Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] kwietnia 2009r. utrzymał w mocy decyzją PINB w [...] nr [...] z dnia [...].09.2008r. nakazującą K. M. dokonanie rozbiórki wiatrołapu samowolnie wybudowanego na działce nr ew. [...] w S..
W uzasadnieniu organ podał, ze w dniu [...].02.2008r. PINB w [...], na wniosek Z. S. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych prowadzonych przy rozbudowie budynku mieszkalnego, realizowanego na działce oznaczonej nr ew. [...] obręb [...], położonej w miejscowości S..
W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...].05.2008r. ustalono, ze na w/w działce znajdują się m.in. budynek mieszkalny z dobudowanym, od strony południowo-zachodniej wiatrołapem nakrytym dachem jednospadowym, konstrukcji drewnianej, pokrytym papą. Ganek o wymiarach rzutu 4,00 m x 1,85 m usytuowany jest ścianą z dwoma otworami okiennymi w odległości ok. 0,80 m od południowo- wschodniej granicy działki.
W myśl art.28 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994r. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę bądź po dokonaniu zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru budowy i przy braku sprzeciwu z jego strony. Budowa zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy, polega na realizacji od podstaw nowego obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także jego odbudowie, rozbudowie i nadbudowie.
Inwestor nie uzyskał wymaganej prawem zgody organu i wykonał budowę wiatrołapu w warunkach samowoli budowlanej.
Organ przywołał treść art. 48 ust 1 Prawa budowlanego zgodnie, z którym właściwy organ nakazuje z zastrzeżeniem art.. 2 w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Organ podniósł, że w w/w przepisie ustawodawca przewidział możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno-budowlanych.
Jak wynika z akt sprawy na terenie, na którym usytuowany jest przedmiotowy obiekt, obowiązuje prawomocny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (Uchwała Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...].06.2008r), w którym w/w działka przeznaczona jest pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z dopuszczeniem usług podstawowych (symbol [...]). Plan wszedł w życie 3 marca 2009r.
Z tym, ze w omawianym przypadku nie został spełniony drugi warunek legalizacji, dotyczący zgodności rozbudowy obiektu z przepisami techniczno-budowlanymi. Budowa wiatrołapu spowodowała, iż naruszony został, wynikający z § 12 ust. 1 pkt 1 obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zakaz sytuowania ściany budynku z otworami okiennymi od granicy działki w odległości mniejszej niż 4 m od tej granicy.
Nie spełnianie przesłanek koniecznych dla procedury legalizacyjnej- w ocenie organu uzasadnia wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę wiatrołapu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł A. M. – następca prawny inwestorki – K. M.:
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji skarżącej zarzucił organowi naruszenie art. 136, 140 kpa i § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002r. dopuszczajacego usytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy działki.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz 1269 ze zm.), kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa praz trafności ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdza, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r.,nr 153, poz 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie nastąpiły, wobec czego należy uznać, że skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego wydana [...].04.2009r. utrzymująca w mocy decyzję PINB w [...] z [...].09.2008r. nakazującą dokonanie rozbiórki samowolnie dobudowanego wiatrołapu do budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] w S.. W rozpoznawanej sprawie niekwestionowanym jest, że inwestor dokonał dobudowy przedmiotowego wiatrołapu do budynku mieszkalnego w odległości 80 cm od granicy z sąsiednią działką bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Fakt ten uzasadniał wszczęcie przez organy nadzoru budowlanego postępowanie na podstawie art. 48 ustawy z 7.07.1994r. – Prawo budowlane.
Zmiana w/w przepisu dokonana ustawą z 27.03.2003r. o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 80 poz 718) złagodziła represyjność przepisu dopuszczając możliwość legalizacji obiektu wniesionego lub wznoszonego wprawdzie bez pozwolenia na budowę (zgłoszenia), ale w zgodzie z przepisami i regułami sztuki budowlanej.
Tak więc przepis ten zobowiązuje organ nadzoru budowlanego do przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego, którego przesłanki szczegółowo określa ust 2 art.
48. Zgodnie z tym przepisem legalizacja jest możliwa jeśli budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowaniu przestrzennego i jednocześnie nie narusza przepisów w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.
Zgodnie z powyższym uregulowaniem – w ocenie sądu – organ po przeprowadzeniu postępowania legalizującego prawidłowo uznał, iż uwagi na usytuowanie wybudowanego wiatrołapu w odległości 80 cm od granicy działki, a więc z naruszeniem § 12 rozporządzenia wykonawczego z 12.04.2002r. nie jest możliwe zalegalizowanie przedmiotowej samowoli budowlanej bowiem naruszenie w/w przepisu techniczno-budowlanego uniemożliwia doprowadzenie wybudowanego przez inwestora wiatrołapu do stanu zgodnego z tym przepisem. W tej sytuacji zarzuty skargi nie mają wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji wyroku.