Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 30 października 2026 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.744.2026.2.PS

Opis stanu faktycznego

Przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy stanu faktycznego obowiązującego od 1 stycznia 2020 roku do 31 sierpnia 2022 roku. Zainteresowani do 31 sierpnia 2022 roku byli wspólnikami spółki jawnej prowadzącej działalność pod firmą X z siedzibą w Y, pod nr I, (...), miejsce przechowywania dokumentacji Spółki Sąd Rejonowy w Y, (...) Krajowego Rejestru Sądowego, wpisanej do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS: (...), NIP: (...), REGON: (...) przywoływanej w dalszej części wniosku jako: „Spółka” lub „X”.

Zainteresowani w okresie zaistniałego stanu faktycznego byli i są nadal polskimi rezydentami podatkowymi podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm. – zwanej dalej „ustawą o PIT”) [t.j. Dz. U z 2019 r., poz. 1387 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1426 ze zm.; t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.]. Dochody Zainteresowanych w tym okresie opodatkowane były na zasadach określonych w przepisie art. 30c ustawy o PIT, tj. podatkiem liniowym.

W okresie, którego dotyczy przedmiotowy wniosek, wspólnikami spółki jawnej, o której mowa we wniosku były wyłącznie osoby fizyczne. Spółka w okresie, którego dotyczy przedmiotowy wniosek nie posiadała statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2474). Ponadto, Spółka nie prowadziła działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub na podstawie decyzji, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 459 z późn. zm.).

W związku z powyższym, Spółka nie korzystała ze zwolnień podatkowych, o których mowa w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o PIT. Spółka Zainteresowanych należała do grona wiodących podmiotów na krajowym rynku branży metalowej, wyspecjalizowanych w wytwarzaniu wyrobów zbiornikowych. Profil działalności Spółki obejmuje kompleksową produkcję zbiorników ciśnieniowych, magazynowych oraz technologicznych, jak również elementów konstrukcyjnych przeznaczonych do ich budowy, w tym dennic.

Spółka dysponowała trzema wyodrębnionymi Zakładami Produkcyjnymi o łącznej powierzchni produkcyjnej wynoszącej około 22 000 m². Każdy z zakładów jest wyposażony w pełne zaplecze technologiczne niezbędne do realizacji procesów wytwórczych w branży metalowej, obejmujące m.in. walcarki, gilotyny, urządzenia spawalnicze oraz suwnice. Podstawowymi dziedzinami działalności X były: · produkcja urządzeń typu zbiornik, · wytwarzanie konstrukcji stalowych, · produkcja dennic, · wykonawstwo instalacji przemysłowych, · usługi warsztatowe: spawalnicze, ślusarskie itp., · usługi transportowe (z ładunkami ponadnormatywnymi), · usługi antykorozyjne, · doradztwo projektowe, konstrukcyjne i technologiczne.

Jako firma posiadająca szerokie uprawnienia i możliwości technologiczne w zakresie produkcji zbiorników ciśnieniowych Spółka oferowała szeroką gamę urządzeń tego typu, jak: (...) W produkcji X znajdowała się także szeroka oferta stalowych zbiorników magazynowych (retencyjnych), w tym przede wszystkim zbiorników do magazynowania (...), w różnych konfiguracjach konstrukcyjnych, np.: (...) Zarówno zbiorniki, jak i dennice X wykonywała ze stali węglowych oraz ze stali wysokostopowych w różnych gatunkach.

Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie zbiorniki oraz dennice o charakterze jednostkowym, tj. projektowane i wytwarzane na indywidualne zamówienie konkretnych przedsiębiorców (dalej łącznie jako: „Wyroby”, a pojedynczo jako: „Wyrób”). Zależnie od treści danego zamówienia obiektem prac Spółki były kompletne zbiorniki albo same dennica, stanowiące samodzielny przedmiot zamówienia.

Wniosek nie dotyczy produkcji seryjnej ani wyrobów standardowych, lecz wyłącznie tych Wyrobów, które każdorazowo powstawały w oparciu o odrębną dokumentację techniczną, uwzględniającą specyficzne wymagania zamawiającego w zakresie parametrów konstrukcyjnych, technologicznych oraz warunków przeznaczenia, montażu lub eksploatacji. W ramach jednego projektu zasadniczo opracowywany i wytwarzany był w Spółce jeden indywidualnie dedykowany Wyrób, tj. (...). Mogły jednak występować sytuacje, w której zamówienie obejmowało kilka identycznych egzemplarzy danego Wyrobu.

W takim przypadku jako projekt noszący zdaniem Wnioskodawcy charakter badawczo-rozwojowy kwalifikuje on opracowanie pierwszej sztuki, która podlega procesowi projektowania, testowania oraz stopniowego dopracowywania parametrów technicznych i funkcjonalnych. Kolejne egzemplarze wytwarzane były już na podstawie wypracowanych i zweryfikowanych rozwiązań – i nie są one zaliczane do działalności B+R ani objęte niniejszym wnioskiem. Prace nad indywidualnymi jednostkowymi Wyrobami uwarunkowane były specyfiką działalności podmiotów składających zamówienia w Spółce, które funkcjonowały w różnych sektorach gospodarki, co wiązało się z odmiennymi potrzebami, wymaganiami lub normami.

W konsekwencji nie miały one możliwości korzystania z rozwiązań standardowych ani z oferty producentów dostarczających uniwersalne, seryjnie wytwarzane zbiorniki lub dennice, lecz były zmuszone do zamawiania Wyrobów projektowanych i produkowanych według indywidualnych parametrów technicznych. Odbiorców Spółki różnicował nie tylko profil prowadzonej przez nich działalności, lecz również uwarunkowania techniczne związane z infrastrukturą zakładową, w tym wymiary i układ przestrzeni operacyjnej, a także skala prowadzonej działalności, wyrażana m.in. wielkością przetwarzanych mediów czy wolumenem produkcji w określonej jednostce czasu.

Zróżnicowanie powyższych czynników powodowało, że każdy Wyrób musiał być indywidualnie zaprojektowany i dostosowany do konkretnych wymagań technologicznych, parametrów eksploatacyjnych albo warunków zastosowania i montażu. W przypadku dennicy analizie podlegały w szczególności jej geometria, średnica, wysokość, grubość, materiał, sposób ukształtowania i przygotowania krawędzi oraz wymagania dotyczące późniejszego połączenia z konstrukcją zbiornika lub innego urządzenia. Okoliczność ta dodatkowo potwierdza jednostkowy i niepowtarzalny charakter każdego zrealizowanego zamówienia.

Wytwarzanie Wyrobów bez uprzedniego ustalenia szczegółowych parametrów technicznych oraz warunków ich przyszłego zastosowania, montażu lub eksploatacji mogłaby prowadzić do powstania wyrobów niespełniających wymagań Zamawiających, a w konsekwencji narazić Spółkę na straty. Z tego względu uniwersalne, seryjnie produkowane rozwiązania nie zawsze były w stanie zaspokoić zindywidualizowane potrzeby kontrahentów. Co istotne, zamówienia Klientów nie zawierały projektów nowych rozwiązań ani kompletnych instrukcji dotyczących ich wykonania. Zamówienia niekiedy zawierały jedynie opis oczekiwań co do właściwości i parametrów przedmiotowych zbiorników albo dennic.

Klient, o ile w ogóle przekazywał Spółce swoje sugestie, ograniczał je zazwyczaj do ogólnych informacji dotyczących dotychczas wykorzystywanej infrastruktury technologicznej, posiadanego parku urządzeń albo konstrukcji, z którą zamawiany Wyrób miał zostać połączony. Istotnym aspektem pozostawało w szczególności zapewnienie kompatybilności projektowanego Wyrobu z funkcjonującymi u Klienta instalacjami, urządzeniami lub pozostałymi elementami konstrukcyjnymi oraz ciągłością procesów produkcyjnych.

W uzasadnionych przypadkach pracownicy Spółki przygotowywali wstępny model w środowisku (...), który pozwalał na zobrazowanie Klientowi proponowanej koncepcji konstrukcyjnej oraz wstępnych założeń technicznych planowanego rozwiązania. W trakcie tych prac model był na bieżąco modyfikowany i dopracowywany. Zmiany mogły obejmować w szczególności geometrię poszczególnych elementów, ich wymiary, sposób połączenia, rozmieszczenie króćców, podpór i innych komponentów, dobór materiałów, grubość blach, a także sposób montażu całej konstrukcji. Konieczność wprowadzania zmian wynikała zarówno z uwag i oczekiwań Klienta, jak i z kolejnych ustaleń technicznych dokonywanych przez pracowników Spółki.

Na tym etapie weryfikowane było również, czy proponowane rozwiązanie może zostać wykonane przy wykorzystaniu dostępnych technologii produkcyjnych, maszyn i narzędzi, a także czy spełniało wymagania dotyczące wytrzymałości, szczelności, bezpieczeństwa i późniejszej eksploatacji. W razie stwierdzenia potencjalnych trudności pracownicy opracowywali warianty alternatywne, zmieniali konstrukcję poszczególnych elementów albo dostosowywali przyjęte założenia do rzeczywistych warunków produkcji i montażu.

Model (...) nie stanowił zatem wyłącznie wizualizacji gotowego rozwiązania, lecz był narzędziem wykorzystywanym do rozwijania koncepcji, identyfikowania potencjalnych problemów oraz porównywania różnych wariantów konstrukcyjnych. Dopiero po przeprowadzeniu kolejnych modyfikacji, analiz i uzgodnień możliwe było przyjęcie rozwiązania, które mogło zostać skierowane do dalszego opracowania oraz realizacji produkcyjnej.

Po otrzymaniu zapytania pracownicy Spółki organizowali spotkania robocze z udziałem zespołu specjalistów, których celem były wstępne analizy oczekiwań Klientów, warunków planowanego zamówienia oraz ocena możliwości realizacji projektu dotyczącego zaprojektowania i wykonania dedykowanego Wyrobu – kompletnego zbiornika albo samej dennicy. Na etapie prac koncepcyjnych dokonywana była jedynie wstępna ocena założeń projektowych, przy czym pracownicy Spółki nie byli jeszcze w stanie jednoznacznie przesądzić, czy opracowanie rozwiązania w pełni odpowiadającego wymaganiom kontrahenta będzie możliwe.

Ponadto, ze względu na złożoność projektów o charakterze prototypowym, nie istniała pełna pewność, że zamówienie zostanie ostatecznie zrealizowane w sposób w pełni odpowiadający pierwotnym założeniom Klienta. Proces projektowania oraz wytwarzania prototypowego Wyrobu wiązał się bowiem z występowaniem licznych zmiennych oraz ryzyk technologicznych, które mogły ujawnić się na różnych etapach prac projektowych i produkcyjnych. Z tego względu Klient był każdorazowo informowany, że aż do momentu zakończenia realizacji projektu nie jest możliwe zagwarantowanie, że finalny Wyrób w pełni spełni wszystkie pierwotnie zakładane parametry i wymagania techniczne.

Wstępna ocena założeń projektowych była możliwa dzięki wiedzy oraz doświadczeniu pracowników Spółki, zdobywanym w toku realizacji licznych projektów polegających na opracowywaniu i wytwarzaniu zindywidualizowanych rozwiązań technicznych, a także dzięki systematycznemu rozwijaniu kompetencji inżynieryjnych i technologicznych. Na tym etapie pracownicy Spółki weryfikowali, czy oczekiwania przedstawione przez Klienta będą możliwe do zrealizowania z technicznego, technologicznego i konstrukcyjnego punktu widzenia oraz czy mogą zostać pogodzone z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa i zgodności danego urządzenia.

Analizie podlegały w szczególności wymiary i geometria Wyrobu, rodzaj zastosowanych materiałów, parametry pracy lub przeznaczenie, rozmieszczenie jego poszczególnych elementów oraz sposób ich wzajemnego połączenia. W przypadku kompletnego zbiornika weryfikowane były m.in. liczba, średnica, przeznaczenie i rozmieszczenie króćców, a także ich odległość od spoin, krawędzi, włazów, podpór oraz pozostałych elementów konstrukcyjnych.

W przypadku samodzielnie zamawianej dennicy weryfikowane były w szczególności jej kształt i profil, średnica, wysokość, promienie przejść, grubość materiału, tolerancje wymiarowe, sposób wykonania obrzeża i przygotowania krawędzi oraz możliwość prawidłowego połączenia z elementem wskazanym przez Klienta. Konieczne było bowiem ustalenie, czy oczekiwane rozwiązanie nie spowoduje osłabienia konstrukcji, kolizji elementów, trudności podczas spawania lub montażu ani ograniczenia możliwości późniejszego przeprowadzenia badań i kontroli jakości.

Pracownicy Spółki uwzględniali przy tym wymagania wynikające z norm właściwych dla danego rodzaju Wyrobu, przepisów dotyczących dozoru technicznego oraz – w przypadkach, w których znajdują zastosowanie – regulacji dotyczących urządzeń ciśnieniowych. Weryfikowane były parametry wpływające na wymagany sposób wykonania, badania i ocenę zgodności zbiornika albo dennicy. Przyjęte rozwiązania konstrukcyjne musiały zatem uwzględniać nie tylko oczekiwania funkcjonalne Klienta, lecz również wymagania dotyczące wytrzymałości, jakości wykonania, możliwości przeprowadzenia badań, zastosowanych zabezpieczeń oraz późniejszego zastosowania lub eksploatacji Wyrobu.

W zależności od rodzaju i przeznaczenia Wyrobu jego dopuszczenie do użytkowania może wymagać przeprowadzenia odpowiednich czynności odbiorowych i uzyskania wymaganych potwierdzeń ze strony właściwych organów lub jednostek, w tym Urzędu Dozoru Technicznego (UDT). Wymagania związane z takim odbiorem były uwzględniane przez Spółkę już na etapie projektowania i opracowywania technologii wykonania. Pracownicy dobierali rozwiązania konstrukcyjne, materiały, sposób wykonania połączeń oraz zakres badań i prób w taki sposób, aby opracowywany prototyp mógł spełnić wymagania techniczne warunkujące jego pozytywny odbiór.

Jeżeli w toku badań, prób lub czynności poprzedzających odbiór ujawnione zostawały niezgodności, projekt mógł wymagać ponownej analizy i modyfikacji dokumentacji, technologii wykonania albo parametrów Wyrobu. Jeżeli pierwotne założenia Klienta okazały się niemożliwe do wykonania albo ich realizacja mogłaby prowadzić do naruszenia wymagań technicznych lub wymagań w zakresie bezpieczeństwa, pracownicy Spółki opracowywali rozwiązania alternatywne.

