Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 lutego 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1495/18, oddalił skargę Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego.
Przedmiotowy wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy.
Starosta Warszawski Zachodni po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z [...] stycznia 2018 r., nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r. poz. 1332), zmienił swoją decyzję z [...] maja 2014 r., nr 623/2014 zatwierdzającą projekt budowlany i wydającą pozwolenie na budowę zakładu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów i zatwierdził projekt budowlany zamienny dla "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] obejmujący zamienny projekt zakładu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów w zakresie:
- - zmiany technologii wykonania ściany oddzielenia pożarowego;
- - zmiany funkcji użytkowej hali sortowni na funkcję magazynową;
- - zmiany zagospodarowania terenu poprzez włączenie zjazdu publicznego z ul. [...], jako integralnego elementu inwestycji na dz. nr ew. [...]i części dz. nr ew. [...]obr. [...] oraz dz. nr ew. [...]. W sentencji tej decyzji wskazano również, że pozostałe warunki decyzji Starosty Warszawskiego Zachodniego z [...] maja 2014 r., nr [...]pozostają bez zmian.
Wojewoda Mazowiecki po rozpatrzeniu złożonego w sprawie odwołania Miasta Stołecznego Warszawy zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2018 r., nr [...]utrzymał w mocy ww. decyzję Starosty Warszawskiego Zachodniego.
Organ odwoławczy wskazał, że z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane. Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 ww. ustawy, tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia, w tym stosowne oświadczenia o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Do wniosku złączono również oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ odwoławczy zauważył także, że z analizy akt sprawy nie wynika, aby zamienny projekt zakładu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów naruszał ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy Stare Babice z dnia [...] kwietnia 2011 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 76. poz. 2443).
Odnosząc się natomiast do zarzutu lokalizacji budynku portierni niezgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z uwagi na przekroczenie wyznaczonej w planie linii zabudowy, Wojewoda Mazowiecki stwierdził, że zarzut ten jest niezasadny, ponieważ budynek portierni nie był przedmiotem tego postępowania i nie wchodzi w zakres zamiennego projektu budowlanego. Powyższy budynek i jego lokalizacja zatwierdzona została w projekcie pierwotnym dotyczącym całości zamierzenia inwestycyjnego zatwierdzonego decyzją Starosty Warszawskiego Zachodniego z [...] maja 2014 r., nr [...].
Wojewoda Mazowiecki wyjaśnił także, że organ w niniejszej sprawie zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane zobowiązany był do sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania terenu jedynie w zakresie dotyczącym wniosku inwestora, a w tym wypadku zmiana zagospodarowania terenu dotyczyła włączenie zjazdu publicznego z ul. [...] jako integralnego elementu inwestycji na dz. nr ew. [...] i części dz. nr ew. [...].
Organ odwoławczy nie podzielił też zarzutu, że projekt budowlany nie zawierał informacji o obszarze oddziaływania obiektu. Podniósł, że przedłożony przez inwestora, przy piśmie z 20 listopada 2017 r., poprawiony zamienny projekt budowlany posiada szczegółową informację dotyczącą obszaru oddziaływania inwestycji (str. 179 - 184 projektu). W projekcie tym wskazano bowiem, że oddziaływanie przedmiotowej inwestycji, na każdym etapie realizacji i użytkowania inwestycji, ograniczać się będzie jedynie do terenu własnego, a wprowadzone zmiany nie spowodują zmian w tym zakresie.
Wojewoda Mazowiecki nie stwierdził zatem naruszeń i niezgodności planowanej inwestycji z przepisami prawa budowlanego, na podstawie których wydana została decyzja zezwalająca na budowę.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Miasto Stołeczne Warszawa, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazanym na wstępie wyrokiem z 13 lutego 2019 r. oddalił skargę uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Sąd podniósł, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia wyłącznie projektu zamiennego, a zatem postępowanie to nie miało na celu ponownej oceny całego zamierzenia inwestycyjnego, dokonanego ostateczną decyzją Starosty Warszawskiego Zachodniego z [...] maja 2014 r. Tak więc zdaniem Sądu, słusznie wskazał Wojewoda Mazowiecki, że skoro zarówno wniosek inwestora, jak i decyzja organu pierwszej instancji nie dotyczyły budynku portierni (gdyż kwestia ta przesądzona już została ostateczną i niezmienioną w tym zakresie decyzją Starosty Warszawskiego Zachodniego z [...] maja 2014 r.), to poprawność usytuowania tego budynku nie jest przedmiotem sprawy o zatwierdzenie projektu zamiennego. Zaskarżona decyzja w żadnej mierze nie dotyczyła budynku portierni, dlatego też Sąd za niezasadny uznał w tym zakresie zarzut skarżącego.
