Pytanie dziennikarza Infor Pl z 7 kwietnia 2026 r. Uprzejmie proszę o odpowiedź na poniższe pytanie. Jeżeli podatnik ma „niewykorzystaną” ulgę B+R z lat ubiegłych ze względu na stratę albo niewystarczającą podstawę opodatkowania do odliczenia kosztów kwalifikowanych w całości może skorzystać z ulgi na innowacyjnych pracowników (dalej: UIP). Przepis stanowi, że kwota pomniejszenia PIT to iloczyn niewykorzystanej ulgi B+R i stawki CIT. Jednocześnie inny przepis (tj. 18d ust. 8 Ustawy CIT) stanowi, że przy późniejszym rozliczaniu ulgi B+R w kolejnych latach trzeba „uwzględnić kwoty pomniejszeń” zastosowane w UIP. Tutaj powstaje wątpliwość: co dokładnie trzeba potem odjąć w CIT/BR.
Problem bierze się stąd, że UIP działa na kwocie podatku do wpłaty, tj. PIT, a CIT/BR pokazuje kwoty kosztów kwalifikowanych do odliczenia. To są dwa różne poziomy kalkulacji. Formularz CIT/BR(10), stosowany za lata 2023–2025, pokazuje koszty kwalifikowane nieodliczone w poprzednich latach, ale nie ma osobnej rubryki opisanej wprost jako UIP. Dlatego w praktyce trzeba samemu zdecydować, jak „przenieść” efekt UIP do CIT/BR. Poniżej zaprezentowane są dwa podejścia: Stan faktyczny: Spółka posiada z lat ubiegłych nieodliczone koszty kwalifikowane w wysokości 500 000 zł. Zastosowała w 2025 roku UIP – pomniejszyła zaliczki PIT o 95 000 zł. Podejście A – odjąć kwotę „ubruttowioną”, czyli 500 000 zł.
To podejście wychodzi z założenia, że skoro spółka nie wpłaciła 95 000 zł PIT dzięki UIP, to w rzeczywistości „zużyła” ulgę B+R odpowiadającą 500 000 zł, bo 95 000 zł to 19 proc. z 500 000 zł. Innymi słowy: UIP dał korzyść podatkową odpowiadającą pełnemu wykorzystaniu tej części ulgi B+R, więc w CIT/BR trzeba wyzerować właśnie 500 000 zł. To podejście jest intuicyjne ekonomicznie, bo nie pozwala, aby ta sama część ulgi „pracowała” drugi raz w kolejnych latach. Według podejścia A uznajemy, że spółka wykorzystała już całą odpowiadającą temu pulę ulgi, czyli 500 000 zł. W efekcie w CIT/BR za 2025 r. pomniejsza koszty z lat ubiegłych o 500 000 zł.
Po tym podejściu nic już z tej puli nie zostaje do rozliczenia na przyszłość. Podejście B – odjąć tylko faktycznie niewpłacone zaliczki PIT, czyli 95 000 zł. To podejście opiera się na literalnym brzmieniu art. 18d ust. 8 Ustawy CIT. Przepis mówi, że przy dalszym odliczaniu trzeba uwzględnić „kwoty pomniejszeń”, o których mowa w art. 18db ust. 1. A „kwotą pomniejszenia” w UIP jest właśnie kwota zaliczek PIT, których spółka nie wpłaciła do urzędu. Stąd wniosek, że w CIT/BR należy odjąć nie 500 000 zł, tylko 95 000 zł. Według podejścia B w CIT/BR odejmuje się tylko 95 000 zł, bo tyle wyniosła faktyczna „kwota pomniejszenia”.
W rezultacie na kolejne lata zostaje jeszcze 405 000 zł do rozliczenia. Które podejście jest właściwe, zgodne z przepisami i celem wprowadzenia UIP? Odpowiedź Ministerstwa Finansów z 3 września 2026 r. na pytanie dziennikarza. Ulga na innowacyjnych pracowników uregulowana w art. 18db ustawy CIT (odpowiednio art. 26eb ustawy PIT) stanowi dodatkowy mechanizm umożliwiający wykorzystanie przysługującego podatnikowi odliczenia w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową. Ulga B+R polega na możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania uprzednio ujętych w kosztach uzyskania przychodów określonych w ustawie kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność B+R (kosztów kwalifikowanych).
Wysokość kosztów kwalifikowanych przysługujących podatnikowi do odliczenia w danym roku podatkowym podatnik wykazuje w załączniku CIT/BR. W związku z tym, że ulga udzielana jest poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania, faktyczna wartość wsparcia, którą podatnik uzyskuje w ramach ulgi B+R stanowi iloczyn podlegających odliczeniu w danym roku podatkowym kosztów kwalifikowanych i obowiązującej podatnika stawki podatku. Z kolei poprzez skorzystanie z pomniejszenia w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników podatnik de facto uzyskuje korzyść podobną do tej, którą uzyskiwałby na poziomie odliczenia od podatku.
Korzystając z ulgi na innowacyjnych pracowników podatnik „wykorzystuje” koszty kwalifikowane, które nie mogły podlegać odliczeniu w danym roku podatkowym zgodnie z podstawowym mechanizmem ulgi B+R określonym w art. 18d ustawy CIT. W związku z powyższym, zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy CIT, podatnik dokonując kalkulacji wysokości niewykorzystanych kosztów kwalifikowanych podlegających rozliczeniu w kolejnych latach podatkowych, ma obowiązek uwzględnić koszty kwalifikowane, które wykorzystał poprzez ulgę na innowacyjnych pracowników. Przeniesieniu do rozliczenia w kolejnych sześciu bezpośrednio następujących po sobie latach podatkowych podlegają koszty kwalifikowane.
Podatnik, który skorzystał z pomniejszenia w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników, w puli kosztów kwalifikowanych przysługujących do odliczenia w ramach ulgi B+R uwzględnia kwoty pomniejszeń z art. 18db ust. 1 ustawy CIT poprzez uwzględnienie (odjęcie) kwoty kosztów kwalifikowanych, które posłużyły do obliczenia wysokości pomniejszenia. Zatem za prawidłowy należy uznać opis postępowania określony w podejściu nr 1. Dodatkowo informujemy, że jeśli zaistnieje taka potrzeba to interpretacje Dyrektora KIS wydane w tym zakresie zostaną poddane weryfikacji i ewentualne zmienione na podstawie art. 14e par. 1 Ordynacji podatkowej.