Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 maja 2017 r. Gmina [...] (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienie skorygowanej wielkości wskaźnika skanalizowania Gminy [...] przy ocenie wniosku o przyznanie pomocy dla operacji typu "Gospodarka wodno – ściekowa". W skardze zawarła wniosek o "wydanie zakazu (wstrzymanie czynności) zawierania umów przez Samorząd Województwa [...] z beneficjentami w ramach procedury naboru na operację typu "Gospodarka wodno – ściekowa".
W dniu 3 lipca 2017 r. skarżąca złożyła pismo procesowe, w którym cofnęła powyższy wniosek w związku z faktem, że w/w umowy zostały już zawarte. Jednocześnie wniosła o ustanowienie zabezpieczenia w postaci zobowiązania Samorządu Województwa [...] do wydzielenia kwoty [...] zł w środkach budżetowych Województwa wskazując, że zabezpieczenie spowoduje brak możliwości wydatkowania przez Samorząd Województwa [...] w/w kwoty, która będzie przeznaczona na inwestycję w Gminie [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że brak jest podstaw do uwzględnienia przez sąd administracyjny w ramach środków przewidzianych w procedurze sądowoadministracyjnej wniosku o zabezpieczenie roszczenia zgłoszonego przez skarżącą Gminę. Jedynym sposobem skorzystania przez stronę z możliwości ochrony tymczasowej jest instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 61 § 1 wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Natomiast, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przez pojęcie "znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę (majątkową i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykłe wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienia NSA: z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06; z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07; z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08, dostępne [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA").
Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Żądając wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie tego aktu jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tak, aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Należy również podnieść, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. II OZ 665/09, CBOSA). Pod pojęciem "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 224 i nast.). Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, czy też znoszeniu zachowań innych podmiotów (tak: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 378).
Sąd wskazuje, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Biorąc pod uwagę powyższe kryterium Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone rozstrzygnięcie odmawiające uwzględnienia skorygowanego wskaźnika skanalizowania Gminy [...], nie nadaje się do wykonania w związku z czym nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.