Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 sierpnia 2026 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 10 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni na stałe mieszka w Polsce i posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych (ośrodek interesów życiowych), ponieważ ma tutaj rodzinę, źródło utrzymania oraz tutaj koncentruje się Jej życie. Nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Jest w związku małżeńskim z A.B. w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej. Wnioskodawczyni dokonała następujących transakcji dotyczących zbycia oraz nabycia nieruchomości: 1. Nabycie domu przez Jej ówczesnego partnera, a później męża, A.B., na podstawie umowy sprzedaży, Rep.
A Nr (…) z (…) września 2006 r., dla którego Sąd Rejonowy w (…), Zamiejscowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, w (…) prowadził księgę wieczystą nr (…) („Dom”). Dom został zakupiony za kwotę 265.000 zł, za pieniądze z majątku osobistego A.B. Dom nie był objęty wspólnością majątkową małżeńską, ponieważ małżonkowie zawarli związek małżeński dopiero w grudniu 2006 r. 2. Nabycie przez Wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego drogą umowy zamiany na podstawie aktu notarialnego, Rep. A Nr (…) z dnia (…) grudnia 2015 r., dla którego Sąd Rejonowy dla (…) w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą nr (…) („Lokal 1”). Wartość Lokalu 1 została wyceniona na 200.000 zł.
Z tytułu ww. umowy zamiany doszło do dopłaty ze strony Wnioskodawczyni w wysokości 50.000 zł (z uwagi na wartość lokalu Wnioskodawczyni, którego wartość określona została na 150.000 zł), która to suma była ze środków własnych Wnioskodawczyni. 3. Nabycie nieruchomości lokalowej na podstawie umowy zamiany Lokalu 1, akt notarialny, Rep. A Nr (…) z (…) grudnia 2022 r. na lokal mieszkalny syna Wnioskodawczyni, C.D., dla której Sąd Rejonowy dla (…) w (…), (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą nr (…) („Lokal 2”). Wartość Lokalu 1 wynosiła wówczas 450.000 zł, natomiast wartość Lokalu 2 wynosiła 350.000 zł. C.D. dokonał na rzecz Wnioskodawczyni dopłaty w wysokości 100.000 zł.
4. Sprzedaż przez Wnioskodawczynię Lokalu 2 na podstawie umowy sprzedaży, Rep. A Nr (…) z (…) maja 2023 r., za łączną kwotę w wysokości 410.000 zł. W związku z powyższym, Wnioskodawczyni planuje przeznaczyć środki uzyskane z tytułu zbycia Lokalu 2 na wydatki związane z nabyciem od męża udziałów w Domu, gdzie planuje zakup 1/2 udziału. Wnioskodawczyni mieszka obecnie w Domu, jednak chciałaby posiadać jakikolwiek tytuł prawny do niego. Nieruchomość ta ma służyć wyłącznie celom mieszkaniowym Wnioskodawczyni. Nie będzie ona wykorzystywana do prowadzenia na niej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni będzie nadal zamieszkiwać w tym domu oraz realizować tam swoje cele mieszkaniowe.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że do Lokalu 1, dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr (…), przysługiwało Jej prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Lokal 2, dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr (…), nabyty aktem notarialnym, Rep. A nr (…) z (…) grudnia 2022 r., również stanowił lokal mieszkalny będący odrębną nieruchomością i przysługiwało Wnioskodawczyni do niego prawo własności.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy wskazane przez Panią w opisie sprawy wartości „Lokalu 1” i „Lokalu 2” odpowiadają wartościom rynkowym każdego z tych lokali w dacie zawarcia umowy zamiany?”, Wnioskodawczyni wskazała, że w umowie zamiany z (…) grudnia 2022 r. wartość Lokalu 1 określono na 450 000 zł, wartość Lokalu 2 na 350 000 zł, a dopłatę na 100 000 zł. Strony umowy zamiany nie zlecały operatu szacunkowego. Wartości ustaliły na podstawie własnej znajomości lokalnego rynku nieruchomości oraz po konsultacji z notariuszem sporządzającym akt. W ocenie Wnioskodawczyni, wartości te odpowiadały wartościom rynkowym tych lokali na dzień zamiany.