Odnosząc się z kolei do naruszenia przez organ art. 34 ust. 3 pkt 5 w związku z art. 3 pkt 20 ustawy – Prawo budowlane Sąd stwierdził, że inwestor w projekcie budowlanym zamiennym prawidłowo określił obszar oddziaływania inwestycji i że oddziaływanie to ograniczać się będzie do terenu własnego inwestora.
Ustosunkowując się natomiast do zarzutu naruszenia art. 35 ust. 1 i ust. 3 ustawy – Prawo budowlane Sąd wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa, albowiem inwestor przedłożył kompletny i prawidłowy projekt budowlany, zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i prawidłową decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. Zauważył, że w aktach sprawy jest decyzja Wójta Gminy Stare Babice z 30 grudnia 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, która dotyczyła "budowy zakładu biologiczno-mechanicznego przetwarzania odpadów". W decyzji tej organ ocenił, że taka budowa – w całym jej wymiarze – nie wymaga przeprowadzenia oceny jej oddziaływania na środowisko. Tak więc przedmiotem wydanej decyzji środowiskowej, nie była kwestia technologii wykonania ściany działowej, jak też czy zjazd publiczny ma być częścią inwestycji i wreszcie, czy budynek sortowni będzie czasowo wykorzystany, jako magazyn.
Ponadto Sąd podniósł, że zgodnie z zamiennym projektem budowlanym (por. np. strona tytułowa), zmiana funkcji użytkowej sortowni na magazyn planowana jest jedynie, jako czasowa i powiązana była z przyjętym przez inwestora etapowaniem inwestycji. Dlatego też, zdaniem Sądu, przytoczony przez skarżącego fakt, że "decyzja środowiskowa obejmowała inwestycję, w której funkcja magazynowania odpadów była ograniczona do maksymalnie 530 m2, natomiast funkcja mechanicznego przetwarzania odpadów miała zajmować maksymalnie 2300 m2" nie świadczy o tym, że projekt zamienny naruszał ustalenia uprzednio wydanej decyzji środowiskowej.
Sąd pierwszej instancji za bezzasadny uznał także zarzut skarżącego, że inwestycja objęta wnioskiem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] przyjętego uchwałą Nr [...]Rady Gminy Stare Babice z dnia [...] kwietnia 2011 r. W ocenie Sądu analiza akt sprawy pozwala na jednoznaczne ustalenie, że organy słusznie przyjęły, że inwestycja położona jest na terenie oznaczonym w miejscowym planie symbolem IO/U2, dla którego plan ustala jako podstawowe przeznaczenie: tereny urządzeń gospodarowania odpadami i usług. A zatem skoro przedmiotem niniejszej sprawy jest wyłącznie postępowanie w zakresie projektu zamiennego, a nie projektu zasadniczego to projekt zamienny nie przewidywał takich zmian, które byłyby niezgodne z ustalonym w planie sposobem wykorzystania terenu. Pomimo bowiem zmiany projektu, przedsięwzięcie budowlane nadal przeznaczone było do gospodarowania odpadami.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyło Miasto Stołeczne Warszawa. Zaskarżając wyrok w całości zarzuciło mu naruszenie:
- 1) przepisów prawa materialnego, tj.:
- a) art. 35 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy – Prawo budowlane przez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że decyzja organu jest prawidłowa, albowiem inwestor przedłożył kompletny i prawidłowy projekt budowlany, zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i prawidłową decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach,
- b) § 5 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 6 pkt 9 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] przyjętego uchwałą Nr [...]Rady Gminy Stare Babice z dnia [...] kwietnia 2011 r. przez ich niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że inwestycja objęta wnioskiem nie narusza ustaleń ww. planu w zakresie dotyczącym przewidywanej w nim nieprzekraczalnej linii zabudowy dla terenu objętego inwestycją,
- c) art. 35 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu za prawidłową błędnej oceny organu, który wadliwie odmówił zastosowania przywołanego przepisu w ustalonym stanie faktycznym;
- 2) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późń. zm.), zwanej dalej "ppsa", przez oddalenie skargi pomimo naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 pkt 1 i 3 i ust. 3 ustawy – Prawo budowlane oraz przepisów § 5 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 6 pkt 9 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] przyjętego uchwałą Nr [...]Rady Gminy Stare Babice z dnia [...] kwietnia 2011 r., które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa przez błędną ocenę stanu faktycznego sprawy ustalonego przez organ i uznanie, że okoliczności faktyczne w niniejszej sprawie zostały wyczerpująco wyjaśnione oraz uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie