Uzasadnienie
A. S. w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni pozostaje w gospodarstwie domowym z synem w wieku 23 lat (uczy się), córka w wieku 25 lat (mężatka –odrębna rodzina) oraz córką w wieku 14 lat (w rodzinie zastępczej). Jako posiadany majątek wykazuje dom wielkości 60m², działkę wielkości 1090m² oraz samochód należący do syna wartości ok. 2000 zł. Jako dochody rodziny skarżąca wskazuje alimenty i stypendium socjalne syna w łącznej kwocie ok. 1000 zł.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację życiową i majątkową skarżącej, przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznych dochodów jej rodziny uznano, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1, § 3 ustawy p.p.s.a.