Sprzedaż Lokalu 2 z (…) maja 2023 r. nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. W związku ze sprzedażą Wnioskodawczyni nie podejmowała działań zorganizowanych ani ciągłych, właściwych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Związek małżeński z A.B. został zawarty (…) grudnia 2006 r. Od tej daty nieprzerwanie istnieje między małżonkami ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Wnioskodawczyni nie zawarła umowy majątkowej małżeńskiej, nie ustanowiono między małżonkami rozdzielności majątkowej ani w drodze umowy, ani orzeczeniem sądu.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy dom, którego udział 1/2 zamierza Pani kupić od męża stanowi nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym?”, Wnioskodawczyni wskazała, że Dom, dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr (…), stanowi nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. W Domu nie prowadzono i nie prowadzi się działalności gospodarczej. Budynek służy wyłącznie celom mieszkalnym.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy przed wydatkowaniem środków pieniężnych ze sprzedaży „Lokalu 2” na zakup udziału 1/2 w domu od męża była Pani właścicielem bądź współwłaścicielem ww. domu?”, Wnioskodawczyni wskazała, że nie, przed wydatkowaniem środków ze sprzedaży Lokalu 2, Wnioskodawczyni nie była właścicielką ani współwłaścicielką Domu w żadnej części i nie przysługiwało Jej do niego żadne prawo. Dom stanowi majątek osobisty męża Wnioskodawczyni, który nabył go (…) września 2006 r., przed zawarciem małżeństwa. Wnioskodawczyni jest zameldowana w Domu i w nim mieszka.
Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy przed zakupem przez Panią udziału 1/2 w domu od męża dochodziło do przesunięć składników majątkowych (nieruchomości, praw majątkowych) pomiędzy Panią i Pani mężem, a jeżeli tak, to kiedy, w drodze jakiej umowy, kto na czyją rzecz dokonał przesunięć, jakich konkretnie składników majątkowych one dotyczyły oraz czy ww. przesunięć dokonywano do majątku osobistego czy do majątku wspólnego?”, Wnioskodawczyni wskazała, że między Wnioskodawczynią a Jej mężem nigdy nie dochodziło do przesunięć składników majątkowych.
Wnioskodawczyni zamierza nabyć od męża udział wynoszący 1/2 w prawie własności Domu na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego do 31 grudnia 2026 r. Przeniesienie własności udziału oraz zapłata ceny nastąpią do tego dnia. Wnioskodawczyni całą kwotę 410 000 zł uzyskaną ze sprzedaży Lokalu 2, stanowiącego majątek osobisty Wnioskodawczyni, przeznaczy na zapłatę ceny za udział 1/2 w Domu. Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy zakup przez Panią udziału 1/2 w domu od męża nastąpi do Pani majątku osobistego?”, Wnioskodawczyni wskazała, że udział zostanie nabyty do Jej majątku osobistego w zamian za środki ze sprzedaży Lokalu 2, który stanowił Jej majątek osobisty.
Zgodnie z art. 33 pkt 10 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, są to przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego. W akcie notarialnym zostanie złożone stosowne oświadczenie. Na pytanie Organu o treści cyt.: „W jakim celu chce Pani zakupić udział 1/2 w domu od męża, jakie czynniki o tym zadecydowały?
Czy poprzez czynność zakupu udziału 1/2 w domu od męża chce Pani zabezpieczyć własne środki finansowe wchodzące w skład majątku osobistego, czy też zabezpieczyć swoją przyszłość w razie zmiany sytuacji życiowej (np. śmierci małżonka) – proszę wyczerpująco opisać dlaczego planuje Pani zakupić udział 1/2 w domu od męża”, Wnioskodawczyni wskazała, że celem nabycia udziału jest uzyskanie przez Wnioskodawczynię własnego tytułu prawnego do Domu, w którym jest zameldowana i stale mieszka oraz dalsze zaspokajanie w nim Jej własnych potrzeb mieszkaniowych. Obecnie nie przysługuje Jej żaden tytuł prawny do tej nieruchomości ani do innego lokalu mieszkalnego.