Mogły one polegać m.in. na zmianie położenia króćców, włazów, podpór lub innych elementów, modyfikacji ich wymiarów, zmianie sposobu połączenia, zwiększeniu odległości od spoin, zastosowaniu dodatkowych wzmocnień albo doborze innych materiałów i parametrów konstrukcyjnych. Proponowane modyfikacje były następnie uzgadniane z Klientem w celu wypracowania rozwiązania, które będzie jednocześnie wykonalne, bezpieczne i zgodne z oczekiwaną funkcjonalnością. W przypadku projektów dotyczących kompletnych zbiorników projektowane Wyroby mogły być ponadto wyposażane w liczne opcje dodatkowe, które najczęściej realizowane były na indywidualne zamówienie, zgodnie ze specyficznymi wymaganiami Klientów.

Obejmowały one przykładowo: (...) Wprowadzenie każdego z takich elementów wymagało przeanalizowania jego wpływu na konstrukcję zbiornika, rozmieszczenie pozostałych komponentów, przebieg spoin, wytrzymałość urządzenia, sposób montażu oraz możliwość przeprowadzenia wymaganych badań i prób. W projektach dotyczących samych dennic analogicznej analizie podlegały indywidualne cechy dennicy, w szczególności jej geometria, obrzeże, przygotowanie krawędzi, otwory, króćce lub inne elementy, jeżeli są objęte zamówieniem. Rozwiązania te nie były stosowane automatycznie, lecz każdorazowo wymagały dostosowania projektu do indywidualnych warunków technicznych.

Takie podejście pozwalało na dopasowanie każdego Wyrobu do potrzeb użytkownika, przy jednoczesnym zapewnieniu jego odpowiedniej funkcjonalności, wytrzymałości, bezpieczeństwa, zgodności z właściwymi wymaganiami technicznymi oraz możliwości prawidłowego montażu i wykorzystania. X podkreśla, że wiedza i doświadczenie jej pracowników umożliwiały projektowanie oraz produkcję zbiorników i dennic o bardzo zróżnicowanych właściwościach i parametrach. Obejmowało to zarówno szczegółowe specyfikacje techniczne, jak i dobór materiałów odpowiednich do wymagań eksploatacyjnych i montażowych.

Wyroby mogły być dostosowywane do różnych rozmiarów, konstrukcji współpracujących oraz docelowych lokalizacji, co pozwalało na pełne dopasowanie każdego zamówienia do indywidualnych potrzeb Klienta. Prace te możliwe były nie tylko dzięki wyspecjalizowanej kadrze pracowników, lecz również dzięki posiadaniu nowoczesnego zaplecza technicznego w postaci unikalnego parku maszynowego. Co istotne, X dysponował trzema zakładami produkcyjnymi, pomiędzy którymi realizowany był odpowiednio zorganizowany proces transportowy.

Podział funkcji pomiędzy poszczególne zakłady pozwalał na sprawne prowadzenie kolejnych etapów produkcji oraz elastyczną realizację projektów o różnorodnym stopniu skomplikowania i zakresie technologicznym. (...). Do kontroli prawidłowości wykonania elementów Spółka wykorzystywała uniwersalne przyrządy do pomiarów wymiarowych, w tym suwmiarki, mikrometry i średnicówki, a także urządzenia służące do przeprowadzania wodnych prób ciśnieniowych oraz pneumatycznych testów szczelności zbiorników. Zaplecze kontroli jakości obejmowało ponadto urządzenia do badań nieniszczących, w tym aparaty radiograficzne, defektoskopy ultradźwiękowe oraz zestawy do badań magnetyczno-proszkowych i penetracyjnych.

Spółka posiadała ponadto własne laboratorium badań technicznych, (...). Bieżące prace produkcyjne, montażowe i prototypowe prowadzone były przy użyciu narzędzi mechanicznych i ręcznych, takich jak (...). Znaczna część twórczych zadań pracowników Wnioskodawcy odbywała się w dziale konstrukcyjnym i realizowana była za pomocą m.in.: (...) W celu zapewnienia obecnym i przyszłym kontrahentom produktów odpowiadających ich oczekiwaniom, w tym zbiorników, dennic i innych urządzeń przemysłowych, X prowadziła systematyczne prace badawczo-rozwojowe.

Ich głównym przedmiotem było projektowanie oraz wytwarzanie Wyrobów całkowicie nowych albo znacząco zmienionych i udoskonalonych, tak aby odpowiadały indywidualnym wymaganiom technicznym i funkcjonalnym każdego zamówienia. X, podejmując się zaprojektowania i wykonania nowego prototypowego Wyrobu, tj. kompletnego zbiornika albo samej dennicy, stosowała określony schemat postępowania, który stanowił podstawę realizacji wszystkich indywidualnych projektów.

W razie zaistnienia szczególnych wymagań technicznych lub nieprzewidzianych okoliczności schemat ten był elastycznie modyfikowany w trakcie realizacji danego projektu, tak aby zapewnić optymalne dopasowanie rozwiązania do specyficznych potrzeb Klienta. Prace nad każdym zindywidualizowanym Wyrobem prowadzone były według szczegółowego harmonogramu działań. Realizacja wyspecjalizowanych projektów odbywała się zgodnie z etapami ustalonymi na podstawie wieloletniego doświadczenia Spółki w projektowaniu i wytwarzaniu zbiorników oraz dennic.

Spółka przyjęła, że prowadzenie prac według tego schematu zapewniać będzie najwyższą skuteczność, umożliwia zachowanie systematyki i ciągłości procesów oraz pozwala na szybszą i bardziej efektywną realizację indywidualnych zamówień. Wyodrębnione zostały następujące etapy: ETAP 1: Analiza zapytania Klienta i opracowanie wstępnej koncepcji Wyrobu. Realizacja projektu rozpoczynała się od otrzymania zapytania ofertowego Klienta oraz rozpoznania jego indywidualnych potrzeb technicznych i funkcjonalnych.

Na tym etapie pracownicy Spółki ustalali w szczególności, czy przedmiotem zamówienia jest kompletny zbiornik, czy sama dennica, a następnie określali przeznaczenie projektowanego wyrobu, rodzaj medium lub procesu, z którym będzie on związany, zakładane parametry pracy, wymagane wymiary, materiał wykonania, warunki eksploatacji i montażu, a także oczekiwania dotyczące wyposażenia lub elementów dodatkowych. W przypadku zamówienia dotyczącego dennicy ustalane były w szczególności jej typ i geometria, średnica, wysokość, grubość, sposób ukształtowania obrzeża oraz wymagania dotyczące jej połączenia z konstrukcją docelową.

W prace zaangażowani byli pracownicy odpowiedzialni za kontakt z Klientem oraz przedstawiciele biura konstrukcyjnego, którzy dokonywali wstępnej oceny wykonalności projektowanego rozwiązania. W razie potrzeby wykonywane były wstępne obliczenia konstrukcyjne oraz przygotowywany był model lub rysunek pozwalający na zobrazowanie proponowanej koncepcji. Analizowane było również, czy oczekiwane parametry można osiągnąć przy wykorzystaniu dostępnych materiałów, technologii wytwarzania i zaplecza produkcyjnego Spółki. ETAP 2: Uzgodnienie wymagań technicznych i opracowanie projektu konstrukcyjnego.

Po potwierdzeniu wstępnej możliwości realizacji zamówienia następowało szczegółowe ustalenie wymagań Klienta. Pracownicy Spółki weryfikowali zgodność informacji zawartych w zapytaniu, opisie technicznym, przekazanych rysunkach oraz pozostałych materiałach. W przypadku zbiornika analizowane były w szczególności liczba, średnica, przeznaczenie i rozmieszczenie króćców, włazów, podpór, wzierników, przyłączy oraz innych elementów konstrukcyjnych.

Jeżeli przedmiotem zamówienia była sama dennica, analizie podlegały natomiast przede wszystkim jej typ i geometria, średnica, wysokość, grubość, promienie kształtowania, sposób wykonania i ukształtowania obrzeża, wymagane tolerancje wymiarowe, rodzaj materiału oraz sposób przygotowania do połączenia z docelową konstrukcją. W przypadku stwierdzenia rozbieżności, kolizji konstrukcyjnych albo braku możliwości wykonania rozwiązania zgodnie z pierwotnym założeniem pracownicy Spółki opracowywali propozycje zmian. Mogły one dotyczyć zarówno układu i parametrów elementów zbiornika, jak i geometrii, wymiarów, grubości, promieni, obrzeża lub sposobu wykonania dennicy.

Kolejne warianty były przedstawiane Klientowi i mogły być wielokrotnie modyfikowane aż do ustalenia ostatecznego zapotrzebowania technicznego. Na podstawie zaakceptowanych założeń biuro konstrukcyjne opracowywało właściwy projekt zbiornika lub dennicy. Obejmował on dokumentację konstrukcyjną i wykonawczą, modele lub rysunki poszczególnych elementów, dobór materiałów i grubości blach, sposób połączenia elementów, przebieg spoin, rozmieszczenie wzmocnień oraz pozostałe parametry niezbędne do wykonania wyrobu. W przypadku dennicy dokumentacja określała również w szczególności jej docelowy profil, parametry formowania, wymagania dotyczące krawędzi i obrzeża oraz dopuszczalne odchyłki wymiarowe.

W ramach prac wykonywane były odpowiednie obliczenia wytrzymałościowe oraz weryfikowana była zgodność konstrukcji z wymaganiami właściwymi dla danego rodzaju zbiornika lub dennicy. Na tym etapie konieczne było pogodzenie wielu wzajemnie powiązanych uwarunkowań. Zmiana położenia jednego króćca, włazu albo podpory mogła wpływać na przebieg spoin, możliwość wykonania badań, sposób montażu, wytrzymałość całej konstrukcji oraz położenie pozostałych elementów.

Z kolei w przypadku dennicy zmiana jej średnicy, wysokości, promienia, grubości lub sposobu ukształtowania obrzeża może oddziaływać na proces tłoczenia lub wyoblania, możliwość zachowania wymaganej geometrii, sposób późniejszego połączenia z konstrukcją docelową oraz parametry wytrzymałościowe całego rozwiązania. ETAP 3: Opracowanie technologii wykonania i przygotowanie produkcji. Po opracowaniu projektu konstrukcyjnego pracownicy biura konstrukcyjnego, osoby odpowiedzialne za przygotowanie produkcji, główny spawalnik oraz pracownicy kontroli jakości ustalali sposób wykonania poszczególnych elementów dennicy lub całego zbiornika.

W ramach tego etapu określane były operacje technologiczne niezbędne do realizacji projektu, ich kolejność oraz miejsca wykonania w poszczególnych zakładach produkcyjnych Spółki. Ustalane były m.in. sposoby cięcia, gięcia, walcowania, tłoczenia, wyoblania, obróbki mechanicznej, przygotowania krawędzi, składania oraz spawania elementów lub samej dennicy. Dla zbiorników dobierane były również metody spawania, materiały dodatkowe, parametry procesów i rozwiązania umożliwiające zachowanie wymaganej geometrii oraz jakości połączeń.

Pracownicy ustalali ponadto zakres niezbędnej dokumentacji produkcyjnej, spawalniczej i jakościowej, a także zakres badań i kontroli, które miały być prowadzone w kolejnych etapach. Jeżeli wykonanie określonego elementu zgodnie z pierwotnym projektem mogło być utrudnione albo nie zapewniałoby oczekiwanych rezultatów, dokumentacja konstrukcyjna była ponownie analizowana i odpowiednio modyfikowana. Na tym etapie odbywały się również narady produkcyjne, w ramach których pracownicy różnych działów wymieniali wiedzę dotyczącą możliwości wykonania opracowanego rozwiązania.

Pozwalało to na identyfikację potencjalnych trudności jeszcze przed rozpoczęciem właściwych prac produkcyjnych oraz na opracowanie alternatywnych sposobów wykonania najbardziej złożonych elementów. ETAP 4: Wykonanie Wyrobu, w tym formowanie, montaż i – zależnie od projektu – spawanie jego elementów. Na podstawie opracowanej dokumentacji następowało przygotowanie materiałów i wykonanie Wyrobu albo jego poszczególnych elementów.

Prace mogły obejmować w szczególności cięcie i wypalanie blach, przygotowanie krążków i krawędzi, walcowanie płaszczy, tłoczenie lub wyoblanie dennic, kalibrowanie i obróbkę ich obrzeży, wykonywanie otworów oraz obróbkę króćców, kołnierzy, podpór, wzmocnień i innych elementów konstrukcyjnych. W przypadku projektu dotyczącego kompletnego zbiornika wykonane elementy były następnie składane, pozycjonowane i łączone w kompletną konstrukcję. W przypadku zamówienia obejmującego samą dennicę prace kończyły się na jej uformowaniu, obróbce, ewentualnym połączeniu z dodatkowymi elementami objętymi zamówieniem oraz przygotowaniu do kontroli i odbioru.

Zależnie od parametrów projektu prace mogły być realizowane w więcej niż jednym zakładzie produkcyjnym Spółki. Wytwarzanie jednostkowego Wyrobu było procesem wymagającym stałej kontroli zgodności z dokumentacją. W trakcie prac mogły ujawnić się trudności, których nie można było w pełni przewidzieć na etapie projektowym, takie jak odkształcenia materiału, trudności z zachowaniem wymaganej geometrii i tolerancji, pękanie lub nierównomierne kształtowanie materiału podczas tłoczenia albo wyoblania, kolizje elementów, ograniczony dostęp do wykonania spoin lub badań czy konieczność zmiany kolejności operacji technologicznych. ETAP 5: Kontrola jakości, badania i próby techniczne Wyrobu.

Po wykonaniu Wyrobu przeprowadzane były kontrole, badania i zależnie od jego rodzaju próby służące potwierdzeniu zgodności z przyjętymi założeniami projektowymi i wymaganiami technicznymi. Zakres czynności był każdorazowo dostosowywany do rodzaju Wyrobu, jego parametrów pracy lub przeznaczenia, zastosowanych materiałów, rodzaju połączeń oraz wymagań mających zastosowanie do danego projektu. Weryfikacji podlegały w szczególności (...). Konieczność dokonania poprawek mogła prowadzić do powrotu do wcześniejszych etapów projektu, w szczególności do zmiany dokumentacji, technologii wykonania, sposobu przygotowania lub połączenia elementów.

Proces ten często miał charakter iteracyjny i trwał do momentu osiągnięcia parametrów pozwalających na uznanie zbiornika za zgodny z wymaganiami. ETAP 6: Końcowa weryfikacja, odbiór oraz ewentualne dostosowanie Wyrobu. Po pomyślnym zakończeniu badań i prób następowała końcowa weryfikacja kompletności Wyrobu i jego dokumentacji oraz przygotowanie go do odbioru. Sprawdzane było, czy Wyrób posiada wszystkie uzgodnione elementy, czy spełnia przyjęte parametry techniczne oraz czy wykonano wymagane badania, kontrole i ewentualne próby.

W przypadkach, w których wynikało to ze specyfiki projektu dotyczącego kompletnego zbiornika, ostateczna weryfikacja mogła nastąpić dopiero po dostarczeniu go do Klienta, zamontowaniu lub próbnym uruchomieniu w docelowym środowisku eksploatacyjnym. W przypadku dennicy dodatkowa weryfikacja mogła nastąpić podczas jej dopasowania lub łączenia z konstrukcją docelową. Okoliczności ujawnione na tym etapie mogły prowadzić do konieczności dalszego dostosowania rozwiązania. Uwagi przekazane przez Klienta były wówczas analizowane przez pracowników Spółki.

