Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 24 marca 2016 r. oddalił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Wyznaczona 30 maja 2016 r. przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w K. jako pełnomocnik skarżącej - adwokat A. B. złożyła w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku.
Jednocześnie pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oświadczając, że koszty te w żadnej części nie zostały przez skarżącą uiszczone.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) powoływana dalej jako ustawa p.p.s.a. adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 poz. 1801) powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Zgodnie zaś z § 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Przedmiotem sprawy jest odmowa umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W tego rodzaju sprawach opłata maksymalna wynagrodzenia adwokata na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynosi 480 złotych. Zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne adwokatowi wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 360 zł.
Pełnomocnik ustanowiona z urzędu adwokat A.B. przystąpiła do sprawy na etapie postępowania drugoinstancyjnego, sporządziła i przedłożyła Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 rozporządzenia, w opinii zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oświadczając, że koszty te w żadnej części nie zostały przez skarżącą uiszczone.
Kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 8 pkt 3 rozporządzenia wyniosła 360 zł. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 82,80 zł, należało ustalić na kwotę 442,80 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.