Dom nie będzie wykorzystywany na cele rekreacyjne, do najmu ani do działalności gospodarczej.
Pytania
1. Czy przy uwzględnieniu wydatków na nabycie Lokalu 2, w postaci wartości (ceny) Lokalu 1 wydanego w zamian za Lokal 2 oraz dokonanych dopłat, w ogóle powstanie u Wnioskodawczyni dochód do opodatkowania z tytułu sprzedaży Lokalu 2? 2. W przypadku uznania, że w związku ze sprzedażą Lokalu 2 powstaje dochód podlegający opodatkowaniu, czy przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży Lokalu 2 na nabycie od męża A.B. udziału w Domu, w którym Wnioskodawczyni faktycznie mieszka i realizuje własne potrzeby mieszkaniowe, uprawnia do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT?
Pani stanowisko w sprawie
Ad 1 Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powstanie dochód podlegający opodatkowaniu, ponieważ wartość Lokalu 1 (jego cena) była wyższa niż wartość przychodu uzyskanego z tytułu zbycia (sprzedaży) Lokalu. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawy o PIT), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Sprzedaż Lokalu 2 nastąpiła przed upływem wskazanego okresu, dlatego podlega opodatkowaniu.
Stosownie do art. 19 ustawy o PIT, przychodem z odpłatnego zbycia jest co do zasady wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Z kolei art. 30e tej ustawy przewiduje opodatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości według stawki 19%, przy czym dochód stanowi różnicę między przychodem ustalonym zgodnie z art. 19, a kosztami uzyskania przychodu określonymi według art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, jeżeli były dokonywane.
W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia obejmują udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady zwiększające wartość rzeczy lub praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość nakładów powinna być ustalana na podstawie faktur VAT oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych, zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o PIT. Nabycie Lokalu 2 nastąpiło w drodze zamiany, która ma charakter odpłatny: każda ze stron spełnia świadczenie wzajemne.
W ocenie Wnioskodawczyni, przy ustalaniu kosztu nabycia Lokalu 2 nie można abstrahować od wartości świadczenia wydanego w zamian, tj. Lokalu 1. Ekonomiczny ciężar nabycia Lokalu 2 został poniesiony przede wszystkim przez przeniesienie własności Lokalu 1. Zastosowanie art. 22 ust. 6c powinno prowadzić do uwzględnienia tych elementów w takim zakresie, w jakim są udokumentowane i stanowią koszt nabycia zbywanego Lokalu 2. Powyższe rozumienie znajduje, zdaniem Wnioskodawczyni, wsparcie w kierunku argumentacji prezentowanym w interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS z 2 kwietnia 2026 r., nr 0113- KDIPT2-2.4011.114.2026.2.KR oraz z 12 sierpnia 2021 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.481.2021.1.AC, dotyczących rozliczania podatkowych skutków odpłatnego nabycia i późniejszego zbycia nieruchomości.
W wydanej w 2026 r. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0113- KDIPT2-2.4011.114.2026.2.KR, wskazano, że: „Tym samym „odpłatne zbycie” obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży, ale również umowę zamiany. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej nie musi jej bowiem towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy. Forma bezpośredniej wymiany towarów, jaką jest uregulowana w powyższym przepisie umowa zamiany, w wyniku której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, również stanowi odpłatne zbycie rzeczy.
Ekwiwalentem w tym wypadku jest inna rzecz, a nie wartości pieniężne. Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż. Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 ustawy - Kodeks cywilny stanowi, że do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży”.
