Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
VIII K 989/23
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
USTALENIE FAKTÓW
Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1.
M. A. punkt 1 wyroku
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
M. A. w dniu 16 kwietnia 2021 r. na autostradzie (...) na 120 km w kierunku G. kierując pojazdem I. (...) (oznakowany pojazd (...)) o nr rej. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa określonego w Ustawie prawo o ruchu drogowym w ten sposób, iż wykonując manewr włączenia się do ruchu nie ustąpił pierwszeństwa kierującemu pojazdem S. (...) o nr rej. (...) J. S. w wyniku czego doszło do zderzenia pojazdów.
na skutek czego J. S. doznał obrażeń w postaci złamania trzonu piątego kręgu zeznania J. S. 17-19, 190- 191v zeznania K. M. 42-43, 197-v-198 protokół oględzin płyty z zapisem z wideorejestratora wraz z płytą
- k. 77-79, 80 ekspertyza wypadku drogowego
- k. 89-105
W wyniku zdarzenia J. S. doznał obrażeń ciała w postaci złamania trzonu piątego kręgu kręgosłupa lędźwiowego ze stenozą kanału kręgowego, złamania trzonu mostka z przemieszczeniem odłamów, złamania podstawy wyrostka kruczego łopatki lewej co spowodowało u niego naruszenie czynności narządów ruchu trwające powyżej siedmiu dni w rozumieniu odpowiedniego artykułu kodeksu karnego.
dokumentacja medyczna
- k. 12, 22 opinia sądowo - lekarska
- k. 24-25
M. A. figuruje jako osoba niekarana sądownie. W przeszłości był notowany jako osoba naruszająca przepisy ruchu drogowego.
karta karna
- k. 71 inf. o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego
- k. 82
Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1.
M. A. punkt 1 wyroku
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
M. A. nie spowodował wypadku drogowego opisanego w akcie oskarżenia, a winę za zdarzenie ponosił pokrzywdzony J. S. wyjaśnienia M. A.
- k. 75-76, zeznania J. H.
- k. 46-47, 207, 198-189v zeznania B. B.
- k. 50-51,206, 215-215v zeznania B. W.
- k. 54-55, 2-4, 214v- 215 zeznania S. B. (1)
- k. 58-59, 205, 215v -216
OCena DOWOdów
Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania J. S. Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować zeznania pokrzywdzonego J. S. albowiem są one spójne i konsekwentne, znalazły też potwierdzenie w zeznaniach K. M., zapisie z wideorejestratora, protokole oględzin zapisu z wideorejestratora, opinii sądowo - lekarskiej, dokumentacji medycznej, ekspertyzie wypadku drogowego.
zeznania K. M. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka K. M., gdyż są spójne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym zeznaniami pokrzywdzonego J. S., zapisem z wideorejestratora, protokołem oględzin zapisu z wideorejestratora, ekspertyzą wypadku drogowego.
dokumentacja medyczna
Dowód wiarygodny i nie budzący zastrzeżeń.
ekspertyza wypadku drogowego
Opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych była pełna, jasna i niesprzeczna, sporządzona przez specjalistę dysponującego odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym.
inf. o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego
Dokument sporządzony przez uprawnioną do tego instytucję.
karta karna
Dokument sporządzony przez uprawnioną do tego instytucję.
opinia sądowo - lekarska
Opinia biegłego lekarza sądowego była pełna, jasna i niesprzeczna, sporządzona przez specjalistę dysponującego odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym. Nie była również kwestionowana przez strony postępowania.
protokół oględzin płyty z zapisem z wideorejestratora wraz z płytą
Dowód wiarygodny i nie budzący zastrzeżeń.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu wyjaśnienia M. A. Sąd odrzucił jako niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego ponieważ pozostawały one w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego J. S., świadka K. M., zapisem z wideorejestratora, protokołem oględzin zapisu z wideorejestratora, ekspertyzą wypadku drogowego.
zeznania J. H. Sąd odrzucił jako niewiarygodne zeznania świadków J. H., B. B., B. W. i S. B. (2) ponieważ pozostawały one w sprzeczności z uznanymi za wiarygodne zeznaniami pokrzywdzonego J. S., świadka K. M., zapisem z wideorejestratora, protokołem oględzin zapisu z wideorejestratora, ekspertyzą wypadku drogowego. W ocenie sądu świadkowie konsultowali ze sobą treść swoich zeznań na co wskazuje podobieństwo ich wypowiedzi, do tego jako koledzy oskarżonego składając zeznania na rozprawie celowo dążyli do przedstawienia takiej wersji wydarzeń, która uchroniłaby oskarżonego od odpowiedzialności za zdarzenie. Nie mniej jednak ich zeznania same w sobie wskazywały na winę oskarżonego. Z zeznań w/wym. wynikało bowiem jednoznacznie, że to oskarżony bezpośrednio przed zdarzeniem włączał się do ruchu.
PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
- 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem punkt 1 wyroku
M. A. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
Przestępstwa z art. 1771 kk dopuszcza się osoba, która naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1 kk.
