządzenia MTBiGM zakładają, że część rysunkowa projektu zagospodarowania działki lub terenu może zostać sporządzona na kilku kartach (§ 9 rozporządzenia). Rysunki te nie muszą być wykonane na kopii mapy do celów projektowych zaopatrzonej w klauzulę według wzoru określonego w załączniku nr [...] do rozporządzenia MAiC, mimo że funkcjonalnie składają się jako całość na projekt zagospodarowania terenu lub działki. Powyższe powoduje, że "dwuczęściowa" forma projektu zagospodarowania terenu przedłożonego przez stronę skarżącą, jakkolwiek stanowi odstępstwo od podstawowej postaci, jaką projekt ten powinien przyjmować, to powinna być traktowana mimo to jako niesprzeczna z celem analizowanego przepisu, a tym samym jego normatywnym znaczeniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjmuje, że naruszenie przez Wojewodę [...] art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. pozostaje również następstwem dokonania w sprawie błędnej wykładni § 8 rozporządzenia MI, co doprowadziło do uchybienia przez organ wskazanym w skardze pozostałym przepisom prawa materialnego.

Należy przypomnieć, że w myśl ww. przepisu § 8 rozporządzenia MI, w celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadza się następujący podział budynków na grupy wysokości: 1) niskie (N) - do 12 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości do 4 kondygnacji nadziemnych włącznie;

1. 2) średniowysokie (SW) - ponad 12 m do 25 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 4 do 9 kondygnacji nadziemnych włącznie;
2. 3) wysokie (W) - ponad 25 m do 55 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości ponad 9 do 18 kondygnacji nadziemnych włącznie;
3. 4) wysokościowe (WW) - powyżej 55 m nad poziomem terenu.

Przyznać należy w całości rację skarżącej spółce, gdy wskazuje, że wyliczenie zamieszczone w § 8 rozporządzenia MI i kryteria, na których się ono opiera różnicujące poszczególne grupy wysokości budynków, jednoznacznie wskazują, iż zaprojektowany na działce nr ew. [...] budynek mieszkalny wielorodzinny powinien być zaliczony do budynków niskich (N), wobec czego odmienne stanowisko organu i skutki prawne wynikające z jego sformułowania powinny zostać w całości odrzucone. Okoliczność odnoszona do zaprojektowanej wysokości budynku (12,73 m), zdaniem Sądu, pozostaje bez znaczenia, jeżeli za ustalenie niesporne uznać trzeba było w sprawie równocześnie to, że projektem budowlanym została objęta budowa budynku mieszkalnego. Analizowany przepis w sposób czytelny posługuje się bowiem rozróżnieniem budynków na mieszkalne oraz pozostałe budynki, przy czym tę pierwszą kategorię klasyfikuje do poszczególnych grup wysokości w oparciu o kryterium określające liczbę posiadanych przez ten rodzaj budynku kondygnacji, a nie jego wysokość, jeżeli nie przekracza ona 55 m. Powoduje to, że budynek mieszkalny z czterema kondygnacjami nadziemnymi posiadający wysokość 12,73 m jest budynkiem niskim a nie, jak błędnie przyjął organ, średnim w rozumieniu § 8 rozporządzenia MI.

W dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym powyższe zapatrywanie, co trzeba podkreślić, jest ujmowane podobnie (por. wyrok WSA w Olsztynie z 13 grudnia 2016 r. sygn. II SA/Ol 1279/16; wyrok WSA w Krakowie z 31 marca 2016 r. sygn. II SA/Kr 1450/15; wyrok WSA w Kielcach z 5 lutego 2015 r. sygn. II SA/Ke 44/15). Jest ono również akceptowane w piśmiennictwie (por. W. Korzeniewski, R. Korzeniewski, Znowelizowane warunki techniczne dla budynków i ich usytuowania, Warszawa 2018, s. 40; M. Bojarski, Warunki techniczne i usytuowanie budynków. Zagadnienia administracyjnoprawne, Warszawa 2009, s. 26), w którym akcentuje się, że na gruncie § 8 rozporządzenia MI nie może budzić wątpliwości, że wysokość budynków mieszkalnych N, SW i W mierzy się wyłącznie liczbą ich kondygnacji nadziemnych.

W opinii Sądu przyjętej ze względu na przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy dwa braki obciążające projekt budowlany, na które wskazał Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji, nie mogły stanowić podstawy do oparcia rozstrzygnięcia na kompetencji reformatoryjnej połączonej z odmownym rozpatrzeniem wniosku inwestora z [...] listopada 2018 r. Konsekwencją powyższych naruszeń jest tym samym uchylenie zaskarżonej decyzji.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z treści uzasadnienia niniejszego wyroku. Rzeczą organu odwoławczego przy ponownym rozpatrywaniu sprawy będzie uwzględnienie przedstawionej oceny prawnej i usunięcie skutków dostrzeżonych naruszeń prawa, zgodnie z dyspozycją art. 153 p.p.s.a.

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 pkt 2 p.p.s.a.