W konsekwencji, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że prawidłowe uwzględnienie ekonomicznej wartości świadczenia wzajemnego przy zamianie prowadzi do braku takiego dochodu, albowiem Wartość Lokalu 1 (jego cena) była wyższa, niż wartość przychodu uzyskanego z tytułu zbycia (sprzedaży) Lokalu 2. W sytuacji Wnioskodawczyni oznacza to, że koszt uzyskania przychodu przy sprzedaży Lokalu 2 powinien odpowiadać co najmniej wartości Lokalu 1 (450 000 zł) zbywanego przy zamianie na Lokal 2, podczas gdy przychód ze sprzedaży Lokalu 2 to 410 000 zł.
W efekcie, nie powstaje u Wnioskodawczyni dochód do opodatkowania, co potwierdza, że transakcja ta nie podlega opodatkowaniu, choć podlega wykazaniu w PIT‑39 jako generująca stratę. Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawczyni, odpowiedź na to pytanie powinna być twierdząca, tj. opisany wyżej wydatek środków pieniężnych pochodzący ze sprzedaży Lokalu 2, uzasadniać będzie zastosowanie ulgi opisanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 UPDOF.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) UPDOF, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Zgodnie z art. 30e ust. 1 UPDOF, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Zgodnie z art. 30e ust. 2 UPDOF, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 UPDOF, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d UPDOF, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 UPDOF, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Stosownie do art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Jednakże, mimo powstania ww. przychodu (dochodu) możliwe jest zastosowanie tzw. ulgi mieszkaniowej.
Jak wynika z art. 21 ust. 1 pkt 131 UPDOF, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.
Udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt UPDOF, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131 (3 lata licząc od końca roku, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości), nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie (art. 21 ust. 25a UPDOF).
Zgodnie z art. 21 ust. 26 UPDOF, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.
Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe (art. 21 ust. 27 UPDOF).
Jak wskazuje się w orzecznictwie i doktrynie, celem wprowadzenia ulgi mieszkaniowej była realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową” i u podstaw omawianego zwolnienia leży założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego zbywającego nieruchomość. Wydatki opisane przez Wnioskodawczynię powyżej, spełniają wskazane wyżej ustawowe warunki. Zwolnieniu podlega dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości (tu: sprzedaż Lokalu 2 przed upływem 5 lat), jeżeli przychód zostanie – w ciągu 3 lat od końca roku sprzedaży – wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.
Za takie wydatki ustawodawca wprost uznaje m.in. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku oraz lokalu mieszkalnego lub udziału w nim. Zakup od męża 1/2 udziału w Domu mieszkalnym mieści się dokładnie w tym katalogu. Nabycie udziału w domu od małżonka jako wydatek na własne cele mieszkaniowe.
Organy podatkowe potwierdzały, że zakup udziału w nieruchomości mieszkalnej od małżonka ze środków ze sprzedaży innej nieruchomości, spełnia warunek własnego celu mieszkaniowego, jeśli nabywana nieruchomość służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych podatnika: interpretacja Dyrektora KIS z 8 grudnia 2017 r., nr 0111‑KDIB2‑2.4011.318.2017.1.APA – zakup od małżonki udziału 1/2 w budynku mieszkalnym z majątku osobistego, sfinansowany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, został uznany za wydatek na własne cele mieszkaniowe, uprawniający do zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 UPDOF; interpretacja Dyrektora KIS z 17 września 2018 r., nr 0113‑KDIPT2‑2.4011.387.2018.1.KK – zakup udziału w lokalu mieszkalnym od żony, z majątku odrębnego podatnika, został uznany za wydatek na własne cele mieszkaniowe, ponieważ lokal służy jego zamieszkaniu. interpretacja indywidualna wydana 24 czerwca 2025 r. przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0113-KDIPT2-2.4011.452.2025.3.ACZ, w której organ potwierdził prawidłowość stanowiska podatniczki.
