Uzasadnienie
Oskarżony K. S. stanął pod zarzutem popełnienia ciągu przestępstw z art.178a §1 kk, polegającego na dwukrotnym kierowaniu motorowerem po drodze publicznej w stanie nietrzeźwości. Oskarżony K. S. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu ciągu przestępstw. Wobec postawy oskarżonego Prokuratura Rejonowa w Prudniku zawarła z nim porozumienie, co do wydania wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy w trybie art.335 §2 kpk i wniosła o wymierzenie mu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby lat 3, orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres próby lat 5 oraz orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 zł. Oskarżony, wyraził nadto zgodę na poniesienie kosztów sądowych.
Na posiedzeniu w trybie art.343 kpk (pod nieobecność stron), Sąd wydał wyrok skazujący bez przeprowadzania rozprawy, błędnie orzekając o okresie trwania środka karnego z art.42 §2 kpk, tj. 3 lat miast 5, bez modyfikacji w tym zakresie stanowiska oskarżyciela publicznego.
Sąd zważył co następuje
Wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie przypisanego mu wyrokiem ciągu przestępstw z art.178a §1 kk nie budzi wątpliwości.
Postępowanie karne wykazało, że oskarżony w czasie i miejscach opisanych w akcie oskarżenia, kierował motorowerem po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości.
Zgodnie z art.178a §1 kk kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2, a art.91 §1 kk, że jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
Zgodnie z przepisami art.53 kk sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (§ 1); §2 stanowi zaś, że wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Uwzględniając powyższe dyrektywy Sąd uznał, że kara 1 roku pozbawienia wolności, przy uwzględnieniu pozytywnej prognozy kryminologicznej wraz z orzeczonym zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych i świadczeniem pieniężnym wdroży oskarżonego do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego. Sąd, nie znalazł tym samym podstaw do nieuwzględnienia wniosku prokuratora dołączonego do aktu oskarżenia w trybie art.335 §2 kpk, błędnie wszak orzekając w zakresie środka karnego z art.42 §2 kk.
Orzeczenie o kosztach sądowych uzasadnia treść przepisów prawa cyt. w punkcie V wyroku, a nadto deklaracja oskarżonego o gotowości ich poniesienia.
Stosownie do treści art.423 §1a kpk oraz art.424 §3 kpk, w związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku tylko przez oskarżyciela publicznego, i to jedynie w części dotyczącej środka karnego, Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do tych tylko części wyroku, których wniosek dotyczy.