Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 października 2016r. sygn. akt: I SA/Kr 139/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od zapadłego w niniejszej sprawie wyroku Sądu z 30 października 2014r. z uwagi na niedochowanie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego.
Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 listopada 2016r. W zakreślonym terminie skarżąca wniosła pismo datowane na 13 listopada 2016 r. w którym podała, że składa zażalenie na dwa ostatnie postanowienia wydane w niniejszej sprawie, otrzymane w dniu 7 listopada 2016r.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w dniu 27 października 2016r. oprócz postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, Sąd wydał postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Oba ww. postanowienia zostały wysłane do skarżącej w jednej przesyłce i odebrane przez nią w dniu 7 listopada 2016r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W myśl art. 197§2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej- p.p.s.a.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W myśl art. 194§4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W utrwalonym stanowisku judykatury przyjmuje się, że sporządzenie osobiście przez stronę zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak, którego nie można usunąć (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 czerwca 2008 r., sygn. akt: I OZ 359/08). W przedmiotowej sprawie zażalenie z 13 listopada 2016r. zostało sporządzone i wniesione przez A.P. osobiście. Zażalenie takie jest więc niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy na mocy art. 178 w zw. z art. 197§4 p.p.s.a. zażalenie to podlega odrzuceniu.