Sprawa dotyczyła kobiety, która przeznaczyła środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego jej majątek osobisty na nabycie od męża udziału w nieruchomości mieszkalnej należącej do jego majątku osobistego. Nabyta nieruchomość służyła zaspokojeniu jej własnych potrzeb mieszkaniowych, a Dyrektor KIS uznał, że w takich okolicznościach możliwe jest skorzystanie z ulgi mieszkaniowej. Warunek „własnych celów mieszkaniowych” zostanie spełniony, ponieważ Wnioskodawczyni już mieszka w Domu, zamierza mieszkać w nim nadal i będzie w nim realizowała własne potrzeby mieszkaniowe. Dom nie będzie wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej ani w celach rekreacyjnych.
Nabycie udziału ma wzmocnić jej tytuł prawny do Domu, który jest jej faktycznym miejscem zamieszkania. Okoliczność, że zbywcą udziału będzie małżonek Wnioskodawczyni, nie wyłącza zastosowania zwolnienia. Dom został nabyty przez A.B. do jego majątku osobistego, wobec czego odpłatne nabycie przez Wnioskodawczynię udziału w tym Domu stanowi nabycie prawa do nieruchomości i jako mające służyć Jej celom mieszkaniowym powinno uprawniać do skorzystania z ulgi mieszkaniowej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
W myśl art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Zatem, użyty w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Tak więc jednym ze sposobów nabycia nieruchomości jest nabycie własności nieruchomości w drodze zamiany. Umowa zamiany jest umową konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter niepieniężny.
Zgodnie z art. 603 ustawy Kodeks cywilny: Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Wobec powyższego umowa zamiany stanowi również odpłatne zbycie rzeczy. Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż. Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że: Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
W świetle przywołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że rezultatem umowy zamiany nieruchomości jest z jednej strony zbycie nieruchomości, a z drugiej nabycie na własność innej nieruchomości. Tym samym, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej uprzednio w drodze zamiany, datą, od której należy liczyć okres pięcioletni, o którym mowa w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rok, w którym dokonano zamiany nieruchomości.
Skoro z przywołanych wyżej przepisów wynika, że rezultatem umowy zamiany jest nabycie na własność innej nieruchomości (w Pani przypadku lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość – Lokalu 2), to w stosunku do tej nieruchomości, bieg terminu pięcioletniego, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony jest z uwzględnieniem daty nabycia przez Panią nieruchomości w drodze umowy zamiany, tj. od końca 2022 r. Tym samym, sprzedaż przez Panią lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość w 2023 r., nienastępująca w ramach działalności gospodarczej, przed upływem pięciu lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym Pani go nabyła w drodze umowy zamiany, stanowi dla Pani źródło przychodu i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Z kolei, zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ww. ustawy: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Na mocy art. 19 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw majątkowych, a także innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, u każdej ze stron umowy przenoszącej własność jest wartość nieruchomości, rzeczy lub prawa zbywanego w drodze zamiany. Przepisy ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 19 ust. 3 ww. ustawy: Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
Artykuł 19 ust. 4 ww. ustawy stanowi natomiast, że: Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych.
Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający. Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli zatem cena określona w umowie odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw tego samego rodzaju i gatunku organ podatkowy zawsze ma możliwość określenia zgodnie z art. 19 ust. 4 zdanie drugie ustawy przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa na podstawie wysokości wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości lub prawa.
Tym samym bezspornym jest, że art. 19 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje organowi podatkowemu możliwość określenia przychodu ze zbycia nieruchomości lub praw majątkowych na podstawie wysokości wartości rynkowej nieruchomości lub praw jeżeli ustalona cena znacznie odbiega od wartości rynkowej bez uzasadnionej przyczyny.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości).
Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód. Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Powyższy przepis w sposób jednoznaczny stanowi, co w przypadku sprzedaży nieruchomości może być uznane za koszt uzyskania przychodu. Przepis ten posługuje się m.in. pojęciem kosztu nabycia.
