Uzasadnienie
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W salonie (...) w (...) w G. w lutym 2017 r. na zmianę pracowali D. D. (1) oraz M. Z. (1). W nocy z 12 na 13 lutego 2017 r. salon gier obsługiwał D. D. (1). Przed zamknięciem lokalu o godzinie 2 w nocy D. D. (1) przebywał w salonie w towarzystwie znajomych, klientów salonu nie było. D. D. (1) pieniądze z salonu gier miał jak zwykle cały czas przy sobie, nosząc je w saszetce typu „nerka” zapinanej na pasie. Przed zamknięciem kasyna D. D. (1) pieniądze w kwocie 980 zł pozostawił na wersalce, pod poduszką w pomieszczeniu oddzielonym kotarą. Było to zwyczajowe miejsce na pozostawianie pieniędzy przez pracowników salonu, o ile nie zabierali ich do domu. Po zamknięciu salonu (...) udał się do znajomego na ulicę (...) wraz z M. L. (1).
W tym czasie koło salonu gier w (...) przechodził oskarżony, który szukał czegoś do jedzenia. Wiedział, że w salonie jest drugie wejście i pomyślał, że w salonie mogą być pieniądze. Rozbił więc kamieniem szybę w drzwiach salonu, wszedł do środka, i znalazł na sofie pod poduszką saszetkę z pieniędzmi, którą zabrał. Następnie w ustronnym miejscu wyciągnął z saszetki pieniądze, a saszetkę wyrzucił do śmietnika. O godzinie 4.35 D. D. (1), który przechodził ulicą (...) po zauważeniu rozbitej szyby w drzwiach od zaplecza salonu (...) podszedł do patrolu policji w osobach Ł. K. oraz D. S. i zgłosił kradzież z włamaniem.
dowód: protokół oględzin miejsca – k.9-10, dokumentacja fotograficzna – k.14-17, notatka urzędowa – k.1, wyjaśnienia oskarżonego – k. 391 (odczytane), zeznania świadka D. D. – k.427, zeznania świadka M. Z. – k.428, zeznania świadka M. L. – k.427-428, zeznania świadka T. J. – k.35b,
Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego kilkakrotnie przyznawał się do popełnienia czynu na szkodę T. J. (1), a to w dniach: 7, 9, 14, 23 marca 2017 r. oraz dwukrotnie w dniu 24 marca 2017 r. – przed Prokuratorem oraz na posiedzeniu Sądu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania. G. T. wyjaśnił okoliczności i sposób popełnienia czynu na szkodę T. J. (1) oraz wyraził zgodę na wymierzenie mu kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności w trybie art.335 kpk. Podczas rozprawy w dniu 5 maja 2017 r. oskarżony nie przyznał się do kradzieży z włamaniem na szkodę T. J. (1) wyjaśniając, że nie wie skąd w protokole treść jego wyjaśnień, aczkolwiek potwierdził, że podpis na protokole jest jego.
Oskarżony G. T. jest kawalerem, nie ma dzieci. Posiada wykształcenie podstawowe, nie ma zawodu. Oskarżony był uprzednio karany sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu (z art.280 §1 kk i art.279 §1 kk) w warunkach art.64 §1 kk, za które odbywał karę pozbawienia wolności powyżej 1 roku (na mocy wyroku łącznego tut. Sądu z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt 536/11).
dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k.98,136,184,219,320, 321,328, dane osobopoznawcze – k.208, dane o karalności – k.209a-209b, odpis wyroków – k.210-211,212,213,214,215.
Sąd zważył co następuje
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie przypisanego mu w pkt.IV wyroku czynu nie budzą wątpliwości.
Oskarżony w postępowaniu przygotowawczym kilkakrotnie przyznawał się do kradzieży z włamaniem do salonu (...) w G., w wyjaśnieniach opisał sposób i okoliczności jego popełnienia. Jego wyjaśnienia pozostają zbieżne z zeznaniami świadków – pokrzywdzonego, osób zatrudnionych w salonie oraz M. L. (1). Dowody te dodatkowo zostały wsparte dokumentacją sporządzoną przez funkcjonariuszy policji (protokół oględzin miejsca, notatka urzędowa). Powyższe dowody wskazują niezbicie, że oskarżony w zarzucanym mu czasie i miejscu po wybiciu szyby w drzwiach wszedł od zaplecza do salonu gier, skąd skradł pieniądze w kwocie 980 zł na szkodę T. J. (1).
Oskarżony dopiero na rozprawie głównej zaprzeczył swojemu sprawstwu w zakresie czynu popełnionego na szkodę T. J. (1). Wyjaśnił wtedy, że nie wie skąd się wzięła treść jego wyjaśnień w protokole przesłuchania z dnia 7 marca 2017 r. (oskarżonemu ogłoszono wtedy 2 zarzuty). Potwierdził, że na protokole widnieje jego podpis, podał, że nie czytał protokołu przed podpisaniem. Zważyć należy, że oskarżony miał kilkakrotnie możliwość zmiany swoich wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym, w tym i przed Prokuratorem oraz Sądem. Każdorazowo jednak przyznawał się do wszystkich stawianych mu zarzutów, wstępnie wyraził nawet zgodę na wymierzenie kary bez przeprowadzania rozprawy. W żadnym też momencie, nawet na rozprawie głównej nie kwestionował braku swobody w składaniu wyjaśnień.
