Uzasadnienie
W dniu 2 lutego 2009r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jakiego domaga się strona, następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.087.27 złotych netto miesięcznie.
Wnioskodawczyni podała, że posiada dom mieszkalny o powierzchni użytkowej 85,67 m ² położony na nieruchomości o powierzchni 1082 m ² w S. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca wskazała, że w związku z reformą administracyjną zrezygnowała z pracy i od 27 grudnia 1999r. do 31 stycznia 2005r. była osobą bezrobotną nie posiadającą środków do życia. Strona dodała, że od 1 lutego 2005r. do 24 grudnia 2007r. otrzymywała z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinnej w S. zasiłek stały, a obecnie od lutego 2007r. otrzymuje emeryturę. Wnioskodawczyni oświadczyła, że wszystkie posiadane oszczędności pieniężne wydała na leczenie chorej matki, która zmarła w 2006r.
Wnioskodawczyni wskazała, że posiada zadłużenie u osób prywatnych na kwotę ponad 5.000,00 złotych oraz kredyty zaciągnięte na zakup niezbędnego wyposażenia mieszkania (tj. wymiana pralki, zakup sprzętu ortopedycznego) i uregulowanie zaległości za media. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jej rata z tytułu spłaty zaciągniętych kredytów wynosi 226,00 złotych miesięcznie.
Wnioskodawczyni dodała, że aktualnie posiada także zaległości z tytułu płatności za gaz za obecny sezon grzewczy w wysokości 1.630,00 złotych oraz z tytułu opłat za pozostałe media w wysokości 238,00 złotych. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że pomimo prowadzonego bardzo oszczędnego trybu życia ma problemy ze spłatą posiadanych zadłużeń.
Wnioskodawczyni dołączyła do wniosku kserokopię wyciągu bankowego za okres od 1 grudnia 2008r. do 31 grudnia 2008r., faktury za I kwartał 2009r. tytułem opłat za wywóz odpadów na kwotę 125,08 złotych, opłat na rzecz PWiK na kwotę 112,78 złotych oraz opłat za gaz na rzecz PGNiG S.A. w wysokości 701,55 złotych, które potwierdzają posiadane przez nią zobowiązania finansowe.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni oraz posiadane zadłużenia i zobowiązania finansowe uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania samodzielnie oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia przychylenie się do jej wniosku i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.