naruszono przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Jednocześnie skarżący kasacyjnie zrzekł się przeprowadzenia rozprawy w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ppsa, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny był związany granicami skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zauważyć należy, że wydane w rozpoznawanej sprawie decyzje, co słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, podjęte zostały w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia wyłącznie projektu budowlanego zamiennego budowy zakładu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów w zakresie: zmiany technologii wykonania ściany oddzielenia pożarowego; zmiany funkcji użytkowej hali sortowni na funkcję magazynową; zmiany zagospodarowania terenu poprzez włączenie zjazdu publicznego z ul. [...], jako integralnego elementu inwestycji na dz. nr ew. [...], gm. Stare Babice oraz dz. nr ew. [...]. A zatem postępowanie to ograniczone było do sprawdzenia zgodności z prawem zmian dokonanych w dokumentacji projektowej. W ramach tego postępowania brak było więc możliwości dokonania ponownej oceny całego zamierzenia inwestycyjnego, do czego zmierza w zasadzie wnoszący skargę kasacyjną. Podnieść należy, że całościowa ocena całego zamierzenia inwestycyjnego w zakresie jego zgodności z przepisami prawa przeprowadzona została w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowego zakładu, zakończonym ostateczną decyzją Starosty Warszawskiego Zachodniego z [...] maja 2014 r., nr [...].
W ramach prowadzonego postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany był do sprawdzenia zgromadzonej dokumentacji pod kątem wymogów określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane. Przy czym zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ww. ustawy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego (w niniejszej sprawie projektu budowlanego zamiennego) m.in. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; oraz kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.
7. Z analizy akt sprawy, jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji wynika, że zgromadzona dokumentacja została oceniona pod katem wymogów określonych w powyższych przepisach, a inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 ustawy – Prawo budowlane, tj. projekt budowlany zamienny został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, projekt budowlany był kompletny i zawierał wymagane opinie i uzgodnienia. Tak więc organy orzekające w kontrolowanym postępowaniu wyjaśniły i zbadały w sposób wystarczający wszystkie istotne kwestie dla postępowania sprawdzającego, o którym mowa w art. 35 ustawy - Prawo budowlane. Wyjaśniły także powody, dla których uznały, że projekt budowlany zamienny nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz norm i przepisów techniczno-budowlanych, które Sąd pierwszej instancji w całości podzielił.
Za niezasadny uznać należy zatem zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy – Prawo budowlane polegający na błędnym przyjęciu, że decyzja organu jest prawidłowa, albowiem inwestor przedłożył kompletny i prawidłowy projekt budowlany, zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i prawidłową decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Zdaniem skarżącego kasacyjnie projekt budowlany zamienny jest niezgodny z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z 30 grudnia 2011 r. wydaną przez Wójta Gminy Stare Babice, gdyż decyzja ta obejmowała inwestycję, w której funkcja magazynowania odpadów była ograniczona do maksymalnie 530 m2, natomiast funkcja mechanicznego przetwarzania odpadów miała zajmować maksymalnie 2300 m2. Tymczasem zmiana wprowadzona w projekcje zamiennym znacznie zwiększy powierzchnię magazynową, co zmienia parametry przedsięwzięcia, i wymagało przedłożenia wraz z projektem nowej decyzji środowiskowej.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że w aktach sprawy znajduje się decyzja Wójta Gminy Stare Babice z [...] grudnia 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, w której organ stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu biologiczno-mechanicznego przetwarzania odpadów, zlokalizowanego na działkach nr ew. [...], Gmina Stare Babice. Decyzja ta załączona była do projektu budowlanego zatwierdzonego ostateczną decyzją Starosty Warszawskiego Zachodniego z [...] maja 2014 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zakładu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. Organ ocenił wówczas, że budowa powyższej inwestycji – w całym jej wymiarze – nie wymaga przeprowadzenia oceny jej oddziaływania na środowisko.
