Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki dwóch samodzielnych konstrukcyjnie obiektów budowlanych o wymiarach 3,80 m x 6,50 każdy, oddzielonych od siebie dylatacją z pianki o szerokości 10 cm, przylegających bezpośrednio do istniejącego na w/w działce jednorodzinnego budynku mieszkalnego, zlokalizowanych w granicy z działką sąsiednią nr ew. [...].
W uzasadnieniu postanowienia NSA przychylił się do argumentacji I. S., iż do czasu rozpoznania wniesionej przez nią skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2014 r. oddalającego skargę na przedmiotową decyzję, środek prawny w postaci nakazu rozbiórki obiektu stanowi najsurowszą sankcję przewidzianą przepisami, a wykonanie decyzji przed rozpoznaniem złożonej skargi kasacyjnej spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz będzie wiązać się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów (określonych przez skarżącą na kwotę ok. 15.000,00 zł). NSA podkreślił, że skarżąca korzystała z ochrony tymczasowej przed Sądem pierwszej instancji i za uzasadnione uznał przyznanie jej takiej ochrony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik uczestników postępowania- M. G., A. G. i A. G. wniósł o uchylenie zabezpieczenia w przedmiotowej sprawie. Powołał się on na wyrok NSA o sygn. II OSK 3021/12, który, jak wskazał pełnomocnik, dotyczy "samowoli budowlanej upozorowanej postępowaniem w przedmiocie zgłoszenia "dwóch" altanek". Podał, że w Sądzie Rejonowym w P., w sprawie o sygn. akt [...] toczy się "sprawa o ochronę własności przed immisją sprawcy samowoli". Pełnomocnik wskazał, że w jego opinii wstrzymanie wykonania decyzji o nakazie rozbiórki jest oczywiście niezasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest niezasadny i jako taki podlega oddaleniu.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania aktu na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. O ile przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody musi być każdorazowo doprecyzowana przez wnioskodawcę i w tym zakresie wniosek wymaga uzasadnienia przez jego autora, to w sytuacji, gdy wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęta jest decyzja nakazująca dokonanie rozbiórki, niejako z jej przedmiotu wynikać będzie wystąpienie drugiej przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. "trudnych do odwrócenia skutków", niezależnie od wielkości i wartości materialnej obiektu budowlanego.
Jak wielokrotnie bowiem wskazywano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W sprawach budowlanych, w których zazwyczaj chodzi o budowę lub rozbiórkę obiektu, trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2013 r. sygn. akt II OZ 910/13; 23 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 29/13; z dnia 5 października 2012 r. sygn. akt II OZ 863/12; z dnia 24 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 385/12 oraz z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OZ 1382/11). W przypadku rozbiórki obiektu budowlanego, nie chodzi więc o to, czy obiekt budowlany został wybudowany zgodnie z przepisami prawa budowlanego, ale o ocenę czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane rozbiórką obiektu, także wtedy, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalający skargę na decyzję w przedmiocie nakazu rozbiórki zostanie uchylony.
Skarżąca, wskazując na zakres niezbędnych prac związanych z rozbiórką obiektów podniosła, że rozbiórka ta wiązałaby się z koniecznością poniesienia kosztów w przybliżonej kwocie 15.000, 00 zł. Określiła zatem, w czym miałaby się wyrażać szkoda w jej majątku oraz jakie skutki spowodowałoby wykonanie decyzji. Nie tylko jednak kwota wskazana przez skarżącą ma znaczenie w niniejszej sprawie, ale również niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo to jest widoczne bez szczegółowego argumentowania jakie skutki pociąga za sobą rozbiórka obiektu budowlanego. Oba przedmiotowe obiekty, których dotyczy nakaz rozbiórki, są murowane, osadzone na fundamentach, a ich konstrukcja jest trwała. Z tych względów rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2015 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za zasadne.
Wymaga również podkreślenia, że w przedmiotowym wniosku uczestnicy postępowania nie wskazali żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uchylenie w/w postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3, art. 64 § 3, art. 184 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił wniosek oddalić.