Jeżeli było to konieczne, opracowywane i wprowadzane były dodatkowe modyfikacje konstrukcyjne lub technologiczne, po czym następowała ponowna weryfikacja ich skuteczności. Prace mogły zatem powracać do wcześniejszych etapów aż do uzyskania rozwiązania spełniającego możliwe do osiągnięcia wymagania techniczne i funkcjonalne. Projekt kończył się wraz z ostateczną akceptacją Wyrobu przez Klienta. Dokumentacja powstała w toku realizacji projektu, w tym kolejne wersje rysunków, dokumentacja zmian, dokumentacja technologiczna, wyniki badań i prób oraz dokumenty odbiorowe, była archiwizowana przez Spółkę.

Wiedza i doświadczenia zdobyte podczas rozwiązywania problemów dotyczących danego zbiornika albo dennicy mogły być następnie wykorzystywane przy opracowywaniu kolejnych, zindywidualizowanych konstrukcji. X, dążąc w procesie projektowania oraz wytwarzania oferowanych przez siebie zbiorników i dennic do realizacji zindywidualizowanych zamówień, pozyskiwał nie tylko nową wiedzę branżową, lecz również zdobywał doświadczenie w zakresie projektowania, konstruowania oraz wytwarzania zaawansowanych rozwiązań zbiornikowych i ich elementów.

W wyniku systematycznych i uporządkowanych działań pracowników Zainteresowanych powstawały nowe, unikalne rozwiązania techniczne w zakresie projektowania oraz wytwarzania zbiorników i dennic. Uzyskana w ten sposób wiedza mogła zostać wykorzystana przy podejmowaniu kolejnych prac nad opracowywaniem innych, zindywidualizowanych rozwiązań konstrukcyjnych oraz nowych typów Wyrobów. W trakcie realizacji poszczególnych projektów Spółka prowadziła kompleksową dokumentację projektową dotyczącą każdego wytwarzanego zbiornika albo dennicy.

Dokumentacja ta była archiwizowana w celu jej ewentualnego wykorzystania w przyszłości, w szczególności w sytuacji, gdyby Klient zgłosił ponowne zapotrzebowanie na produkt wcześniej zaprojektowany i wykonany na jego indywidualne zamówienie. X, działając zgodnie z opisaną powyżej systematyką prac projektowych i produkcyjnych, opracował wiele różnorodnych prototypowych zbiorników, dennic oraz innych rozwiązań konstrukcyjnych, które w istotny sposób różniły się od wcześniej realizowanych projektów.

Do prac, które zdaniem Zainteresowanych mieszczą się w definicji prac, o których mowa w przepisie art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, nie klasyfikuje działań, które obejmują jedynie rutynowe lub okresowe zmiany wprowadzane do produkowanych zbiorników lub dennic, nawet jeżeli w Jego ocenie zmiany te miały charakter ulepszeń. Do prac o charakterze, o którym mowa w przepisie art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, Zainteresowani zaliczają tylko prace nad Wyrobami, w których dochodziło do istotnych zmian w zakresie ich opracowania względem dotychczas wytworzonych. Wszelkie prace polegające na projektowaniu prototypowych zbiorników lub dennic podejmowane były w sposób systematyczny oraz miały twórczy charakter.

Prace te były twórcze, ponieważ ich rezultatem każdorazowo był całkowicie nowy Wyrób. Realizacja projektu dotyczącego opracowania nowego zbiornika albo dennicy w Spółce rozpoczynała się od etapu koncepcyjnego, obejmującego sformułowanie wstępnej idei rozwiązania, opracowanie założeń projektowych oraz przygotowanie harmonogramu działań. Każdy projektowany prototypowy Wyrób miał charakter innowacyjny dla Spółki, gdyż był każdorazowo opracowywany z uwzględnieniem szczegółowych i zindywidualizowanych wymagań Klienta.

W rezultacie każdy zbiornik lub dennica posiadały specyficzne cechy konstrukcyjne oraz unikalne parametry techniczne, w tym indywidualnie dobrane wymiary, geometrię, parametry wytrzymałościowe, materiały wykonania oraz dostosowanie do rodzaju medium, procesu technologicznego albo konstrukcji, z którą Wyrób miał współpracować. Proces opracowania prototypowego Wyrobu obejmował analizę potrzeb Klienta, dobór odpowiednich materiałów konstrukcyjnych, opracowanie rozwiązań technicznych, a następnie testowanie, kontrolę oraz optymalizację przyjętych założeń projektowych, tak aby możliwie najpełniej odpowiadały planowanemu zastosowaniu.

Takie podejście pozwalało na wytworzenie rozwiązania dostosowanego do specyficznych warunków eksploatacyjnych, montażowych oraz indywidualnych wymagań technologicznych Klienta, a jednocześnie przyczyniało się do rozwijania nowych rozwiązań konstrukcyjnych w obszarze projektowania i produkcji zbiorników przemysłowych oraz dennic.

Prace nad prototypowymi zbiornikami i dennicami nie tylko przyczyniały się do stałego zdobywania oraz rozwijania wiedzy przez pracowników Spółki, lecz także służyły pozyskiwaniu nowych doświadczeń i rozwiązań technicznych istotnych dla rozwoju branży związanej z projektowaniem i wytwarzaniem wyrobów zbiornikowych oraz instalacji technologicznych wykorzystywanych przez przedsiębiorstwa z różnych sektorów gospodarki.

Dzięki rozwiązaniom wprowadzanym na etapie projektowania, weryfikacji technicznej oraz testowania opracowywanych konstrukcji Spółka miała możliwość rozwijania technologii odpowiadających na rosnące wymagania w zakresie wytrzymałości, jakości wykonania, bezpieczeństwa eksploatacji oraz dostosowania zbiorników i dennic do specyficznych warunków pracy, montażu i współpracy z innymi elementami. Wiedza zdobywana i utrwalana przez zespół w trakcie prac nad wybranym prototypowym zbiornikiem albo dennicą w większości przypadków prowadziła do pomyślnego zakończenia projektu, tj. opracowania i wykonania nowego, funkcjonalnego prototypu spełniającego wymagania Klienta.

Jednakże ze względu na złożoność projektów prototypowych nie było pełnej pewności, że zamówienie zostanie zrealizowane w pełni zgodnie z oczekiwaniami Klienta. Proces projektowania i wytwarzania prototypowego zbiornika albo dennicy wiązał się z licznymi zmiennymi oraz ryzykami technologicznymi, które mogły ujawnić się na dowolnym etapie realizacji. Klient był każdorazowo informowany, że aż do zakończenia prac nie można mu zagwarantować, iż finalny Wyrób będzie w pełni odpowiadał pierwotnym założeniom i wymaganiom technicznym. Po akceptacji przetestowanego Wyrobu następowała jego sprzedaż na rzecz zamawiającego. X uzyskiwał wówczas przychody ze zbycia tego Wyrobu.

Prototyp zbiornika albo dennicy stanowił końcowe, pełnowartościowe rozwiązanie przemysłowe, przystosowane do komercyjnego wykorzystania lub montażu w konstrukcji docelowej Klienta. Zainteresowani przyjmują, że prace objęte wnioskiem kończyły się faktycznie w momencie ostatecznej akceptacji zbiornika albo dennicy przez zamawiającego, co stanowiło formalne i praktyczne zakończenie realizowanego projektu. W związku z realizacją prac nad tworzeniem zbiorników i dennic Wnioskodawca ponosił koszty: 1) wynagrodzenia personelu; 2) koszty nabycia materiałów, w tym podzespołów zbiorników oraz elementów i materiałów przeznaczonych do wykonania dennic lub zbiorników.

Koszty pracownicze: Do realizacji indywidualnych zamówień na wykonanie zbiorników lub dennic Spółka wykorzystywała zatrudniony przez siebie personel, posiadający odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w zakresie projektowania, obróbki materiałów i prac montażowych związanych z wytwarzaniem wyrobów przemysłowych. Należy podkreślić, że pracownicy Spółki odgrywali kluczową rolę w procesie projektowania oraz wytwarzania każdego zbiornika albo dennicy. To oni analizowali możliwość realizacji rozwiązania odpowiadającego oczekiwaniom Klienta oraz opracowywali założenia projektowe i koncepcję konstrukcyjną.

Pracownicy Spółki odpowiadali również za przygotowanie dokumentacji projektowej oraz wykonanie zaprojektowanych rozwiązań. Uczestniczyli we wszystkich etapach prac związanych z opracowaniem nowego zbiornika albo dennicy, w tym w procesach produkcyjnych, montażowych, weryfikacyjnych oraz w przeprowadzaniu właściwych dla danego Wyrobu badań i prób technicznych. W skład Zespołu zaangażowanego w prace B+R wchodziły osoby zajmujące m.in. następujące stanowiska: (...) X na bieżąco prowadził ewidencję czasu pracy poszczególnych pracowników wchodzących w skład zespołu realizującego prace związane z projektowaniem oraz wytwarzaniem zbiorników i dennic.

Ewidencja ta pozwalała na ustalenie zakresu zaangażowania poszczególnych pracowników w realizację konkretnych projektów.

Koszty materiałów i surowców: W celu realizacji prototypów zbiorników i dennic, w ramach prac, które zdaniem Zainteresowanych noszą charakter prac, o których mowa w przepisie art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, Spółka nabywała materiały lub gotowe podzespoły niezbędne do wytworzenia tych prototypów: Do materiałów i surowców wykorzystywanych przy wytwarzaniu prototypów należały w szczególności: · blachy, w tym blachy konstrukcyjne oraz blachy poszyciowe, w szczególności blachy trapezowe; · rury; · kształtowniki; · pręty; · krążki; · kołnierze; · materiały izolacyjne, w tym wełna mineralna; · farby i powłoki antykorozyjne; · materiały uszczelniające; · materiały spawalnicze i montażowe; · elementy złączne, w tym śruby, nakrętki, podkładki, nity i uszczelki.

Spółka nabywała również gotowe podzespoły i elementy wyposażenia, które były następnie odpowiednio dobierane, rozmieszczane, łączone lub modyfikowane w zależności od założeń technicznych danego prototypu. Obejmowały one w szczególności: · dysze filtracyjne; · pierścienie mieszające; · systemy napowietrzające; · kule myjące; · wzierniki; · elementy drabin; · armaturę, w tym zawory; · elementy instalacji grzewczych, w tym przewody grzewcze wraz z układami sterowania.

W zależności od funkcji i stopnia złożoności opracowywanego zbiornika prototyp zbiornika mógł być również wyposażany w elementy automatyki, pomiaru i sterowania, takie jak: · czujniki poziomu; · czujniki temperatury; · czujniki szczelności; · okablowanie służące do podłączenia czujników i innych elementów instalacji; · szafy sterownicze; · pozostałe elementy instalacji elektrycznej, pomiarowej i sterującej. Rodzaj, liczba i parametry nabywanych materiałów oraz podzespołów były każdorazowo uzależnione od założeń konstrukcyjnych, przewidywanego zastosowania oraz warunków pracy danego prototypu.

Materiały te były wykorzystywane do wykonania jego elementów konstrukcyjnych i wyposażenia, a także do wprowadzania zmian wynikających z przeprowadzanych prób, testów i kolejnych modyfikacji projektu. Powyższy katalog ma charakter jedynie przykładowy, ponieważ X ponosił różnorodne wydatki w zależności od specyfikacji każdego indywidualnego zamówienia. Spółka podkreśla jednocześnie, że bez nabycia i wykorzystania odpowiednich materiałów konstrukcyjnych i surowców realizacja prac nad wykonaniem przedmiotowych zbiorników lub dennic byłaby niemożliwa. Właściwy dobór ww. materiałów stanowił niezbędny warunek zapewnienia bezpieczeństwa, funkcjonalności i trwałości finalnych wyrobów.

Istotne jest, że w celu wykonania każdego indywidualnego zbiornika albo dennicy pracownicy Spółki musieli odpowiednio dobrać materiały, surowce oraz elementy konstrukcyjne, a następnie zapewnić ich właściwe ukształtowanie, połączenie lub integrację w ramach projektu. W zależności od specyfiki danego zamówienia pracownicy musieli także dostosować konstrukcję, geometrię oraz gabaryty Wyrobu do wymagań Klienta i warunków jego zastosowania. Niekiedy zdarzało się, że X podejmował decyzję o zakupie gotowych podzespołów od zewnętrznych dostawców przede wszystkim ze względów ekonomicznych.

Materiały nabywane przez X podlegały w trakcie realizacji projektu daleko idącym modyfikacjom, takim jak cięcie, gięcie, tłoczenie, wyoblanie, formowanie czy inne procesy obróbki mechanicznej, mające na celu ich dostosowanie do specyficznych wymagań konstrukcyjnych projektowanego zbiornika albo dennicy. W rezultacie materiały te stawały się częścią gotowego Wyrobu. W konsekwencji ich późniejszy demontaż albo odwrócenie procesów formowania wiązałoby się z ryzykiem nieodwracalnego uszkodzenia, a w praktyce prowadziłoby do utraty ich właściwości użytkowych.

Stan ten wynikał z konieczności precyzyjnego dopasowania poszczególnych materiałów i komponentów do funkcji oraz parametrów technicznych każdego projektowanego zbiornika albo dennicy, co w praktyce uniemożliwiało ich ponowne zastosowanie po zakończeniu prac projektowych i produkcyjnych. Spółka dokumentowała przekazanie poszczególnych rodzajów materiałów i surowców oraz ich ilości do prac nad stworzeniem wybranego zbiornika albo dennicy za pomocą dokumentu wewnętrznego. Dokument ten umożliwia jednoznaczną identyfikację materiałów wykorzystanych w danym projekcie.

Dzięki temu, na podstawie powyższej dokumentacji, Zainteresowani mogą precyzyjnie określić, jakie aktywa rzeczowe w postaci materiałów i surowców zostały zużyte przy realizacji poszczególnych prac W efekcie X jest w stanie określić dokładne koszty nabycia materiałów i surowców przypadające na dany projekt zbiornika albo dennicy. Spółka zwraca uwagę, że wszystkie poniesione w ramach realizacji projektów koszty, które chciałaby odliczyć w ramach skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej stanowiły dla Niej koszty uzyskania przychodu oraz nie zostały one zwrócone w jakiejkolwiek formie.

W uzupełnieniu wniosku z 9 października 2026 r. wyjaśnili Panowie, że przedmiotem wniosku są prace związane z projektowaniem oraz wytwarzaniem nowych albo istotnie zmienionych zbiorników oraz dennic, wykonywanych na indywidualne zamówienie kontrahentów Spółki w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 31 sierpnia 2022 r. Jak wskazano we wniosku, X specjalizował się w projektowaniu i wytwarzaniu zbiorników ciśnieniowych, magazynowych i technologicznych oraz elementów konstrukcyjnych przeznaczonych do ich budowy, w tym dennic.

