Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 20 grudnia 2016 r. (data wpływu do Naczelnego Sądu Administracyjnego), pełnomocnik uczestników M.G., A. G. i A. G. – radca prawny E. G., wystąpił o uzupełnienie sentencji i uzasadnienia wyroku z dnia 24 września 2016 r. sygn. II OSK 49/15.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest bezzasadny.
Na wstępie stwierdzić należy że wyrok, którego wniosek dotyczy nie był wydany w dniu 16 września 2016 r. Sprawa sygn. II OSK 49/15 rozpoznawana była w dniu 19 października 2016 r. i po zamknięciu rozprawy Naczelny Sąd Administracyjny ogłosił wyrok. Wyrokiem tym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną I. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 100/14, oddającego skargę I. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Jednocześnie wyrokiem tym oddalony został wniosek uczestników reprezentowanych przez wnioskodawcę o zasądzenie kosztów postępowania. Wydając tej treści wyrok Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o całości skargi kasacyjnej, rozstrzygnął też o kosztach postępowania kasacyjnego poprzez oddalenie wniosku uczestników o ich zasądzenie, nie zamieszczając z urzędu innych dodatkowych orzeczeń, gdyż przepisy ustawy nie nakładały na Naczelny Sąd Administracyjny takiego obowiązku.
Stosownie do przepisu art. 157 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z przepisu tego jednoznacznie wynika zakres uzupełnienia wyroku: brak orzeczenia o całości skargi (kasacyjnej), względnie brak zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia, które należało zamieścić z urzędu.
W konkretnym przypadku żadna ze wskazanych sytuacji nie występuje. W sprawie sygn. II OSK 49/15 do rozpoznania była tylko jedna skarga kasacyjna wniesiona przez pełnomocnika I. S. i Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 października 2016 r. skargę tę oddalił. Orzekł tym samym o całości skargi kasacyjnej. Nadto w wyroku, rozpoznając wniosek pełnomocnika uczestników złożony do protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, orzekł o odmowie zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz uczestników postępowania M., A. i A. G. Jeśli chodzi o inne wnioski to przypomnieć należy, że na rozprawie przed NSA pełnomocnik uczestników domagał się odrzucenia skargi kasacyjnej inwestora w oparciu o przepisy Konstytucji RP dotyczące właściwości sądów administracyjnych o kontroli legalności działalności administracji publicznej z argumentacją, że wyłączają one możliwość kontroli przez sąd administracyjny ochrony prawa własności. Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną inwestora, na stronie 10 uzasadnienia wyroku z dnia 19 października 2016 r. odniósł się do tego wniosku.
Końcowo odnosząc się do wniosku to zauważyć należy, że wnioskodawca pisząc, że NSA "wydał pozór wyroku" daje świadectwo znajomości przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto, formułując żądanie stwierdzenia nieważności wyroku pierwszej instancji w trybie wniosku o uzupełnienie wyroku, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej i jej prawomocnym oddaleniu, domaga się rzeczy niedopuszczalnej przepisami p.p.s.a. Nie można bowiem w tym trybie żądać nawet uzupełnienia uzasadnienia wyroku, poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (zob. post. NSA z dnia 30 sierpnia 2012 r. sygn. II GSK 465/11, LEX nr 1223946). Skoro niedopuszczalna jest zmiana treści uzasadnienia, to tym bardziej niedopuszczalna jest zmiana treści sentencji wyroku.
Wobec tego żądanie zawarte we wniosku z dnia 20 grudnia 2016 r. jest oczywiście bezzasadne i w żadnym wypadku nie może być uwzględnione.