W przypadku podatników zbywających nieruchomość nabytą w drodze zamiany, kosztem tym bezspornie jest koszt nabycia zbywanej w drodze sprzedaży nieruchomości. Bowiem to wartość zbywanej w drodze zamiany nieruchomości (a nie wartość nabywanej nieruchomości) stanowi specyficznego rodzaju „cenę”, jaką podatnik musi zapłacić za nabywaną nieruchomość. Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, w rozpatrywanej sprawie przychodem ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (Lokalu 2) nabytego w 2022 r. w drodze umowy zamiany, będzie wartość tego lokalu mieszkalnego wyrażona w cenie umowy sprzedaży – o ile odpowiada wartości rynkowej.
Przychód uzyskany z tej sprzedaży może zostać pomniejszony o koszty, o których mowa w art. 19 ust. 1 (tj. koszty odpłatnego zbycia) oraz w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. koszty uzyskania przychodu). W Pani przypadku, do kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (Lokalu 2), można zaliczyć wartość (na dzień dokonania zamiany) Lokalu 1, zbytego przez Panią w 2022 r. na podstawie umowy zamiany. Aby bowiem nabyć przedmiotowy lokal mieszkalny (Lokal 2), przekazała Pani w zamian swój lokal mieszkalny (Lokal 1).
Zatem, wartość tego przekazanego przez Panią lokalu mieszkalnego (Lokalu 1) stanowi koszt nabycia lokalu mieszkalnego (Lokalu 2).
Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się: 1) wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego ‒ położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej; 2) wydatki poniesione na: a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1, b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a, c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b ‒ w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30. W myśl art. 45 ust. 1 ww. ustawy: Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym. Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy: W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e. Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że sprzedaż przez Panią w 2023 r. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (Lokalu 2), który nabyła Pani w drodze umowy zamiany w 2022 r., stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego lokalu.
Przychodem z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (Lokalu 2) nabytego w 2022 r. w drodze umowy zamiany jest wartość jaka została wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży – o ile odpowiada wartości rynkowej tego lokalu, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia, jeżeli takie zostały przez Panią poniesione. Przychód uzyskany ze sprzedaży tego lokalu mieszkalnego (Lokalu 2) może zostać pomniejszony również o koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które stanowią ustaloną na dzień zamiany wartość lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość zbytego w drodze zamiany (Lokalu 1).
Ponieważ jednak podlegający opodatkowaniu przychód z odpłatnego zbycia ww. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (Lokalu 2), o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest niższy niż podlegające uwzględnieniu w obliczeniu podstawy opodatkowania (dochodu) koszty uzyskania przychodu (wartość lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość (Lokalu 1) w dacie zawarcia umowy zamiany), nie wystąpił dochód, stanowiący podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W związku z tym, że nie wystąpił dochód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (Lokalu 2), wydatkowanie uzyskanego z tej sprzedaży przychodu na zakup do 31 grudnia 2026 r. od męża udziału 1/2 w nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, nie wywiera skutków podatkowych. Nie wystąpił bowiem dochód, który mógłby podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w tym zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty 19% podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość (Lokalu 2). Jednakże, jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania PIT-39 za 2023 r. i wykazania w nim przychodu, kosztów uzyskania przychodu oraz dochodu (straty) z tytułu odpłatnego zbycia ww. lokalu mieszkalnego. Zatem, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1, w którym wskazała Pani, że nie powstaje u Pani dochód do opodatkowania, co potwierdza, że transakcja ta nie podlega opodatkowaniu, choć podlega wykazaniu w PIT‑39 jako generująca stratę, należało uznać za prawidłowe.
Natomiast, w związku z tym, że na udzielenie odpowiedzi w zakresie pytania nr 2 oczekiwała Pani wyłącznie w sytuacji uznania, że w związku ze sprzedażą lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (Lokalu 2) powstaje dochód podlegający opodatkowaniu, udzielenie odpowiedzi na pytanie nr 2 stało się bezprzedmiotowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.