Przedmiotem wniosku nie są jednak wszystkie Wyroby wytwarzane przez Spółkę we wskazanym okresie, lecz wyłącznie projekty, których realizacja wymagała opracowania nowych albo istotnie zmienionych rozwiązań konstrukcyjnych lub technologicznych w stosunku do rozwiązań dotychczas wykorzystywanych przez X. Zainteresowani wskazują, że projekty objęte wnioskiem można przyporządkować do dwóch zasadniczych kategorii: Pierwsza kategoria – projekty dotyczące zbiorników.

W tej kategorii przedmiotem prowadzonych prac było opracowywanie nowych lub istotnie zmienionych konstrukcji zbiorników, dla których konieczne było indywidualne określenie geometrii, parametrów wytrzymałościowych, rozmieszczenia poszczególnych elementów konstrukcyjnych, technologii wykonania oraz sposobu integracji z istniejącą infrastrukturą technologiczną kontrahenta. W ramach działalności Spółki występowały między innymi zbiorniki filtracyjne, hydroforowe, technologiczne, ciśnieniowe oraz magazynowe, w tym przeznaczone do magazynowania wody. Nie oznacza to jednak, że każda realizacja dotycząca wskazanych typów urządzeń stanowiła przedmiot wniosku.

Zakresem wniosku objęto wyłącznie te prace, które wymagały opracowania nowych lub istotnie zmienionych rozwiązań konstrukcyjnych albo technologicznych. Druga kategoria – projekty dotyczące dennic. W tej kategorii przedmiotem prowadzonych prac było opracowywanie nowych lub istotnie zmienionych dennic, w przypadku których indywidualnego określenia wymagały w szczególności geometria, średnica, wysokość, promienie kształtowania, grubość materiału, sposób wykonania obrzeża oraz technologia tłoczenia lub wyoblania.

Prace te obejmowały opracowywanie konstrukcji oraz technologii umożliwiających uzyskanie określonych właściwości technicznych Wyrobu, z uwzględnieniem jego późniejszego połączenia z konstrukcją docelową. Zainteresowani podkreślają, że w okresie objętym wnioskiem Spółka realizowała znaczną liczbę indywidualnych zamówień dotyczących zbiorników oraz dennic. Poszczególne realizacje charakteryzowały się znacznym zróżnicowaniem pod względem przeznaczenia, parametrów technicznych, zastosowanych materiałów oraz rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych.

Z uwagi na skalę prowadzonej działalności oraz liczbę realizowanych zamówień przedstawienie wyczerpującego wykazu wszystkich projektów, które zdaniem Zainteresowanych mogły stanowić działalność badawczo-rozwojową, wymagałoby szczegółowego odtworzenia znacznej liczby indywidualnych realizacji. Zainteresowani wskazują przy tym, że przedmiotem wniosku nie jest ocena każdego zrealizowanego przez Spółkę zamówienia z osobna, lecz ocena charakteru określonego rodzaju prac prowadzonych w ramach dwóch wskazanych kategorii projektów, tj. projektowania i wytwarzania nowych lub istotnie zmienionych zbiorników oraz projektowania i wytwarzania nowych lub istotnie zmienionych dennic.

W ramach każdej z tych kategorii Spółka realizowała liczne indywidualne projekty, które różniły się szczegółowymi rozwiązaniami technicznymi, jednakże przebieg prac nad nimi odpowiadał zasadniczo schematowi przedstawionemu w pierwotnym opisie stanu faktycznego. Co istotne, Zainteresowani nie utożsamiają wszystkich realizowanych zamówień dotyczących zbiorników i dennic z działalnością badawczo-rozwojową. Jak wskazano w pierwotnym wniosku, z tego zakresu wyłączono produkcję seryjną, wykonywanie kolejnych identycznych egzemplarzy Wyrobów na podstawie wcześniej opracowanej dokumentacji oraz czynności polegające na wprowadzaniu rutynowych lub okresowych zmian.

Przedmiotem wniosku są wyłącznie te projekty, w których występowała konieczność opracowania nowych lub istotnie zmienionych rozwiązań konstrukcyjnych albo technologicznych, wymagająca twórczego wykorzystania i rozwijania posiadanej wiedzy, przeprowadzenia odpowiednich analiz, prób lub testów oraz rozwiązania problemów technicznych, dla których Spółka nie dysponowała wcześniej opracowanym sposobem postępowania. Tym samym o objęciu konkretnego projektu zakresem wniosku nie decydował sam fakt wykonania zbiornika lub dennicy na indywidualne zamówienie, lecz rzeczywisty charakter prac podejmowanych w celu opracowania danego Wyrobu.

Zainteresowani wskazują również, że przedstawiony we wniosku podział na projekty dotyczące zbiorników oraz projekty dotyczące dennic, wraz ze szczegółowym opisem przebiegu prac, wykorzystywanych technologii, występujących problemów technicznych oraz sposobu ich rozwiązywania, służy określeniu zakresu działalności będącej przedmiotem wniosku. W konsekwencji Zainteresowani oczekują potwierdzenia czy prace o opisanej charakterystyce, realizowane w ramach wskazanych dwóch kategorii projektów w okresie objętym wnioskiem, spełniały przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Zainteresowani wyjaśniają, że twórczy charakter prac objętych wnioskiem przejawiał się przede wszystkim w konieczności samodzielnego opracowywania przez pracowników Spółki nowych koncepcji konstrukcyjnych i technologicznych, umożliwiających wytwarzanie zbiorników oraz dennic o właściwościach i parametrach, które nie występowały w rozwiązaniach dotychczas opracowanych przez X. Jak wskazano, Zainteresowani wyróżniają dwie zasadnicze kategorie projektów objętych wnioskiem, tj. projekty dotyczące zbiorników oraz projekty dotyczące dennic.

W obu kategoriach twórczy charakter prac wynikał z konieczności opracowania rozwiązania technicznego odpowiadającego określonym wymaganiom konstrukcyjnym, technologicznym i funkcjonalnym, którego uzyskanie nie było możliwe poprzez bezpośrednie wykorzystanie wcześniej opracowanej dokumentacji lub standardowego sposobu postępowania.

W przypadku pierwszej kategorii projektów, obejmującej zbiorniki, twórczy charakter prac przejawiał się w szczególności w opracowywaniu nowych koncepcji konstrukcyjnych, uwzględniających wzajemne zależności pomiędzy geometrią i wymiarami zbiornika, jego przeznaczeniem, parametrami pracy, rodzajem zastosowanych materiałów oraz sposobem rozmieszczenia i połączenia poszczególnych elementów konstrukcyjnych. W toku prowadzonych prac pracownicy Spółki samodzielnie ustalali między innymi odpowiednie rozwiązania dotyczące rozmieszczenia króćców, włazów, podpór, wzmocnień i innych elementów, a także przebiegu spoin oraz technologii wykonania konstrukcji.

Konieczne było przy tym uwzględnienie, że zmiana jednego elementu konstrukcyjnego mogła wpływać na parametry wytrzymałościowe całego zbiornika, możliwość wykonania pozostałych elementów, sposób montażu oraz przeprowadzenia wymaganych badań i prób. W przypadku drugiej kategorii projektów, obejmującej dennice, twórczy charakter prac przejawiał się przede wszystkim w opracowywaniu nowych rozwiązań dotyczących ich geometrii, profilu, wysokości, średnicy, promieni kształtowania, grubości materiału oraz sposobu przygotowania krawędzi i obrzeża.

Pracownicy Spółki opracowywali ponadto odpowiednie rozwiązania technologiczne, umożliwiające wykonanie dennic o zakładanych właściwościach przy wykorzystaniu dostępnych procesów tłoczenia, wyoblania oraz obróbki mechanicznej. Prace te wymagały uwzględnienia wzajemnego oddziaływania parametrów geometrycznych, właściwości zastosowanego materiału oraz sposobu prowadzenia procesu technologicznego. Zmiana określonego parametru mogła bowiem wpływać na możliwość prawidłowego ukształtowania materiału, zachowania wymaganych tolerancji wymiarowych oraz uzyskania zakładanej jakości wykonania.

W obu kategoriach projektów pracownicy Spółki nie ograniczali się do wykonywania czynności według wcześniej ustalonego wzorca. Opracowywali koncepcje konstrukcyjne, analizowali możliwe warianty ich realizacji, przeprowadzali odpowiednie obliczenia, przygotowywali dokumentację techniczną, a następnie weryfikowali przyjęte założenia w toku wykonywania i badania prototypowych Wyrobów. W przypadku ujawnienia problemów technicznych, takich jak odkształcenia materiału, niemożność zachowania wymaganej geometrii, kolizje elementów konstrukcyjnych, trudności technologiczne albo niespełnienie przyjętych parametrów, pracownicy samodzielnie opracowywali sposoby ich rozwiązania.

W rezultacie mogły powstawać nowe warianty konstrukcji, zmodyfikowane technologie wykonania albo odmienne sposoby wykorzystania dostępnych materiałów i urządzeń. Zainteresowani podkreślają, że nowatorskość realizowanych prac należy rozpatrywać przede wszystkim w odniesieniu do dotychczasowej działalności i zasobów wiedzy Spółki. Nie oznaczała ona konieczności opracowania rozwiązania całkowicie nieznanego na rynku, lecz stworzenie rozwiązania nowego lub istotnie zmienionego względem dotychczas stosowanych przez X. Jednocześnie nie każde indywidualne zamówienie wiązało się z koniecznością prowadzenia opisanych prac.

Jeżeli wykonanie określonego zbiornika lub dennicy polegało wyłącznie na zastosowaniu znanych rozwiązań albo wprowadzeniu rutynowych modyfikacji, prace takie nie były zaliczane przez Zainteresowanych do działalności będącej przedmiotem wniosku. Dodatkowo Zainteresowani podkreślają, że twórczy charakter prac wynikał z procesu samodzielnego opracowywania nowych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych, a nie wyłącznie z indywidualnego charakteru zamówienia lub faktu, że dany Wyrób różnił się określonymi parametrami od wcześniej wykonywanych produktów.

Zainteresowani wyjaśniają, że twórczy charakter prac objętych wnioskiem nie przejawiał się wyłącznie w doborze parametrów wytrzymałościowych, materiałów wykonania, dostosowaniu Wyrobów do określonego medium lub procesu technologicznego ani w zastosowaniu dodatkowych elementów wyposażenia. Wymienione cechy stanowiły jedynie przykładowe uwarunkowania techniczne, które mogły powodować konieczność opracowania nowego rozwiązania konstrukcyjnego lub technologicznego.

W przypadku zbiorników twórczość przejawiała się przede wszystkim w konieczności opracowania kompletnego rozwiązania konstrukcyjnego, w którym poszczególne elementy musiały ze sobą współpracować, zapewniając określone właściwości techniczne i funkcjonalne. Przykładowo, konieczność zastosowania dodatkowego króćca, włazu, podpory lub innego elementu wyposażenia mogła wymagać nie tylko określenia jego wymiarów i miejsca montażu, lecz również przeanalizowania wpływu takiej zmiany na wytrzymałość konstrukcji, przebieg spoin, rozmieszczenie innych elementów oraz możliwość przeprowadzenia badań technicznych.

W określonych przypadkach prowadziło to do konieczności opracowania nowego układu konstrukcyjnego lub zmiany technologii wykonania zbiornika. Podobnie w przypadku dennic twórczy charakter prac nie wynikał wyłącznie z indywidualnie dobranej średnicy, wysokości, grubości lub rodzaju materiału. Istotne znaczenie miała konieczność opracowania sposobu uzyskania określonej geometrii oraz właściwości technicznych, w szczególności poprzez odpowiednie określenie technologii formowania materiału, sposobu wykonania obrzeża, parametrów procesu oraz metod kontroli końcowego rezultatu.

Zainteresowani podkreślają, że samo wprowadzenie dodatkowego elementu wyposażenia albo zmiana określonego parametru technicznego nie przesądzały o zaliczeniu prac do działalności objętej wnioskiem. Jeżeli zmiana taka mogła zostać wykonana z wykorzystaniem znanych i wcześniej stosowanych rozwiązań, bez konieczności prowadzenia nowych prac projektowych i technologicznych, nie była traktowana jako działalność badawczo-rozwojowa.

Natomiast w przypadku, gdy określone wymagania techniczne wymuszały opracowanie nowej koncepcji konstrukcyjnej, przeprowadzenie analiz, opracowanie alternatywnych wariantów oraz ich weryfikację, prace te były przez Zainteresowanych zaliczane do zakresu działalności będącej przedmiotem wniosku. Zainteresowani wyjaśniają, że przy realizacji prac objętych wnioskiem Spółka wykorzystywała specjalistyczne narzędzia projektowe, technologiczne oraz kontrolno-pomiarowe, które zostały szczegółowo scharakteryzowane w pierwotnym opisie stanu faktycznego.

W przypadku projektów dotyczących zbiorników wykorzystywane było między innymi oprogramowanie (...), umożliwiające opracowywanie modeli konstrukcyjnych, analizowanie wzajemnego rozmieszczenia poszczególnych elementów, przygotowywanie dokumentacji wykonawczej oraz wprowadzanie kolejnych modyfikacji projektowych. W toku prac technologicznych stosowane były urządzenia przeznaczone do cięcia i obróbki materiałów, walcowania blach, obróbki mechanicznej, wykonywania połączeń spawanych oraz montażu elementów konstrukcyjnych. Spółka wykorzystywała w tym (...).

W przypadku projektów dotyczących dennic wykorzystywane były natomiast w szczególności specjalistyczne prasy i wyoblarki, urządzenia do przygotowania materiałów, obrabiarki oraz narzędzia pozwalające na odpowiednie ukształtowanie i wykończenie powierzchni oraz obrzeża dennicy. W obu kategoriach projektów Spółka korzystała również z własnego zaplecza laboratoryjnego, umożliwiającego przeprowadzanie badań nieniszczących i niszczących, kontroli wymiarowej oraz innych badań niezbędnych do weryfikacji opracowanych rozwiązań. Zainteresowani podkreślają jednak, że samo wykorzystanie określonego oprogramowania, maszyn lub urządzeń nie było elementem przesądzającym o nowatorskim charakterze prac.

Nowatorskość polegała przede wszystkim na opracowywaniu nowych koncepcji konstrukcyjnych oraz sposobów wykorzystania dostępnych technologii do uzyskania określonych właściwości technicznych. W przypadku zbiorników opracowywane rozwiązania dotyczyły między innymi nowych konfiguracji elementów konstrukcyjnych, sposobów ich wzajemnego połączenia, rozmieszczenia wzmocnień oraz technologii wykonania konstrukcji o określonych parametrach pracy.