Zauważyć należy, że ustalenia tej decyzji są aktualne również w niniejszym postepowaniu dotyczącym zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego zakładu mechaniczno-biologicznego we wskazanym zakresie, gdyż już na stronie tytułowej zamiennego projektu budowlanego wskazano, że inwestycja realizowana będzie etapami. W pierwszym etapie przewidziano m.in. budowę obiektu – hali magazynowej, zaplecza socjalno-biurowego oraz warsztatu – dla potrzeb naprawy samochodów i stanowiska myjni, natomiast w drugim etapie - budowę hali przyjęć i wstępnego przygotowania odpadów, zadaszonych boksów do biosuszenia odpadów oraz wiaty – zadaszenia pomiędzy halą przyjęć i boksami do biosuszenia odpadów, a także zapewnienie wymagań technologicznych projektowanego Zakładu, poprzez przystosowanie hali magazynowej na cele sortowni i uzupełnienie potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, w tym budowy zbiornika wody pożarowej.
Z powyższego wynika więc, że podnoszona przez skarżącego kasacyjnie zmiana funkcji użytkowej sortowni na magazyn planowana jest jedynie jako czasowa i ma związek z przyjętym przez inwestora etapowaniem inwestycji. Potwierdza to również stanowiący część projektu budowlanego zamiennego opis techniczny (s. 3 I – Etap budowy Ad. 1). Dodatkowo na str. 4 opisu technicznego projektant wyjaśnił, że hala ta służyć ma docelowemu wbudowaniu instalacji sortowania odpadów, zaś do tego czasu planowane jest wykorzystanie powierzchni na magazyn. Projektowane zmiany nie dotyczą więc stałej zmiany charakterystycznych parametrów obiektu (w tym zwiększenia powierzchni magazynowej), na który uprzednio inwestor uzyskał pozwolenie na budowę, ale dotyczą jedynie czasowej zmiany sposobu użytkowania.
Ponadto w opisie Etapu II budowy, projektant wyraźnie oświadczył, że nie będą dokonywane jakiekolwiek zmiany projektowe, gdyż zastosowane wcześniej rozwiązania projektowe są wystarczające. Podkreślić także należy, że z uzasadnienia decyzji środowiskowej wynika wprost, że prawidłowo prowadzona instalacja nie będzie generować dodatkowych emisji zanieczyszczeń do środowiska, a tym samym nie będą się kumulować negatywne oddziaływania na sąsiednie nieruchomości" (s. 14 uzasadnienia). A zatem skoro ta właśnie instalacja nie ulega żadnej konstrukcyjnej zmianie w wyniku zatwierdzenia projektu zamiennego, a czasowej zmianie ulega wyłącznie sposób użytkowania części jednego z pomieszczeń (powiększenie powierzchni magazynowej kosztem powierzchni sortowni), to słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji, że warunki określone decyzją Wójta Gminy Stare Babice o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z 30 grudnia 2011 r. nie zostały naruszone i nie było potrzeby przedstawiania w niniejszej sprawie nowej decyzji środowiskowej.
Na ocenę tę nie ma również wpływu podnoszona przez skarżącego kasacyjnie okoliczność, że zamienny projekt budowlany nie zawierał ram czasowych w stosunku do etapów inwestycji. Określenie takich ram czasowych nie jest bowiem bezwzględnym wymogiem projektu budowlanego zamiennego. W ostatecznej decyzji Starosty Warszawskiego Zachodniego z [...] maja 2014 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zakładu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów, inwestor przed przystąpieniem do użytkowania obiektu zobowiązany został bowiem do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Tak więc to w ramach tego postępowania określonego w art. 59 ustawy – Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego, po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli obiektu, zobowiązany będzie ustalić wykonanie obiektu zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę, a tym samym sprawdzić czy wszystkie etapy inwestycji zostały zakończone.
