Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 października 2014 r. WSA w Krakowie oddalił skargi A. P., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 18 listopada 2013 r. Nr [...], [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.
Pismem z dnia 27 listopada 2017 r. skarżąca złożyła niezatytułowane pismo, wskazując w treści, że składa "zażalenie wnosząc tym samym wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie skargi (...)".
Po przekazaniu powyższego pisma przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, pismem z dnia 30 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do skarżącej o sprecyzowanie charakteru pisma z dnia 27 listopada 2017 r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 12 lutego 2018 r. skarżąca wyjaśniła, iż wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 marca 2018 r., sygn. akt II FZ 641/17 postanowił przekazać wniosek o przywrócenie terminu wg właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
WSA w Krakowie zarządzeniem z 26 kwietnia 2018 r. wezwał skarżącą o sprecyzowanie pisma z 27 listopada 2017 r. poprzez wskazanie czy wniosek o przywrócenie terminu dotyczy skargi czy skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem ujemnych konsekwencji procesowych.
Skarżąca w piśmie z 11 maja 2018 r. poinformowała, że jej pismo z 27 listopada 2017 r. dotyczy skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślić trzeba, iż zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Natomiast wniosek uznaje się za niedopuszczalny, gdy brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności, np.: jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 p.p.s.a.); jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.); jeżeli czynność strony była dokonana w terminie (art. 86 § 1 p.p.s.a.); jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (np. art. 278 lub 141 § 1 p.p.s.a.) albo terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. akt II OZ 1090/11).
Oceniając okoliczności faktyczne występujące w niniejszej sprawie w kontekście przesłanek uprawniających do przywrócenia terminu należy stwierdzić, że skargi w przedmiotowym postępowaniu, jako złożone przez skarżącą w terminie, zostały rozpoznane przez WSA w Krakowie w wyroku z dnia 30 października 2014 r.
Zatem wniosek skarżącej z 27 listopada 2017 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 88 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.