Z kolei w przypadku dennic opracowywane rozwiązania dotyczyły przede wszystkim nowych konfiguracji geometrycznych, sposobów kształtowania materiału, parametrów procesów tłoczenia lub wyoblania oraz technologii przygotowania elementów do późniejszego połączenia z konstrukcją docelową. W praktyce opracowanie nowego rozwiązania mogło wymagać odpowiedniego połączenia kilku znanych technologii, dostosowania kolejności wykonywania operacji albo określenia nowych parametrów ich realizacji. Działania te prowadziły do powstania rozwiązań konstrukcyjnych lub technologicznych, których Spółka nie stosowała wcześniej w analogicznych warunkach.

Zainteresowani wskazują przy tym, że w ramach prowadzonej działalności Spółka wykorzystywała zarówno rozwiązania wcześniej znane, jak i samodzielnie opracowywane nowe koncepcje ich zastosowania. W związku z tym nowatorskość prowadzonych prac nie musiała polegać na stworzeniu całkowicie nowej technologii produkcyjnej lub wynalezieniu nowego narzędzia. Istotą prowadzonych prac było twórcze wykorzystanie oraz rozwijanie dostępnej wiedzy i technologii w celu opracowania nowych albo istotnie zmienionych Wyrobów.

Opracowanie takiego rozwiązania mogło wymagać nowego sposobu połączenia lub zastosowania znanych technologii, nawet jeżeli poszczególne narzędzia lub procesy były już wykorzystywane w branży. Zainteresowani ponownie podkreślają, że z uwagi na liczbę realizowanych projektów oraz zróżnicowanie ich parametrów nie przedstawiają zamkniętego katalogu wszystkich opracowanych rozwiązań. Przedmiotem wniosku pozostaje natomiast działalność polegająca na opracowywaniu rozwiązań o charakterystyce przedstawionej powyżej, a nie ocena każdego indywidualnego zamówienia z osobna. Zainteresowani potwierdzają, że prace nad poszczególnymi Wyrobami miały zawsze jasno określony cel i metodykę badawczą.

Zainteresowani wskazują, że cele realizowanych prac były każdorazowo ustalane na podstawie indywidualnych wymagań technicznych i funkcjonalnych przedstawionych przez zamawiającego oraz analizy możliwości ich osiągnięcia. W przypadku pierwszej kategorii projektów, obejmującej zbiorniki, podstawowym celem prac było opracowanie nowego lub istotnie zmienionego rozwiązania konstrukcyjnego, które odpowiadałoby określonemu przeznaczeniu oraz wymaganiom dotyczącym parametrów pracy, wytrzymałości, szczelności, bezpieczeństwa i możliwości eksploatacji.

Osiągnięcie tego celu mogło wymagać opracowania nowego układu konstrukcyjnego, odpowiedniego rozmieszczenia poszczególnych elementów, doboru materiałów i technologii wykonania oraz zapewnienia kompatybilności z urządzeniami lub instalacjami kontrahenta. W przypadku drugiej kategorii projektów, obejmującej dennice, podstawowym celem prac było opracowanie rozwiązania pozwalającego na uzyskanie określonej geometrii oraz właściwości technicznych Wyrobu przy wykorzystaniu odpowiednio dobranej technologii formowania materiału.

Cele te obejmowały między innymi zapewnienie wymaganej średnicy, wysokości, profilu, grubości oraz tolerancji wymiarowych, przy jednoczesnym uwzględnieniu właściwości zastosowanego materiału oraz warunków późniejszego wykorzystania dennicy. W obu przypadkach cele prac nie ograniczały się wyłącznie do wykonania zamówionego produktu. Istotnym elementem było również opracowanie odpowiedniego sposobu osiągnięcia zamierzonego rezultatu technicznego oraz rozwiązanie problemów konstrukcyjnych lub technologicznych pojawiających się podczas realizacji projektu.

Zainteresowani podkreślają, że cele szczegółowe poszczególnych zamówień były zróżnicowane, jednakże odpowiadały przedstawionej powyżej charakterystyce dwóch zasadniczych kategorii projektów. W odniesieniu do finansowania prowadzonych prac Zainteresowani wskazują, że realizacja projektów wiązała się z ponoszeniem przez Spółkę kosztów wynagrodzeń personelu oraz kosztów nabycia materiałów i surowców, w tym podzespołów wykorzystywanych do opracowywania prototypowych Wyrobów. Koszty te były związane z działalnością gospodarczą prowadzoną w formie spółki jawnej oraz mogły zostać przyporządkowane do realizowanych projektów na podstawie prowadzonej dokumentacji.

Zainteresowani wyjaśniają, że rezultatem realizowanych prac było opracowywanie nowych lub istotnie zmienionych rozwiązań konstrukcyjnych oraz technologicznych, umożliwiających wytwarzanie zbiorników i dennic dostosowanych do indywidualnych wymagań technicznych i funkcjonalnych kontrahentów. W przypadku projektów dotyczących zbiorników rezultatem prac było opracowanie konstrukcji uwzględniających określone parametry geometryczne, wytrzymałościowe i eksploatacyjne, wraz z odpowiednią dokumentacją projektową oraz technologią wykonania.

Prace te prowadziły do rozwiązania problemów związanych między innymi z koniecznością pogodzenia wymagań dotyczących rozmieszczenia poszczególnych elementów, wytrzymałości konstrukcji, możliwości wykonania połączeń oraz przeprowadzenia wymaganych badań i prób. W przypadku projektów dotyczących dennic rezultatem prac było opracowanie konstrukcji oraz technologii wykonania umożliwiających uzyskanie określonego profilu, wymiarów, tolerancji i właściwości materiałowych Wyrobu. Prace te pozwalały na rozwiązywanie problemów związanych z formowaniem materiałów, zachowaniem odpowiedniej geometrii oraz uzyskaniem wymaganych właściwości technicznych.

Do realizacji prac Spółka wykorzystywała własne zasoby ludzkie, rzeczowe i finansowe. Zasoby ludzkie obejmowały w szczególności konstruktorów, projektantów, specjalistów przygotowania produkcji, głównego spawalnika, pracowników produkcyjnych oraz pracowników odpowiedzialnych za kontrolę jakości i przeprowadzanie badań technicznych. W zależności od specyfiki projektu w prace zaangażowani byli także operatorzy urządzeń (...), pras i wyoblarek, spawacze, monterzy oraz pozostałe osoby wykonujące czynności niezbędne do opracowania, wykonania i weryfikacji prototypowego Wyrobu.

Zasoby rzeczowe obejmowały przede wszystkim zaplecze trzech zakładów produkcyjnych Spółki, wyposażonych w specjalistyczne maszyny i urządzenia umożliwiające kompleksowe prowadzenie prac konstrukcyjnych, technologicznych oraz produkcyjnych. W szczególności wykorzystywane były urządzenia do projektowania komputerowego, cięcia i obróbki materiałów, walcowania, tłoczenia, wyoblania, spawania oraz montażu elementów konstrukcyjnych. Istotną rolę odgrywało również laboratorium badań technicznych Spółki, umożliwiające przeprowadzanie odpowiednich badań oraz weryfikację właściwości opracowywanych rozwiązań.

Zasoby finansowe obejmowały natomiast nakłady ponoszone na wynagrodzenia pracowników uczestniczących w pracach oraz na nabycie materiałów, surowców i podzespołów wykorzystywanych do opracowania prototypowych Wyrobów. Spółka prowadziła ewidencję czasu pracy pracowników oraz dokumentację wykorzystania materiałów, co pozwalało na przyporządkowanie określonych nakładów do poszczególnych projektów. Zainteresowani podkreślają, że ze względu na liczbę zrealizowanych zamówień oraz zróżnicowany charakter prac wskazanie łącznej wartości zasobów wykorzystanych do opracowania wszystkich Wyrobów objętych wnioskiem wymagałoby odrębnego zestawienia danych dotyczących licznych indywidualnych projektów.

Przedmiotem wniosku nie jest jednak rozstrzygnięcie dotyczące wysokości kosztów poniesionych na poszczególne zamówienia, lecz potwierdzenie charakteru prowadzonych prac oraz możliwości kwalifikowania określonych kategorii wydatków do kosztów ulgi badawczo-rozwojowej. Zainteresowani wyjaśniają, że realizacja prac dotyczących projektowania i wytwarzania zbiorników oraz dennic odbywała się zgodnie z przyjętym schematem postępowania, stanowiącym podstawę organizacji poszczególnych projektów. Jak szczegółowo przedstawiono w pierwotnym wniosku, schemat ten obejmował sześć zasadniczych etapów: 1. Analizę zapytania Klienta i opracowanie wstępnej koncepcji Wyrobu.

2. Uzgodnienie wymagań technicznych i opracowanie projektu konstrukcyjnego. 3. Opracowanie technologii wykonania i przygotowanie produkcji. 4. Wykonanie Wyrobu, w tym formowanie, montaż oraz zależnie od projektu, spawanie jego elementów. 5. Końcową weryfikację, odbiór oraz ewentualne dostosowanie Wyrobu. W oparciu o powyższy schemat ustalany był harmonogram realizacji konkretnego zamówienia, uwzględniający zakres niezbędnych prac konstrukcyjnych i technologicznych, dostępność zasobów oraz przewidywany termin zakończenia poszczególnych etapów.

Poszczególne harmonogramy nie były jednak identyczne, ponieważ czas realizacji prac zależał od stopnia skomplikowania danego Wyrobu, zakresu wymaganych analiz, konieczności opracowania nowych rozwiązań oraz przebiegu prowadzonych badań i prób. Zainteresowani wskazują, że w okresie objętym wnioskiem, tj. od 1 stycznia 2020 r. do 31 sierpnia 2022 r., Spółka realizowała liczne projekty dotyczące opracowywania i wytwarzania zbiorników oraz dennic, w odniesieniu do których przyjęte harmonogramy zostały wykonane, a opracowane Wyroby zostały poddane końcowej weryfikacji i zaakceptowane przez zamawiających.

Zainteresowani podkreślają, że ze względu na znaczną liczbę indywidualnych realizacji oraz zróżnicowanie czasu ich trwania nie istniał jeden harmonogram obejmujący wszystkie projekty będące przedmiotem wniosku. Poszczególne zamówienia posiadały własne założenia i harmonogramy, natomiast wspólnym elementem pozostawała przyjęta przez Spółkę metodyka prowadzenia prac, obejmująca wskazane powyżej etapy. W przypadku wystąpienia nieprzewidzianych problemów technicznych harmonogram mógł podlegać odpowiednim modyfikacjom, wynikającym w szczególności z konieczności ponownego przeprowadzenia analiz, wprowadzenia zmian konstrukcyjnych albo wykonania dodatkowych prób.

W ocenie Zainteresowanych powyższe potwierdza, że prace objęte wnioskiem były prowadzone w sposób zaplanowany, uporządkowany oraz systematyczny, mimo że czas realizacji i szczegółowy przebieg poszczególnych projektów mogły się od siebie różnić. Zainteresowani wskazują, że przedmiotem złożonego wniosku jest uzyskanie rozstrzygnięcia, czy opisane czynności stanowiły działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, w tym czy odpowiadały definicji prac rozwojowych, do której odsyła art. 5a pkt 40 ustawy o PIT.

Zainteresowani oczekują dokonania przez Organ oceny prawnej charakteru opisanych prac, w tym rozstrzygnięcia, czy spełniały one przesłanki uznania ich za prace rozwojowe w rozumieniu właściwych przepisów. W konsekwencji Zainteresowani przedstawiają w dalszej części uzupełnienia szczegółowe informacje o rzeczywistym charakterze podejmowanych czynności, wykorzystywanej i rozwijanej wiedzy oraz sposobie prowadzenia prac. Zainteresowani wyjaśniają, że prowadzone przez Spółkę prace nie były ukierunkowane na zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Przedmiotem działalności objętej wnioskiem było opracowywanie nowych lub istotnie zmienionych zbiorników i dennic, przeznaczonych do określonych zastosowań przemysłowych. Prowadzone prace miały zatem charakter praktyczny i były ukierunkowane na opracowanie nowych rozwiązań konstrukcyjnych oraz technologicznych, umożliwiających osiągnięcie konkretnych parametrów technicznych i funkcjonalnych. W ramach tych prac Spółka wykorzystywała i rozwijała posiadaną wiedzę oraz umiejętności, jednakże celem podejmowanych działań nie było poznawanie podstawowych praw i zjawisk przyrodniczych, lecz opracowywanie sposobów ich praktycznego wykorzystania w procesie projektowania oraz wytwarzania Wyrobów.

Zainteresowani wyjaśniają, że w toku prac objętych wnioskiem pracownicy Spółki pozyskiwali nową wiedzę oraz rozwijali umiejętności niezbędne do opracowywania nowych lub istotnie zmienionych zbiorników i dennic. Wiedza ta była zdobywana przede wszystkim poprzez analizowanie nowych problemów konstrukcyjnych i technologicznych, opracowywanie alternatywnych rozwiązań, wykonywanie obliczeń, przygotowywanie modeli oraz przeprowadzanie badań i prób technicznych.

W przypadku projektów dotyczących zbiorników pracownicy Spółki rozwijali wiedzę dotyczącą wzajemnych zależności pomiędzy parametrami geometrycznymi i wytrzymałościowymi konstrukcji, rodzajem materiału, rozmieszczeniem poszczególnych elementów oraz sposobem ich połączenia. Pozyskiwane doświadczenia pozwalały na opracowywanie nowych konfiguracji konstrukcyjnych oraz sposobów wykonywania zbiorników o parametrach i właściwościach, które nie występowały we wcześniejszych realizacjach.

W przypadku projektów dotyczących dennic rozwijana wiedza dotyczyła w szczególności sposobów kształtowania różnych materiałów, doboru parametrów tłoczenia i wyoblania oraz zależności pomiędzy przebiegiem procesu technologicznego a uzyskiwaną geometrią i właściwościami Wyrobu. Pracownicy Spółki zdobywali również wiedzę dotyczącą identyfikowania i ograniczania problemów technologicznych, takich jak pękanie materiału, jego nierównomierne odkształcanie, trudności z zachowaniem wymaganej geometrii lub przekroczenie dopuszczalnych tolerancji wymiarowych.

W obu kategoriach projektów rozwijanie wiedzy następowało w związku z koniecznością opracowania rozwiązania, którego wykonanie nie było możliwe wyłącznie poprzez odtworzenie wcześniej stosowanej technologii albo dokumentacji. Pracownicy Spółki wykorzystywali dotychczasowe doświadczenie jako punkt wyjścia, a następnie rozwijali je w zakresie niezbędnym do rozwiązania nowych problemów technicznych. Uzyskana w ten sposób wiedza była utrwalana w dokumentacji projektowej, technologicznej i jakościowej, w tym w kolejnych wersjach rysunków i modeli, dokumentacji zmian oraz wynikach przeprowadzonych badań i prób.