Na uwzględnienie nie zasługuje także zarzut naruszenia § 5 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 6 pkt 9 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] przyjętego uchwałą [...]Rady Gminy Stare Babice z dnia [...] kwietnia 2011 r. przez przyjęcie, że inwestycja objęta wnioskiem nie narusza ustaleń ww. planu w zakresie dotyczącym przewidywanej w nim nieprzekraczalnej linii zabudowy dla terenu objętego inwestycją. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną skoro przedmiotem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny było również zatwierdzenie zmiany zagospodarowania terenu, to znajdujący się na tym terenie budynek portierni zlokalizowany poza nieprzekraczalną linią zabudowy przewidzianą w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego narusza wskazane powyżej ustalenia planu.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że budowa spornego budynku portierni i jego lokalizacja zatwierdzone zostały ostateczną decyzją Starosty Warszawskiego Zachodniego z [...] maja 2014 r., nr [...]. A zatem skoro zarówno wniosek inwestora, jak i decyzja organu pierwszej instancji nie dotyczyły budynku portierni (gdyż kwestia ta przesądzona już została ostateczną i niezmienioną w tym zakresie decyzją Starosty Warszawskiego Zachodniego z [...] maja 2014 r.), to poprawność usytuowania tego budynku nie mogła być przedmiotem sprawy o zatwierdzenie projektu zamiennego. W tym postępowaniu, jak wskazano to powyżej, nie dokonuje się bowiem ponownej oceny całego zamierzenia inwestycyjnego. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, przed zatwierdzeniem projektu budowlanego i wydaniem pozwolenia na budową sprawdza zgodność projektu zagospodarowania terenu w zakresie dotyczącym wniosku inwestora, a w tym wypadku zmiana zagospodarowania terenu dotyczyła włączenie zjazdu publicznego z ul. [...] jako integralnego elementu inwestycji na dz. nr ew. [...], gm.
Stare Babice oraz dz. nr ew. [...] w Warszawie. Tak więc jedynie w powyższym zakresie dopuszczalne było badanie zagospodarowania terenu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowo przyjęto zatem, że projekt zamienny nie przewidywał takich zmian, które byłyby niezgodne z ustalonym w planie sposobem wykorzystania terenu. Przedsięwzięcie budowlane, pomimo zmiany projektu, nadal przeznaczone było do gospodarowania odpadami.
Mając na uwadze powyższe rozważania za bezzasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 35 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane przez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie. Organy orzekające w rozpoznawanej sprawie prawidłowo przyjęły bowiem, co podzielił też Sąd pierwszej instancji, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny jest kompletny i został sporządzony zgodnie z wymogami wynikającymi z obowiązujących przepisów. Brak było zatem podstaw do nakładania postanowieniem obowiązku usunięcia jakichkolwiek nieprawidłowości, a tym bardziej do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W świetle art. 35 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ww. ustawy (co jak wykazano powyżej miało miejsce w niniejszej sprawie), właściwy organ zobowiązany był do podjęcia rozstrzygnięcia zgodnego z żądaniem wnioskodawcy.
W związku z powyższym za bezzasadne uznać należy też zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 151 ppsa, gdyż są one ściśle związane z zawartymi w skardze kasacyjnej zarzutami naruszenia prawa materialnego, których zasadności nie stwierdzono w niniejszej sprawie. Ponadto na uwzględnienie nie zasługują także zarzuty dotyczące naruszenia art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa. Uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji spełnia bowiem wymogi określone w art. 141 § 4 ppsa. Zawiera zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzuty podniesione w skardze, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.
Z kolei analiza uzasadnienia umożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku. Sąd pierwszej instancji przez nieuchylenie zaskarżonej decyzji nie przekroczył zasady prawdy obiektywnej i związanej z nią zasady swobodnej oceny dowodów. Przyjęta w sprawie faktyczna podstawa rozstrzygnięć ustalona została z uwzględnieniem wymogów wynikających z przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał więc, że organy ustaliły wszystkie istotne do załatwienia sprawy okoliczności faktyczne, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy ma walor kompletności, zaś jego ocena nie nosi znamion dowolności.
W związku z powyższym, skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 2 i 3 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.