W związku z tym Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego złożonym na rozprawie w zakresie czynu popełnionego na szkodę T. J. (1). Oskarżony nie wskazał, nadto gdzie przebywał w noc tej kradzieży, jedynie oświadczył, że mieszkał wtedy w kilku miejscach i się przemieszczał.
W związku z tak ustalonym stanem faktycznym zachowanie przypisane oskarżonemu w pkt.II wyroku wypełnia zatem zespół ustawowych znamion przestępstwa z art.279 §1 kk, zgodnie z którym „kto kradnie z włamaniem, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”.
Sąd przyjął nadto, że oskarżony zarzucanego mu z art.279 §1 kk czynu na szkodę T. J. (1) (jaki i pozostałych mu przypisanych) dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art.64 §2 kk. Przepis tegoż artykułu stanowi, że jeżeli sprawca uprzednio skazany w warunkach określonych w art.64 §1, który odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu w całości lub części ostatniej kary popełnia ponownie umyślne przestępstwo przeciwko życiu lub zdrowiu, przestępstwo zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniem lub inne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia, sąd wymierza karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a może ją wymierzyć do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Rozstrzygnięcie w tym zakresie Sąd oparł na wyroku łącznym Sądu Rejonowego w Prudniku z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt 536/11, który objął skazania G. T. za czyny z art.280 §1 i art.279 §1 kk popełnione w warunkach art.64 §1 kk, i za które to czyny oskarżony odbył łącznie karę ponad 1 roku pozbawienia wolności. Odbywanie kary G. T. zakończył 28 stycznia 2017 r. W konsekwencji uznać należało, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art.279 §1 kk w związku z art.64 §2 kk.
O przyjęciu, że przypisane oskarżonemu czyny w pkt.I wyroku stanowią ciąg przestępstw zdecydowała treść art.91 §1 kk stanowiącego, że „jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę”. Oczywistym jest, że włamań na szkodę (...) Sp. z.o.o. z siedzibą w L. oskarżony dopuszczał się w krótkich odstępach czasu, a przy tym z wykorzystaniem tej samej sposobności.
Zgodnie z przepisami art.53 kk sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (§ 1); §2 stanowi zaś, że wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Za poszczególne czyny Sąd wymierzył oskarżonemu:
- - za ciąg przestępstw przypisany mu w pkt.I wyroku karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności przy zast. art.91 §1 kk;
- - za przestępstwo przypisane mu w pkt.II wyroku karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności;
- - za przestępstwa przypisane mu w pkt.III i IV wyroku karę po 1 roku i 2 miesiące pozbawienia wolności;
oraz wymierzył mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności.
Powyższe dyrektywy, przy uwzględnieniu, wcześniejszych, wielokrotnych skazań oskarżonego powodujących każdorazowo przyjęcie, że ciągu przestępstw oraz przestępstw dopuszczał się w warunkach multirecydywy z art.64 §2 kk, a nadto treści art.69 §1 kk powodują, że względem oskarżonego jedynie możliwym było sięgnięcie po kary bezwzględnego pozbawienia wolności oraz wymierzenie mu kary łącznej z zastosowaniem zasady asperacji.
Odnośnie samego już wymiaru kary Sąd wziął pod uwagę szereg okoliczności wskazujących na stopień winy i społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów (wartości szkody), popełnienie ich niemal bezpośrednio po odbyciu przez niego kary pozbawienia wolności, ich powtarzalności i to nawet w sytuacji, kiedy przeciwko oskarżonemu toczyło się już karne postępowanie.
W związku ze skazującą treścią wyroku i należytym wykazaniem przez pokrzywdzonego T. J. (1) szkody, Sąd orzekł na zasadzie art.46 §1 kk, jak w pkt.VII wyroku.
Mając na uwadze, że oskarżony był do sprawy zatrzymywany, a następnie tymczasowo aresztowany, Sąd zaliczył mu te okresy na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności na podstawie art.63 §1 i §5 kk.
Wobec ustanowienia dla oskarżonego obrońcy z urzędu w postępowaniu sądowym, Sąd orzekł jak w punkcie VIII wyroku, z uwzględnieniem udziału obrońcy w posiedzeniu odwoławczym w dniu 28 kwietnia 2017 r. w przedmiocie utrzymania stosowania tymczasowego aresztowania w trybie art.344 kpk. W wyroku nie uwzględniono kosztów obrońcy związanych z udziałem w posiedzeniu odwoławczym w dniu 12 lipca 2017 r.
Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia treść przepisów prawa cyt. w punkcie IX wyroku, a nadto deklarowana przez oskarżonego sytuacja materialna.
Stosownie do treści art.423 §1a kpk, w związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku w części dotyczącej czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. II wyroku i związanego z tym środka kompensacyjnego z pkt.VII wyroku, kar jednostkowych wymierzonych oskarżonemu za przypisane mu czyny i ciąg przestępstw oraz kary łącznej Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do tych tylko części wyroku, których wniosek dotyczy.