Wiedza ta mogła następnie zostać wykorzystana do opracowywania kolejnych konstrukcji oraz doskonalenia sposobów projektowania i wytwarzania zbiorników i dennic. Zainteresowani podkreślają, że zakres pozyskiwanej wiedzy był uzależniony od specyfiki danego projektu. W związku z tym nie jest możliwe wskazanie jednego, identycznego rodzaju wiedzy zdobywanej podczas wszystkich indywidualnych zamówień. Wspólnym elementem prowadzonych prac była natomiast konieczność wykorzystywania i rozwijania posiadanych kompetencji technicznych w celu opracowywania nowych lub istotnie zmienionych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych.

Zainteresowani wyjaśniają, że przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych projektów Spółka dysponowała wiedzą i doświadczeniem zdobytymi w toku wieloletniej działalności w zakresie projektowania oraz wytwarzania zbiorników, dennic i innych konstrukcji stalowych. Zasoby te obejmowały przede wszystkim specjalistyczną wiedzę z zakresu projektowania konstrukcji metalowych, mechaniki i wytrzymałości materiałów, obróbki plastycznej, spawalnictwa, technologii produkcji, obróbki mechanicznej oraz kontroli jakości.

Spółka posiadała również wiedzę dotyczącą parametrów i właściwości różnych gatunków stali, sposobów wykonywania połączeń spawanych, projektowania elementów konstrukcyjnych oraz wymagań technicznych właściwych dla zbiorników przemysłowych i dennic. Istotnym zasobem wiedzy było także doświadczenie pracowników zdobyte podczas realizacji wcześniejszych zamówień oraz dokumentacja techniczna opracowana w toku tych prac. Dokumentacja ta obejmowała między innymi rysunki i modele konstrukcyjne, obliczenia, opisy technologii wykonania, parametry stosowanych procesów oraz wyniki przeprowadzanych badań i prób.

W odniesieniu do projektów dotyczących zbiorników posiadane zasoby wiedzy obejmowały przede wszystkim projektowanie konstrukcji zbiornikowych, określanie ich parametrów wytrzymałościowych, dobór materiałów, rozmieszczenie elementów konstrukcyjnych oraz opracowywanie technologii wykonania połączeń. W odniesieniu do projektów dotyczących dennic zasoby te obejmowały znajomość procesów tłoczenia i wyoblania, sposobów przygotowania materiałów, kształtowania profilu dennicy, wykonywania obrzeży oraz metod kontroli jakości i geometrii.

Zainteresowani podkreślają jednak, że mimo posiadania rozległej wiedzy branżowej Spółka nie dysponowała gotowymi rozwiązaniami pozwalającymi na wykonanie wszystkich indywidualnych Wyrobów objętych wnioskiem. W przypadku projektów wymagających opracowania nowych lub istotnie zmienionych konstrukcji konieczne było wykorzystanie dotychczasowej wiedzy w nowych warunkach, a niekiedy także jej rozwinięcie w celu osiągnięcia określonych rezultatów technicznych. Zainteresowani wskazują, że wiedza i doświadczenie zgromadzone podczas wcześniejszych realizacji stanowiły podstawę do podejmowania kolejnych prac nad opracowywaniem nowych lub istotnie zmienionych zbiorników i dennic.

Pracownicy Spółki wykorzystywali posiadane kompetencje techniczne do analizy możliwości wykonania nowych Wyrobów, identyfikowania potencjalnych problemów konstrukcyjnych i technologicznych oraz opracowywania wstępnych koncepcji ich rozwiązania. Następnie wiedza ta była rozwijana poprzez jej zastosowanie w nowych warunkach technicznych oraz weryfikację przyjętych rozwiązań w toku projektowania, wykonania i badania prototypowych Wyrobów.

W przypadku zbiorników rozwijanie wiedzy dotyczyło między innymi nowych sposobów rozmieszczenia i połączenia elementów konstrukcyjnych, doboru materiałów, opracowywania rozwiązań wytrzymałościowych oraz dostosowywania technologii wykonania do określonych parametrów pracy. W przypadku dennic proces ten obejmował między innymi rozwijanie wiedzy dotyczącej parametrów formowania, wpływu właściwości materiału na przebieg procesu tłoczenia lub wyoblania oraz metod osiągania wymaganej geometrii i tolerancji wymiarowych.

Zainteresowani wskazują, że opracowane podczas jednego projektu rozwiązania oraz zdobyte doświadczenia mogły stanowić punkt wyjścia do kolejnych prac, przy czym ich wykorzystanie nie oznaczało automatycznego powielania wcześniej wykonanych Wyrobów. W ramach nowych projektów wiedza ta była bowiem ponownie analizowana, odpowiednio dostosowywana i rozwijana w zakresie wymaganym przez specyficzne uwarunkowania techniczne. Zainteresowani wyjaśniają, że wiedza i umiejętności zdobywane podczas realizacji projektów dotyczyły przede wszystkim możliwości opracowywania nowych rozwiązań konstrukcyjnych oraz technologicznych przy wykorzystaniu dostępnych materiałów, urządzeń i metod produkcji.

Zakres tej wiedzy był uzależniony od charakteru i przeznaczenia projektowanego Wyrobu, dlatego Zainteresowani wyróżniają w tym zakresie dwie zasadnicze kategorie projektów.

W przypadku projektów dotyczących zbiorników nowa wiedza i umiejętności obejmowały między innymi: · określanie wzajemnych zależności pomiędzy geometrią konstrukcji a jej parametrami wytrzymałościowymi; · opracowywanie nowych konfiguracji rozmieszczenia króćców, włazów, podpór, wzmocnień i pozostałych elementów konstrukcyjnych; · ustalanie wpływu określonych zmian konstrukcyjnych na przebieg spoin, możliwość wykonania badań oraz sposób montażu; · dobór materiałów i technologii ich łączenia z uwzględnieniem parametrów pracy zbiornika; · opracowywanie alternatywnych rozwiązań w przypadku stwierdzenia kolizji konstrukcyjnych, ograniczeń technologicznych albo niemożności uzyskania zakładanych parametrów.

W przypadku projektów dotyczących dennic nowa wiedza i umiejętności obejmowały w szczególności: · określanie zależności pomiędzy geometrią dennicy a parametrami procesu jej formowania; · ustalanie wpływu właściwości materiału na możliwość uzyskania określonego profilu, promieni i grubości; · opracowywanie sposobów tłoczenia i wyoblania umożliwiających wykonanie dennic o nowych konfiguracjach geometrycznych; · dobór parametrów technologicznych pozwalających na zachowanie wymaganych tolerancji wymiarowych; · identyfikowanie przyczyn niepożądanych odkształceń, pękania albo nierównomiernego kształtowania materiału; · opracowywanie rozwiązań umożliwiających prawidłowe przygotowanie dennicy do połączenia z docelową konstrukcją.

W obu kategoriach projektów wiedza była zdobywana przede wszystkim podczas opracowywania koncepcji technicznych, przygotowywania modeli i dokumentacji, wykonywania obliczeń, prowadzenia prób technologicznych oraz weryfikowania rezultatów. Istotne znaczenie miały przy tym informacje uzyskiwane w przypadku wystąpienia niezgodności pomiędzy założeniami projektowymi a rzeczywistymi rezultatami wykonania Wyrobu. Pracownicy Spółki analizowali wówczas przyczyny stwierdzonych problemów, opracowywali odpowiednie zmiany, a następnie weryfikowali skuteczność zastosowanych rozwiązań.

Zainteresowani wskazują, że rezultatem prowadzonych prac było zatem nie tylko opracowanie konkretnego zbiornika albo dennicy, ale również rozwój wiedzy dotyczącej sposobów osiągania określonych parametrów technicznych, właściwości materiałów oraz możliwości wykorzystywania dostępnych technologii. Uzyskane informacje były utrwalane w dokumentacji technicznej i mogły stanowić podstawę do opracowywania kolejnych, nowych lub istotnie zmienionych Wyrobów. Zainteresowani wskazują, że wiedza i doświadczenie zdobywane podczas realizacji prac objętych wnioskiem stanowiły zasób wykorzystywany przy podejmowaniu kolejnych prac konstrukcyjnych i technologicznych.

Spółka archiwizowała dokumentację dotyczącą zrealizowanych projektów, obejmującą w szczególności rysunki i modele konstrukcyjne, dokumentację technologiczną, parametry stosowanych procesów, dokumentację zmian oraz wyniki przeprowadzonych badań i prób. Pozwalało to na zachowanie wiedzy dotyczącej opracowanych rozwiązań oraz późniejsze wykorzystanie jej przy realizacji kolejnych zamówień. W przypadku projektów dotyczących zbiorników uzyskane doświadczenie mogło być wykorzystywane między innymi do opracowywania nowych konfiguracji konstrukcyjnych, doboru technologii wykonania oraz identyfikowania potencjalnych problemów technicznych.

W przypadku projektów dotyczących dennic zdobyta wiedza mogła być wykorzystywana w szczególności do opracowywania parametrów nowych procesów formowania, doboru sposobów obróbki materiału oraz przewidywania wpływu określonych rozwiązań technologicznych na właściwości Wyrobu. Zainteresowani podkreślają, że wykorzystanie wcześniej zdobytej wiedzy nie oznaczało automatycznego odtwarzania identycznych rozwiązań. W projektach będących przedmiotem wniosku wiedza ta była wykorzystywana do opracowywania nowych lub istotnie zmienionych konstrukcji i technologii, odpowiednio dostosowanych do kolejnych wymagań technicznych.

Zainteresowani wyjaśniają, że wiedza wykorzystywana oraz rozwijana w toku realizacji projektów objętych wnioskiem dotyczyła przede wszystkim nauk inżynieryjno-technicznych, w szczególności inżynierii mechanicznej oraz inżynierii materiałowej. W przypadku projektów dotyczących zbiorników obejmowała ona przede wszystkim zagadnienia z zakresu mechaniki i wytrzymałości konstrukcji, projektowania konstrukcji stalowych, technologii spawalniczych, inżynierii materiałowej oraz technologii wytwarzania. Istotne znaczenie miała również wiedza dotycząca metod badań technicznych, kontroli jakości oraz zasad projektowania urządzeń przeznaczonych do pracy w określonych warunkach eksploatacyjnych.

W przypadku projektów dotyczących dennic wykorzystywana i rozwijana wiedza dotyczyła przede wszystkim inżynierii materiałowej, mechaniki odkształceń, obróbki plastycznej metali, technologii tłoczenia i wyoblania oraz metod kontroli geometrycznej i jakościowej. Zainteresowani wskazują, że wiedza ta miała przede wszystkim charakter praktyczny i była wykorzystywana do rozwiązywania konkretnych problemów konstrukcyjnych i technologicznych występujących podczas projektowania oraz wytwarzania nowych lub istotnie zmienionych Wyrobów.

Zainteresowani wyjaśniają, że istotnym elementem prac objętych wnioskiem było łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie posiadanej wiedzy z różnych obszarów technicznych w celu opracowywania nowych lub istotnie zmienionych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych. Proces ten był niezbędny ze względu na złożony charakter projektowanych Wyrobów oraz wzajemne zależności pomiędzy ich parametrami technicznymi, właściwościami materiałów oraz możliwościami zastosowania określonych technologii.

W przypadku projektów dotyczących zbiorników pracownicy Spółki łączyli wiedzę z zakresu projektowania konstrukcji stalowych, mechaniki materiałów, obliczeń wytrzymałościowych, spawalnictwa, technologii produkcji oraz kontroli jakości. Opracowanie określonego rozwiązania wymagało bowiem uwzględnienia jednocześnie wymagań dotyczących geometrii konstrukcji, jej przeznaczenia, parametrów pracy, właściwości materiałów, sposobu wykonania połączeń oraz możliwości przeprowadzenia badań i późniejszego montażu. Wiedza pochodząca z poszczególnych obszarów była zatem analizowana i wykorzystywana łącznie w celu opracowania rozwiązania konstrukcyjnego odpowiadającego wymaganiom technicznym danego projektu.

Przykładowo, przyjęcie określonego rozmieszczenia króćców, włazów lub podpór wymagało równoczesnego uwzględnienia zagadnień wytrzymałościowych, konstrukcyjnych i technologicznych. Zmiana jednego elementu mogła powodować konieczność modyfikacji pozostałych części konstrukcji, przebiegu spoin albo sposobu montażu. Efektem połączenia i odpowiedniego ukształtowania posiadanej wiedzy było w takich przypadkach opracowanie nowego lub istotnie zmienionego rozwiązania konstrukcyjnego oraz technologii umożliwiającej jego wykonanie.

Z kolei w przypadku projektów dotyczących dennic pracownicy Spółki łączyli wiedzę z zakresu inżynierii materiałowej, mechaniki odkształceń, technologii obróbki plastycznej oraz metod kontroli jakości i geometrii. W ramach prowadzonych prac konieczne było bowiem uwzględnienie wzajemnego wpływu właściwości materiału, wymaganej geometrii dennicy, parametrów procesu formowania oraz możliwości wykorzystania dostępnych maszyn i urządzeń. Wiedza z powyższych obszarów była wykorzystywana do opracowania technologii umożliwiającej osiągnięcie określonych parametrów Wyrobu, w szczególności jego profilu, średnicy, wysokości, promieni oraz tolerancji wymiarowych.

Efektem tych prac było opracowanie nowych lub istotnie zmienionych rozwiązań technologicznych, umożliwiających wykonanie dennic o właściwościach, które nie występowały w dotychczasowych projektach Spółki. Zainteresowani podkreślają, że w obu kategoriach projektów połączenie i kształtowanie wiedzy nie polegało wyłącznie na zastosowaniu znanych rozwiązań w niezmienionej postaci. Pracownicy Spółki wykorzystywali posiadane zasoby wiedzy do opracowywania nowych koncepcji, analizowania ich wykonalności oraz dostosowywania dostępnych technologii do nowych uwarunkowań technicznych.

W przypadku ujawnienia problemów na etapie wykonania lub weryfikacji prototypowego Wyrobu konieczne mogło być ponowne przeanalizowanie przyjętych założeń oraz opracowanie odpowiednich modyfikacji konstrukcyjnych lub technologicznych. Prowadziło to do dalszego rozwijania posiadanej wiedzy oraz zdobywania doświadczenia dotyczącego możliwości stosowania określonych rozwiązań w nowych warunkach. Zainteresowani wskazują, że rezultatem prowadzonych prac było zatem zarówno opracowanie konkretnych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych, jak również zwiększenie zasobów wiedzy i umiejętności pracowników Spółki.

Wiedza ta była utrwalana w dokumentacji projektowej i technologicznej oraz mogła być następnie wykorzystywana przy opracowywaniu kolejnych Wyrobów. Zainteresowani ponownie podkreślają, że ze względu na skalę działalności oraz znaczną liczbę indywidualnych zamówień nie przedstawiają zamkniętego katalogu wszystkich przypadków łączenia i kształtowania wiedzy, które wystąpiły podczas realizacji poszczególnych projektów. Wspólną cechą działalności będącej przedmiotem wniosku pozostawała jednak konieczność twórczego wykorzystania oraz rozwijania dostępnej wiedzy w celu opracowania nowych lub istotnie zmienionych rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych.

