Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] Prezydent [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił B. N. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...] (dz. nr ewid. [...] w obrębie [...]).
W uzasadnieniu stwierdził, że projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, sprawdzenia i został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Ponadto projekt zagospodarowania działki i terenu dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną przez Prezydenta [...]. Inwestor złożył też oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania A. i K. K. – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2006 r.
W uzasadnieniu organ II instancji również podał, że inwestor spełnił obowiązki wymagane przez przepisy ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się do zarzutu strony odwołującej się dotyczącego lokalizacji projektowanego budynku w granicy z działką o nr ewid. [...] organ wskazał, że lokalizacja ta jest zgodna z ustaleniami decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto wyjaśnił, że inwestor dołączył do wniosku analizę zacienienia, z której wynika, że usytuowanie projektowanego obiektu bezpośrednio przy granicy działki nr ew. [...] nie ograniczy dostępu naturalnego oświetlenia do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejącym budynku mieszkalnym znajdującym się na działce nr ew. [...], ponieważ zachowane są warunki zawarte w § 13 ust. 1 pkt 1 a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. złożyli A. i K. K..
Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Ponadto stwierdzili, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7 i art. 77 kpa, § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz z naruszeniem art. 140 kc.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga A. i K. K. nie jest zasadna.
Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły w związku z tym skarga nie mogła być uwzględniona.
Stwierdzić trzeba, iż ma rację Wojewoda [...] i, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2006 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono B. N. pozwolenia na budowę jest zgodna z prawem.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
- 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymogami ochrony środowiska,
- 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi,
- 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 7,
- 4) wykonania – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Wskazać należy, iż w przypadku spełnienia w/w wymagań oraz posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, organ architektoniczno – budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Z akt przedmiotowej sprawy bezspornie wynika, że inwestor – B. N. - spełnił wszystkie wymagane prawem budowlanym obowiązki tj. przedłożył:
- 1) kompletny projekt budowlany sporządzony przez uprawnione osoby, posiadający wymagane opinie i uzgodnienia,
- 2) oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
- 3) ważną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. znak: [...]
W tych okolicznościach organ architektoniczno – budowlany nie mógł więc odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Z akt sprawy wynika również, że wymieniona decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dopuszcza budowę domu w granicy z działką nr [...], tj. z działką skarżących.
Podkreślić trzeba, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - nawet gdyby była wadliwa - wiąże zarówno projektanta jak i organ architektoniczno – budowlany, który wydał pozwolenie na budowę. Zgodnie bowiem z art. 34 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej, dotyczącego lokalizacji projektowanego budynku w granicy z działką nr [...], należy stwierdzić za organem odwoławczym, iż decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2006 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono B. N. pozwolenia na budowę jest zgodna z w/w decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zatem w niniejszej sprawie nie można mówić o naruszeniu § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który dopuszcza sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy działki, jeżeli nie jest możliwe zachowanie odległości określonej w § 12 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia ze względu na rozmiary działki.
Ponadto zauważyć trzeba, że inwestor do pozwolenia na budowę dołączył analizę zacienienia z dnia [...] maja 2005 r., która wskazuje jednoznacznie, iż usytuowanie projektowanego obiektu bezpośrednio przy granicy działki nr [...] A. i K. K. nie ograniczy dostępu naturalnego oświetlenia do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w istniejącym budynku mieszkalnym znajdującym się na działce nr [...], ponieważ zachowane są warunki z § 13 ust. 1 pkt 1 a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie można także mówić o naruszeniu przez Wojewodę [...] oraz przez Prezydenta [...] art. 140 kc, gdyż ochrona prawa własności nie leży w gestii organów administracji publicznej lecz należy do właściwości sądów cywilnych. I tylko na drodze cywilnoprawnej skarżący mogą domagać się tej ochrony.
Mając na względzie powyższe nie można uznać, aby zaskarżona decyzja Wojewody Mazowieckiego oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2006 r. wydane zostały z naruszeniem prawa, a w szczególności z naruszeniem art. 7, art. 77 kpa, § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.