W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że M. A. w dniu 16 kwietnia 2021 r. na autostradzie (...) na 120 km w kierunku G. kierując pojazdem I. (...) (oznakowany (...)) o nr rej. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa określonego w Ustawie prawo o ruchu drogowym w ten sposób, iż wykonując manewr włączenia się do ruchu nie ustąpił pierwszeństwa kierującemu pojazdem S. (...) o nr rej. (...) J. S. w wyniku czego doszło do zderzenia pojazdów na skutek czego J. S. doznał obrażeń w postaci złamania trzonu piątego kręgu kręgosłupa lędźwiowego ze stenozą kanału kręgowego, złamania trzonu mostka z przemieszczeniem odłamów, złamania podstawy wyrostka kruczego łopatki lewej powodując naruszenie czynności narządów ruchu trwające powyżej siedmiu dni w rozumieniu art. 157§1 kk.
Wskazywały na to uznane za wiarygodne dowody w postaci zeznań pokrzywdzonego, zeznań świadka K. M., zapisu z wideorejestratora, protokołu oględzin zapisu z wideorejestratora, opinii sądowo - lekarskiej, dokumentacji medycznej, ekspertyzy wypadku drogowego.
Do zdarzenia doszło w momencie kiedy oskarżony włączał się do ruchu po zakończonej akcji ratowniczej, na co wskazuje umiejscowienie uszkodzeń pojazdu I.. Pojazd oskarżonego nie korzystał już w tym momencie z uprawnień pojazdu uprzywilejowanego. Mimo to nie ustąpił on pierwszeństwa prawidłowo jadącemu pojazdowi pokrzywdzonego. Pokrzywdzony ze swej strony poruszał się z dozwoloną prędkością, w żaden sposób nie przyczynił się do zaistniałego wypadku.
W tej sytuacji sąd doszedł do wniosku, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 177 § 1 kk.
- 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
- 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
Podstawę prawną warunkowego umorzenia postępowania stanowiły przepisy art. 66 § 1 i 2 kk i 67 § 1 kk.
Przestępstwo z art. 177 § 1 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3.
Rozważając możliwość podjęcia wobec oskarżonego M. A. rozstrzygnięcia procesowego polegającego na warunkowym umorzeniu postępowania Sąd miał na względzie stopień winy i społecznej szkodliwości czynu. Sąd uwzględnił tu jako okoliczność łagodzącą to, że do zdarzenia doszło z winy nieumyślnej oskarżonego, w bardzo niekorzystnych warunkach pogodowych, po zakończonej akcji ratunkowej, w której on uczestniczył.
Oceniając natomiast pozytywną prognozę kryminologiczną Sąd na korzyść oskarżonego uwzględnił to, że jest on osobą niekaraną za jakiekolwiek przestępstwo. W jego przypadku okoliczność ta zestawiona z dotychczasowym ustabilizowanym trybem życia przemawia za tym, że czyn, którego się on dopuścił, należy uznać za incydent na tle jego dotychczasowej nienagannej postawy życiowej. W świetle powyższych okoliczności w ocenie Sądu w przypadku oskarżonego istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniająca przekonanie, że wydanie wyroku skazującego nie jest wymagane dla powstrzymania go przed popełnieniem nowego przestępstwa.
Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął, że zachodził nieznaczny stopień społecznej szkodliwości czynu przestępnego popełnionego przez oskarżonego oraz nieznaczny stopień jego winy. W ocenie Sądu te okoliczności przemawiały za skorzystaniem z dobrodziejstwa instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. Okoliczności popełnienia zarzuconego oskarżonemu czynu nie budziły wątpliwości w rozumieniu art. 66 § 1 kk.
Jednocześnie Sąd miał na uwadze, że w niniejszej sprawie oskarżony nie przyznał się do winy. Nie mniej jednak przyznanie się oskarżonego do winy nie jest przesłanką stosowania warunkowego umorzenia. Sąd badając, czy spełniony jest warunek braku wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu dokonał bowiem oceny całości materiału dowodowego, w tym również wyjaśnień oskarżonego. Dowód z wyjaśnień podlegał przy tym takim samym kryteriom oceny, jak każdy inny dowód. Fakt, że oskarżony nie przyznał się do popełnienia czynu nie miał żadnego szczególnego znaczenia formalnego, zwłaszcza zaś wyłączającego dopuszczalność badania, czy spełniony jest warunek braku wątpliwości co do okoliczności popełnienia czynu (tak też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r. V KK 301/03). Mając zatem na uwadze okoliczności opisane powyżej, Sąd - pomimo nieprzyznania się oskarżonego - orzekł o warunkowym umorzeniu ponieważ okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości.
Z tych względów orzeczono jak w punkcie 1-szym wyroku. Zdaniem Sądu okres próby wynoszący 2 lata od uprawomocnienia się orzeczenia stanowi wystarczająco długi okres czasu, który umożliwi ocenę i weryfikację przyjętej pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonego i pozwoli przekonać się czy oskarżony wykorzysta daną mu szansę.
- 3.4. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
- 3.5. Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
M. A. punkt 2 wyroku punkt 1 wyroku
Na podstawie art. 67§3 kk w zw. z art. 46§ 1 kk kk została zasądzona od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwota 2000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia.
Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
W ocenie sądu omówione powyżej okoliczności w jakich oskarżony dopuścił się przypisanego czynu pozwalały na nie orzekanie wobec niego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.
7. KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności punkt 3 wyroku
Sąd na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 7 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49 z 1983r. poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonego M. A. na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 60 zł, zaś na podstawie art. 627 kpk obciążył go wydatkami postępowania w kwocie 1958,06 złotych, uznając iż uzyskuje on dochody pozwalające na zapłatę należności sądowych.