Przez „koszty pracownicze” Zainteresowanych rozumieć należy poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.

Zainteresowani wskazują, że koszty, które zamierzają uwzględnić w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o PIT w latach podatkowych, za które mają podlegać odliczeniu w ramach przedmiotowej ulgi. Zainteresowani wyjaśniają, że koszty, które zamierzają uwzględnić jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie. Jednocześnie Zainteresowani wskazują, że koszty objęte wnioskiem nie zostały ani nie zostaną odliczone od podstawy obliczenia podatku w ramach innych ulg lub odliczeń podatkowych.

Zainteresowani wyjaśniają, że w okresie objętym wnioskiem, stosownie do treści art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, w prowadzonych przez Spółkę księgach rachunkowych wyodrębniano koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Pytania

1. Czy prowadzone przez pracowników Spółki prace określone w opisie stanu faktycznego w zakresie projektowania oraz produkowania innowacyjnych dla Spółki zindywidualizowanych zbiorników i dennic dostosowanych do indywidualnych potrzeb kontrahentów spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT? 2. Czy w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 1, opisane przez Spółkę koszty ponoszone, na Jej zdaniem, prowadzoną działalność badawczo-rozwojową, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 ustawy o PIT?

Panów stanowisko w sprawie Ad 1. W ocenie Zainteresowanych, prowadzone przez pracowników Spółki prace określone w opisie stanu faktycznego w zakresie projektowania oraz produkowania innowacyjnych dla Spółki zindywidualizowanych zbiorników i dennic dostosowanych do indywidualnych potrzeb kontrahentów spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT [dopisek organu: ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t.j. Dz.U z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.)].

Zgodnie z przepisem art. 26e ust. 1 ustawy o PIT podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi".

Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3. W myśl przepisu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, ilekroć mowa o działalności badawczo-rozwojowej -oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Na mocy przepisu art. 5a pkt 39 tej ustawy przez badania naukowe rozumieć należy: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.

U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897), b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie zaś z ust. 40 ww. przepisu przez prace rozwojowe rozumieć należy prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – PSWiN.

Zgodnie z treścią przepisu art. 4 ust. 3 ustawy PSWiN prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem, w rozumieniu ww. przepisów określona działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli łącznie zachodzą następujące przesłanki: · działalność ma charakter twórczy, · działalność jest podejmowana w sposób systematyczny, · działalność ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, · ma formę badań naukowych lub prac rozwojowych. Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o PIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.

Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia ("działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu"), powstania czegoś ("twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś"). W tym zakresie Zainteresowani zwracają uwagę na treść Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dotyczących również definicji działalności B+R dla celów ulgi na działalność badawczo-rozwojową, dalej: Objaśnienia).

Zgodnie z Objaśnieniami: (...) twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u podatnika funkcjonujących. Jak dalej wskazano w Objaśnieniach: wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot.

Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Zdaniem Zainteresowanych realizowane prace nad projektowaniem i produkcją zindywidualizowanych zbiorników oraz dennic należy uznać za twórcze, ponieważ nie polegały one na mechanicznym powielaniu gotowej dokumentacji ani na stosowaniu niezmiennych, standardowych rozwiązań.

Punktem wyjścia dla każdego projektu były indywidualne wymagania Klienta, na podstawie których pracownicy Spółki samodzielnie opracowywali koncepcję konstrukcyjną Wyrobu, dobierali jego parametry oraz określali sposób wykonania. W przypadku zbiorników twórczy charakter prac przejawiał się w szczególności w konieczności indywidualnego określenia geometrii i wymiarów konstrukcji, rodzaju i grubości materiałów, parametrów wytrzymałościowych, rozmieszczenia króćców, włazów, podpór, wzmocnień i pozostałych elementów, a także sposobu ich łączenia oraz przebiegu spoin.

W przypadku dennic pracownicy Spółki opracowywali natomiast m.in. ich profil, średnicę, wysokość, promienie, grubość, sposób ukształtowania obrzeża, parametry formowania oraz sposób przygotowania krawędzi do połączenia z konstrukcją docelową. Realizacja każdego projektu wymagała zatem twórczego łączenia i wykorzystywania wiedzy z zakresu projektowania konstrukcji, obróbki plastycznej materiałów, spawalnictwa, technologii produkcji i kontroli jakości.

Pracownicy Spółki opracowywali warianty rozwiązań, porównywali je, wykonywali obliczenia i modele, a następnie modyfikowali przyjęte założenia na podstawie wyników analiz, możliwości technologicznych, przebiegu produkcji oraz przeprowadzonych badań i prób. Twórczy charakter prac potwierdza również to, że w toku realizacji projektu mogły ujawniać się problemy, których rozwiązanie nie wynikało wprost z wcześniej znanej instrukcji.

Pracownicy musieli wówczas samodzielnie ustalić przyczynę niezgodności i opracować sposób jej usunięcia, np. przez zmianę geometrii Wyrobu, materiału, grubości blachy, parametrów formowania, sposobu przygotowania elementów, kolejności operacji technologicznych albo sposobu ich połączenia. W rezultacie tych działań powstawał nowy albo istotnie zmieniony na skalę przedsiębiorstwa Wyrób, odpowiadający specyficznym wymaganiom konkretnego Klienta.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Opisane we wniosku prace prowadzone były w sposób systematyczny i uporządkowany, na podstawie przyjętego dla każdego projektu harmonogramu oraz wypracowanego przez Spółkę schematu postępowania.

Realizacja projektu obejmowała następujące po sobie etapy, począwszy od analizy zapytania Klienta i opracowania koncepcji, poprzez przygotowanie projektu konstrukcyjnego i technologii wykonania, wykonanie i formowanie elementów, montaż lub spawanie, aż po kontrolę jakości, badania, próby oraz końcowy odbiór Wyrobu. Dla każdego projektu ustalany był jego cel, którym było opracowanie i wykonanie zbiornika albo dennicy o określonych parametrach technicznych i funkcjonalnych. Określany był również zakres prac, wymagane zasoby materiałowe i techniczne oraz osoby odpowiedzialne za poszczególne działania.

W realizację projektu angażowani byli odpowiednio pracownicy zajmujący się kontaktem z Klientem, konstruktorzy, osoby odpowiedzialne za przygotowanie produkcji, pracownicy produkcyjni, główny spawalnik oraz pracownicy kontroli jakości. Systematyczności prac nie wyłącza okoliczność, że w wyniku ujawnienia problemów technicznych Spółka powracała do wcześniejszych etapów projektu. Możliwość dokonywania kolejnych analiz, zmian i ponownych prób było elementem przyjętego sposobu realizacji prac oraz wynikało z prototypowego i nieprzewidywalnego charakteru opracowywanych Wyrobów.

Każda zmiana była dokonywana w celu osiągnięcia ustalonych parametrów i doprowadzenia projektu do końcowej akceptacji przez Klienta. Przebieg prac był dokumentowany m.in. za pomocą modeli i rysunków technicznych, kolejnych wersji dokumentacji konstrukcyjnej, dokumentacji zmian, dokumentacji technologicznej, spawalniczej i jakościowej, a także wyników przeprowadzanych badań, kontroli i prób oraz dokumentów odbiorowych. Spółka prowadziła również ewidencję czasu pracy pracowników oraz ewidencję materiałów i surowców wykorzystanych w poszczególnych projektach.

Pod pojęciem zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań, należy rozumieć zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Realizacja prac nad zindywidualizowanymi zbiornikami i dennicami niewątpliwie przyczyniała się do zwiększenia zasobów wiedzy Spółki oraz rozwijania specjalistycznych umiejętności jej pracowników. Każdy projekt wiązał się z koniecznością zastosowania dotychczasowej wiedzy w nowych warunkach oraz ustalenia, w jaki sposób określone rozwiązania konstrukcyjne, materiały i procesy technologiczne wpłyną na właściwości finalnego Wyrobu.

W toku prac Spółka zdobywała i rozwija wiedzę dotyczącą w szczególności zależności pomiędzy geometrią Wyrobu, rodzajem i grubością zastosowanego materiału, parametrami procesów produkcyjnych, kolejnością wykonywanych operacji oraz możliwością uzyskania wymaganej wytrzymałości, szczelności, jakości połączeń i tolerancji wymiarowych. W przypadku dennic rozwijana była m.in. wiedza dotycząca sposobów tłoczenia i wyoblania różnych materiałów, zachowania odpowiedniego profilu i promieni, formowania obrzeża, przygotowania krawędzi oraz ograniczania ryzyka pękania, odkształceń lub nierównomiernego kształtowania materiału.

W przypadku zbiorników zdobywane doświadczenia dotyczyły również projektowania i łączenia wielu wzajemnie zależnych elementów konstrukcyjnych oraz dostosowywania ich do parametrów pracy i warunków eksploatacyjnych. Wiedza uzyskana podczas rozwiązywania problemów technicznych była utrwalana w dokumentacji projektowej, technologicznej i jakościowej, a następnie mogła być wykorzystywana przy realizacji kolejnych zamówień. Pozwalała ona pracownikom Spółki sprawniej identyfikować potencjalne ryzyka, trafniej dobierać materiały i technologie wykonania, opracowywać alternatywne warianty konstrukcyjne oraz doskonalić metody projektowania, formowania, montażu, spawania i kontroli Wyrobów.

Realizacja projektów prowadziła zatem nie tylko do wykonania określonego zbiornika albo dennicy, ale również do rozwoju know-how Spółki. Zwiększone zasoby wiedzy mogły być wykorzystywane do tworzenia nowych zastosowań dostępnych technologii oraz opracowywania kolejnych zindywidualizowanych Wyrobów o parametrach i cechach, które nie występowały w dotychczasowych projektach X. Ponadto, warto wskazać, że pomocne w zakresie definiowania działalności badawczo-rozwojowej są także dokumenty opracowane przez OECD. W krajach OECD do celów statystycznych w zakresie prac badawczo-rozwojowych stosowany jest Podręcznik Frascati Manuał 2015 (dalej: „Podręcznik Frascati”).

W Podręczniku Frascati wskazano, że działalność badawcza i rozwojowa obejmuje pracę twórczą podejmowaną w sposób metodyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy - w tym wiedzy o rodzaju ludzkim, kulturze i społeczeństwie - oraz w celu tworzenia nowych zastosowań dla istniejącej wiedzy. Działalność B+R definiuje zbiór wspólnych cech, nawet jeśli działalność ta jest prowadzona przez różnych wykonawców. Prace badawcze i rozwojowe mogą mieć na celu osiągnięcie celów szczegółowych lub ogólnych. Działalność B+R jest zawsze ukierunkowana na nowe odkrycia, oparte na oryginalnych koncepcjach (i ich interpretacji) lub hipotezach.

Z reguły nie ma pewności co do ostatecznego wyniku (lub przynajmniej co do ilości czasu i zasobów potrzebnych do jego osiągnięcia), jest ona planowana i budżetowana (nawet jeśli jest realizowana przez osoby fizyczne), a jej celem jest osiągnięcie wyników, które mogłyby być swobodnie przenoszone lub sprzedawane na rynku. Aby dana działalność mogła zostać uznana za działalność badawczą i rozwojową, musi ona spełniać pięć podstawowych kryteriów. W Podręczniku Frascati podkreślono, że działalność badawczo-rozwojowa musi być przede wszystkim: · nowatorska, · twórcza, · nieprzewidywalna, · metodyczna, · możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.

Zatem, na podstawie powyższego, w sektorze przedsiębiorstw należy ocenić między innymi potencjalny walor nowatorskości projektów B+R w porównaniu z istniejącymi zasobami wiedzy w przemyśle. Działalność B+R w ramach projektu musi prowadzić do wyników, które są nowe dla przedsiębiorstwa. Z działalności takiej wyłączone są więc działania podejmowane w celu kopiowania, naśladowania lub realizowania tzw. inżynierii wstecznej jako środka zdobywania wiedzy, ponieważ wiedza ta nie ma charakteru nowatorskiego. Zdaniem Wnioskodawcy każdorazowe opracowywanie rozwiązań wymaganych przy jednostkowej produkcji zindywidualizowanych zbiorników i dennic posiadało walor nowatorskości na skalę przedsiębiorstwa.

Każde zamówienie mogło wiązać się z odmiennymi wymaganiami dotyczącymi przeznaczenia Wyrobu, jego geometrii, wymiarów, materiału, parametrów wytrzymałościowych, technologii wykonania, sposobu montażu albo połączenia z innymi elementami instalacji lub urządzenia Klienta. W praktyce Spółka nie miała możliwości zaoferowania Klientowi gotowego, standardowego Wyrobu, który bez przeprowadzenia dodatkowych prac projektowych spełniałby wszystkie jego wymagania.

Często nie było również możliwe bezpośrednie wykorzystanie dokumentacji opracowanej wcześniej dla innego Klienta, ponieważ zmiana jednego z parametrów mogła oddziaływać na pozostałe elementy konstrukcji, proces wytwarzania, możliwość przeprowadzenia badań oraz sposób późniejszego montażu i eksploatacji. W przypadku zbiorników nowatorskość mogła wynikać m.in. z konieczności opracowania niespotykanej wcześniej konfiguracji konstrukcji, rozmieszczenia elementów, zastosowania nowych parametrów pracy, materiałów lub sposobów połączenia.

W przypadku dennic mogła ona wiązać się z opracowaniem nowego profilu, zestawienia średnicy, wysokości, promieni i grubości materiału, a także sposobu formowania lub przygotowania obrzeża, który nie był wcześniej stosowany przez Spółkę w analogicznych warunkach. Zainteresowani obejmują zakresem wniosku wyłącznie projekty, w których dochodziło do opracowania nowego albo istotnie zmienionego Wyrobu względem rozwiązań dotychczas wytwarzanych. Do działalności B+R nie zaliczali natomiast produkcji seryjnej, wykonywania kolejnych identycznych egzemplarzy na podstawie zweryfikowanej dokumentacji ani rutynowych i okresowych modyfikacji, które nie wymagały opracowania nowych rozwiązań technicznych.

Celem projektu B+R muszą być ponadto, nowe koncepcje lub pomysły, które wzbogacają istniejącą wiedzę. Wyklucza to z działalności B+R wszelkie rutynowe zmiany w produktach lub procesach, a zatem z kreatywnością w sferze B+R nieodłącznie związany jest wkład człowieka. W efekcie, projekt B+R wymaga wkładu badacza. Jednym z obszarów wymagających starannej oceny jest sztuka - istnieje tu pierwiastek twórczy, jednak, aby dana działalność została zakwalifikowana jako działalność B+R, należy potwierdzić spełnienie pozostałych kryteriów. Z zakresu działalności B+R wyłączono działalność o charakterze rutynowym, natomiast włączono do niej nowe metody opracowane w celu wykonywania pospolitych zadań.

