INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2011 r. (data wpływu 26 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 listopada 2011 r. (wpływ do tutejszego organu dnia 23 listopada 2011 r. ) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego udostępniania lokalu na uroczystości rodzinne - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego udostępniana lokalu na uroczystości rodzinne. Z uwagi na stwierdzone we wniosku braki formalne, pismem z dnia 14 listopada 2011 r. Nr ITPB2/415-804/11-2/MM wezwano Wnioskodawcę do ich usunięcia. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 listopada 2011 r. (data wpływu 23 listopada 2011 r.). W przedmiotowym wniosku oraz w jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Klub Garnizonowy jest jednostką organizacyjną resortu obrony narodowej, która prowadzi działalność kulturalną i oświatową na rzecz lokalnego środowiska wojskowego. Klub ten jest również jednostką organizacyjną Wnioskodawcy i to na Wnioskodawcy ciążą wszelkie obowiązki wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych związane z działaniem tego Klubu. Do działalności kulturalnej prowadzonej przez Klub Garnizonowy stosuje się ustawę z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
Powyższe wynika z rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie rozciągnięcia przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej na działalność kulturalną prowadzoną przez jednostki organizacyjne podległe lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej. Jedną z form działalności Klubu Garnizonowego może być tworzenie żołnierzom i pracownikom wojska możliwości organizacji na terenie Klubu uroczystości o charakterze rodzinnym, takich jak: komunie, chrzciny dzieci, uroczystości ślubne, stypy pogrzebowe, itp.
Lokale w Klubie będą udostępniane nieodpłatnie zarówno osobom, które łączy z Wnioskodawcą stosunek pracy lub stosunek służbowy, jak i pracownikom i żołnierzom zatrudnionym przez inne jednostki organizacyjne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy udostępnianie lokalu Klubu Garnizonowego żołnierzowi, pracownikowi wojska w celu organizacji przez niego uroczystości o charakterze rodzinnym, takich jak: komunie, chrzciny dzieci, uroczystości ślubne, stypy pogrzebowe, itp. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem Wnioskodawcy, udostępnienie lokalu Klubu Garnizonowego żołnierzowi, pracownikowi wojska w celu organizacji przez niego uroczystości o charakterze rodzinnym, takich jak: komunie, chrzciny dzieci, uroczystości ślubne, stypy pogrzebowe, itd. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ uroczystości te mieszczą się w zakresie działalności kulturalnej, jak również sprzyjają konsolidacji środowiska. W świetle powyższego Wnioskodawca uważa, że korzystanie z udostępnionych nieodpłatnie w Klubie lokali przez zainteresowanych nie powinno być rozpatrywane w kategoriach nieodpłatnego świadczenia skutkującego powstaniem zobowiązania podatkowego.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców; jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu; jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku; w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.). Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym.
Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Do nieodpłatnych świadczeń zaliczyć należy zatem również nieodpłatne udostępnienie lokalu w celu organizacji uroczystości o charakterze rodzinnym.
W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Z art. 12 ust. 3 ww. ustawy wynika zaś, iż wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b. Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc powyższe pod uwagę do przychodów ze stosunku pracy (stosunku służbowego) zalicza się każde świadczenie, które pracownik (żołnierz) otrzyma w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy (służbym) z pracodawcą. Do przychodów ze stosunku pracy (służbowego) zalicza się więc zarówno otrzymane przez pracownika (żołnierza) pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika (żołnierza), wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Równocześnie stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
Jak wynika z powyższego przepisu katalog przychodów zaliczanych do tzw. innych źródeł jest katalogiem otwartym. Tym samym do tegoż źródła należy zaliczyć wszystkie inne przychody, które nie mogą być zakwalifikowane do pozostałych kategorii źródeł, szczegółowo wymienionych w treści art. 10 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, że Klub Garnizonowy jest jednostką organizacyjną resortu obrony narodowej, która prowadzi działalność kulturalną i oświatową na rzecz lokalnego środowiska wojskowego.
Klub ten jest również jednostką organizacyjną Wnioskodawcy i to na Wnioskodawcy ciążą wszelkie obowiązki wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych związane z działaniem tego Klubu. Do działalności kulturalnej prowadzonej przez Klub Garnizonowy stosuje się ustawę z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Powyższe wynika z rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie rozciągnięcia przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej na działalność kulturalną prowadzoną przez jednostki organizacyjne podległe lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej.
Jedną z form działalności Klubu Garnizonowego może być tworzenie żołnierzom i pracownikom wojska możliwości organizacji na terenie Klubu uroczystości o charakterze rodzinnym, takich jak: komunie, chrzciny dzieci, uroczystości ślubne, stypy pogrzebowe, itp. Lokale w Klubie będą udostępniane nieodpłatnie zarówno osobom, które łączy z Wnioskodawcą stosunek pracy lub stosunek służbowy, jak i pracownikom i żołnierzom zatrudnionym przez inne jednostki organizacyjne. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nieodpłatne udostępnienie żołnierzom i pracownikom lokali Klubu Garnizonowego na uroczystości rodzinne będzie stanowić dla nich nieodpłatne świadczenie.
Wartość ww. świadczenia, które uzyska żołnierz oraz pracownik Wnioskodawcy będzie stanowić przychód ze stosunku służbowego oraz stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wartość ww. świadczenia ustaloną na podstawie art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca jako płatnik będzie miał obowiązek doliczyć do wynagrodzenia wypłacanego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast wartość świadczenia z tytułu nieodpłatnego udostępnienia lokalu na uroczystości rodzinne osobom z którymi Wnioskodawcy nie nawiązał stosunku pracy (stosunku służbowego), wyliczone w oparciu o przepisy wynikające z art. 11 ust. 2a należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do przepisu art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
Wobec powyższego - na podstawie art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C osobom z którym nie łączy go stosunek służbowy lub stosunek pracy, a którym udostępni lokal Klubu Garnizonowego. Ww. informacje Wnioskodawca będzie miał obowiązek przekazać podatnikom oraz właściwym organom podatkowym w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.