Jak wskazano wcześniej, każdy projekt objęty wnioskiem był opracowywany przez pracowników Spółki z uwzględnieniem indywidualnych i niestandardowych wymagań Klienta. Prace nie sprowadzały się do odtworzenia wcześniej przygotowanego wzorca, lecz wymagały samodzielnego opracowania albo istotnego dostosowania koncepcji konstrukcyjnej, dokumentacji wykonawczej i technologii produkcji. Pracownicy Spółki każdorazowo analizowali dostępne informacje, identyfikowali ograniczenia techniczne i technologiczne oraz opracowywali możliwe warianty rozwiązania.

Następnie dokonywali wyboru materiałów, parametrów konstrukcji i sposobów jej wykonania, a w toku produkcji oraz kontroli weryfikowali poprawność przyjętych założeń. Jeżeli wyniki nie były zgodne z wymaganiami, pracownicy opracowywali zmiany oraz ponownie przeprowadzali odpowiednie działania i próby. Rezultat projektu był więc bezpośrednim efektem pracy intelektualnej i technicznej pracowników Spółki, a nie zastosowania automatycznej, z góry określonej procedury prowadzącej zawsze do tego samego wyniku.

Jednocześnie Zainteresowani wyłączają z zakresu działalności B+R czynności wykonywane po zakończeniu fazy rozwojowej, w szczególności rutynowe odtwarzanie wcześniej opracowanego Wyrobu na podstawie gotowej i zweryfikowanej dokumentacji. Działalność badawcza i rozwojowa wiąże się z niepewnością, co ma wiele wymiarów. Na początku projektu B+R nie można dokładnie określić rodzaju rezultatu ani kosztu (w tym poświęconego czasu). W przypadku badań podstawowych, które mają na celu poszerzenie granic wiedzy formalnej, szeroko uznaje się, że zamierzone wyniki mogą nie zostać osiągnięte.

Na przykład może się zdarzyć, że w projekcie badawczym osiągnięty zostanie cel wyeliminowania szeregu konkurujących ze sobą hipotez, jednak nie wszystkie zostaną wyeliminowane. W przypadku działalności B+R generalnie istnieje niepewność co do kosztów lub czasu potrzebnego do osiągnięcia oczekiwanych wyników, a także co do tego, czy cele te można w ogóle w jakimś stopniu osiągnąć.

Nieprzewidywalność jest kluczowym kryterium przy odróżnianiu np. tworzenia prototypów w ramach B+R (modele stosowane do testowania koncepcji technicznych i technologii o wysokim ryzyku niepowodzenia pod względem możliwości zastosowania) od tworzenia prototypów poza działalnością B+R (jednostki przedprodukcyjne stosowane do uzyskiwania certyfikatów technicznych lub prawnych). Spółka, pomimo posiadania wieloletniego doświadczenia w projektowaniu i produkcji zbiorników oraz dennic, każdorazowo realizowała projekty w oparciu o nowe lub wcześniej niestosowane w danym zestawieniu wymagania techniczne, konstrukcyjne i funkcjonalne.

Z tego względu na początku projektu nie było możliwe pełne przesądzenie, czy opracowana koncepcja pozwoli uzyskać wszystkie parametry oczekiwane przez Klienta ani jaki dokładnie zakres zmian będzie konieczny w toku realizacji prac. W przypadku zbiorników niepewność mogła dotyczyć m.in. możliwości zachowania wymaganej geometrii i wytrzymałości konstrukcji, prawidłowego rozmieszczenia elementów, dostępu do wykonania spoin i badań, osiągnięcia wymaganej szczelności, uniknięcia nadmiernych odkształceń oraz prawidłowego połączenia Wyrobu z instalacją Klienta.

W przypadku dennic niepewność mogła wiązać się w szczególności z zachowaniem wymaganego profilu, promieni, wysokości, średnicy i tolerancji, właściwym uformowaniem obrzeża, zachowaniem grubości materiału, a także ryzykiem pękania, nierównomiernego kształtowania albo powstawania odkształceń podczas tłoczenia lub wyoblania. Nie wszystkie trudności mogły zostać ujawnione na etapie projektowania lub wykonywania obliczeń. Część z nich ujawniała się dopiero podczas przygotowania produkcji, formowania materiału, montażu, spawania, pomiarów, badań nieniszczących, prób szczelności lub prób ciśnieniowych, a niekiedy podczas dopasowania Wyrobu do konstrukcji docelowej Klienta.

Wystąpienie niezgodności mogło prowadzić do konieczności zmiany dokumentacji, technologii wykonania, parametrów procesu, kolejności operacji albo sposobu przygotowania i połączenia elementów. Okoliczność, że część tych czynności była wykonywana we własnym laboratorium badań technicznych Spółki, dodatkowo obrazuje techniczny i iteracyjny charakter prac objętych wnioskiem. W projektach kwalifikowanych przez Spółkę jako B+R badania laboratoryjne materiałów, elementów i połączeń służyły weryfikacji przyjętych założeń projektowych i technologicznych oraz identyfikacji przyczyn ewentualnych niezgodności.

Wyniki badań prowadzonych metodami (...) były wykorzystywane do oceny, czy zastosowany materiał, sposób jego ukształtowania, parametry procesu albo sposób połączenia elementów pozwalają osiągnąć zakładane właściwości Wyrobu. Jeżeli wyniki badań ujawniały odchylenia lub ograniczenia, stanowiły podstawę do dalszych analiz i - zależnie od przyczyny - modyfikacji dokumentacji, technologii wykonania, parametrów procesu lub sposobu przygotowania i połączenia elementów. Także konieczność zaprojektowania Wyrobu w sposób umożliwiający uzyskanie wymaganych odbiorów, w tym odbioru UDT, stanowiły istotny warunek prac objętych wnioskiem.

W przypadku projektów prototypowych nie było z góry przesądzone, że pierwsza przyjęta koncepcja konstrukcyjna i technologia wykonania pozwolą spełnić wszystkie wymagania techniczne weryfikowane przed odbiorem lub w jego toku. Osiągnięcie tego celu mogło wymagać kolejnych obliczeń, badań, prób oraz modyfikacji konstrukcji, materiałów, sposobu wykonania połączeń lub parametrów procesu. W tym zakresie działania zmierzające do zapewnienia zgodności Wyrobu z wymaganiami warunkującymi pozytywny odbiór były elementem procesu projektowego i rozwojowego, ponieważ służyły doprowadzeniu prototypu do zakładanych właściwości technicznych.

Samych czynności formalnoadministracyjnych związanych z przeprowadzeniem odbioru przez właściwy organ Spółka nie traktuje natomiast jako działalności B+R. Pozytywny rezultat prac pozostawał zatem niepewny aż do zakończenia właściwych dla danego Wyrobu badań, prób i kontroli oraz uzyskania jego ostatecznej akceptacji przez Klienta. Dopiero w tym momencie Spółka mogła stwierdzić, że opracowany zbiornik albo dennica spełni przyjęte wymagania techniczne i będą mogły zostać wykorzystane zgodnie z planowanym przeznaczeniem. Działalność badawcza i rozwojowa to formalna działalność prowadzona w sposób metodyczny.

W tym kontekście „metodyczny” oznacza, że działalność B+R jest prowadzona w sposób zaplanowany, przy czym rejestruje się zarówno przebieg procesu, jak i jego wynik. Aby to zweryfikować, należy określić cel projektu B+R oraz źródła finansowania prowadzonych prac badawczych i rozwojowych. Dostępność takiej dokumentacji jest zgodna z projektem B+R, który ma na celu zaspokojenie konkretnych potrzeb i w ramach którego są dostępne własne zasoby ludzkie i finansowe.

Opisana powyżej struktura zarządzania i sprawozdawczości jest częściej spotykana w przypadku dużych projektów, może ona również mieć zastosowanie do działań na małą skalę, w przypadku których wystarczy zatrudnić jednego lub niewielką grupę pracowników bądź konsultantów do opracowania konkretnego rozwiązania praktycznego problemu (pod warunkiem uwzględnienia w tym gronie badacza). Jak zostało wskazane wcześniej, prace nad zbiornikami oraz dennicami są prowadzone zgodnie z ustalonym harmonogramem i obejmują sześć wyodrębnionych etapów. Dla każdego projektu określany jest jego cel, założenia techniczne, zakres prac, wymagane zasoby oraz osoby zaangażowane w jego realizację.

Prace rozpoczynają się od analizy potrzeb Klienta i przygotowania koncepcji, a kończą przeprowadzeniem właściwych kontroli i prób oraz ostateczną akceptacją Wyrobu. O spełnieniu warunku metodyczności świadczy również dokumentowanie zarówno przebiegu prac, jak i ich wyników. Spółka sporządza i przechowuje w szczególności modele i rysunki techniczne, kolejne wersje dokumentacji konstrukcyjnej, dokumentację wykonawczą, technologiczną, spawalniczą i jakościową, dokumentację wprowadzanych zmian, a także wyniki pomiarów, badań, kontroli i prób oraz dokumenty dotyczące odbioru Wyrobu.

Dokumentacja pozwala odtworzyć przyjęte założenia, zastosowane rozwiązania, przebieg poszczególnych operacji oraz przyczyny i zakres wprowadzanych modyfikacji. Była ona archiwizowana i mogła zostać wykorzystana przy realizacji kolejnych projektów, a także w przypadku zamówienia przez tego samego Klienta następnego egzemplarza Wyrobu o identycznych parametrach. Ponadto Spółka prowadziła szczegółową ewidencję czasu pracy pracowników zaangażowanych w projektowanie i wytwarzanie zbiorników oraz dennic, jak również ewidencję materiałów i surowców wykorzystanych przy realizacji każdego projektu.

Pozwalało to na przyporządkowanie określonych zasobów osobowych i rzeczowych do konkretnych prac oraz potwierdza zaplanowany, zorganizowany i udokumentowany charakter prowadzonej działalności. Projekt B+R powinien zaowocować wynikiem, który potencjalnie daje możliwość transferu nowej wiedzy, zapewniając jej wykorzystanie i umożliwiając innym badaczom odtworzenie wyników w ramach własnej działalności B+R. Uwzględnia się tu działalność B+R przynoszącą negatywne wyniki w przypadku, gdy pierwotna hipoteza nie zostanie potwierdzona lub gdy produkt nie może zostać opracowany zgodnie z pierwotnym zamierzeniem.

Ponieważ celem B+R jest zwiększenie istniejących zasobów wiedzy, wyniki nie mogą pozostać niewyartykułowane (tj. nie mogą pozostać wyłącznie w umysłach badaczy), ponieważ istnieje ryzyko utraty zarówno tych wyników, jak i wiedzy z nimi związanej. Efekty prac noszą walor zbywalności, ponieważ Spółka w ramach tych prac dążyła każdorazowo do stworzenia prototypu Wyrobu, który po wszelkich testach, próbach i zaakceptowaniu przez Klienta mógł ulec walidacji i sprzedaży na rzecz tego Klienta.

Efekty prac nad Wyrobami nosiły walor powtarzalności, ponieważ Spółka obmyślała każdorazowo taki proces działania, aby projekt dennicy lub całego zbiornika oraz sposób ich produkcji był powtarzalny, tj. aby Spółka w razie potrzeby mogła go odtworzyć. Co istotne, X musiał zapewnić odpowiedni projekt oraz metodę produkcji, tak aby w przyszłości możliwe było ich serwisowanie oraz wymiana ewentualnie wyeksploatowanych lub uszkodzonych elementów na nowe.

Z uwagi na powyższe, Zainteresowani uważają, że prowadzone przez Spółkę prace wpisują się definicję prac rozwojowych, w konsekwencji czego podjęte działania stanowią działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w przepisie art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Ad 2. W ocenie Zainteresowanych, ponoszone przez Spółkę koszty, na Ich zdaniem, prowadzoną działalność badawczo-rozwojową, stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi".

Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3. Jak stanowi przepis art. 26e ust. 2 pkt 1-2 ustawy o PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się: · poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu; · poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu; · nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Według przepisu art. 26e ust. 5 ustawy o PIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku. Z kolei, przepis art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

W rezultacie, podatnikowi podatku PIT, przysługuje prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym pod warunkiem, że: a) poniósł koszty na działalność B+R w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 38 w zw. z art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, b) koszty działalności B+R stanowiły dla niego koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o PIT, c) koszty działalności B+R mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 ustawy o PIT, d) w ewidencji, o której mowa w przepisie art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, e) wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, f) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o PIT, g) koszty kwalifikowane nie zostały mu zwrócone w jakiekolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.

Zdaniem Zainteresowanych, Spółka wszystkie wskazane wyżej warunki. Jak wcześniej wspomniano, zgodnie z przepisem art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Do materiałów i surowców wykorzystywanych przy wytwarzaniu prototypów należały w szczególności:(...) Spółka nabywała również gotowe podzespoły i elementy wyposażenia, które były następnie odpowiednio dobierane, rozmieszczane, łączone lub modyfikowane w zależności od założeń technicznych danego prototypu.

Obejmowały one w szczególności:(...) W zależności od funkcji i stopnia złożoności opracowywanego zbiornika prototyp mógł być również wyposażany w elementy automatyki, pomiaru i sterowania, takie jak:(...) Zdaniem Zainteresowanych, nabywane przez nią materiały i podzespoły związane były bezpośrednio z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przeprowadzanie prac nad projektowaniem oraz tworzeniem prototypów zbiorników i dennic niemożliwe było bez wykorzystania materiałów produkcyjnych i różnego rodzaju podzespołów.

Co istotne, ze względu, że materiały te i podzespoły były znacznej wartości, nie było możliwe, aby X wytwarzał prototypy tylko na swoje potrzeby i dokonywał ich rozbiórki, złomowania lub utylizacji. Ze względu na charakterystykę działalności Spółki, prototypy, które spełniały oczekiwania Klienta oraz spełniały zamierzone cele i oczekiwania Spółki, uznawane były przez nią za gotowe produkty (X dokonywał ich walidacji) i dokonywał sprzedaży tych produktów na rzecz Klienta, który dokonał uprzedniego zamówienia na ten Wyrób. Fakt ten jednak nie ma wpływu na możliwość uznania poniesionych wydatków za koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o PIT.

Podsumowując, ponoszone przez Spółkę koszty, na Jej zdaniem, prowadzoną działalność badawczo-rozwojową, stanowić będą koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Panowie we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Panowie przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Zastrzegam przy tym, że koszty kwalifikowane podlegają rozliczeniu z uwzględnieniem treści art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastrzegam również, że – stosownie do istoty Panów wniosku – przedmiotem tej interpretacji nie jest kwestia odpowiedniego limitowania kosztów kwalifikowanych w poszczególnych latach podatkowych (art. 26e ust. 7 ustawy).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Panów i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Jednocześnie zaznaczam, że interpretację tę wydałem w oparciu o opis okoliczności faktycznych/przyszłych przedstawionych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę.

Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Panów chroniła. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.

53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej. Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.