Uzasadnienie
Skarżący w dniu 8 marca 2010r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył zażalenie na postanowienie sądu z dnia 27 stycznia 2010r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 28 lipca 2009r. Łącznie z zażaleniem skarżący złożył pismo zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – wpisu od zażalenia na wymienione postanowienie z dnia 27 stycznia 2010r. Ponieważ wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, skarżącego wezwano do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk PPF) i odesłania do sądu, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżący w terminie (tj. 23 czerwca 2010r.) nadesłał wypełniony formularz wniosku, zaznaczając w nim, iż wnosi o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze oraz treść pisma nadanego 8 marca 2010r., zawierającego wniosek o prawo pomocy, uznać należało, że skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie sądu z dnia 27 stycznia 2010r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 28 lipca 2009r. Ponadto skarżący na wezwanie sądu w terminie uzupełnił braki formalne urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie podpisu.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący prowadzi samodzielne jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma nikogo na utrzymaniu. Wykazał, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani przedmiotów wartościowych powyżej 3000 euro. Natomiast dysponuje oszczędnościami w kwocie [...] zł. Podał, iż aktualnie nie uzyskuje żadnych stałych dochodów.
Mając na uwadze sytuację materialną skarżącego wykazaną w urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy, stwierdzić należy, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, o zwolnienie od których strona wnosi w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych.
W sprawie niniejszej skarżący domaga się zwolnienia od wpisu sądowego na postanowienie sądu z dnia 27 stycznia 2010r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 28 lipca 2009r. Wpis sądowy od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 221, poz. 2193/).
Porównując wysokość wymienionej opłaty sądowej do sytuacji materialnej strony stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby nie był w stanie ponieść tego kosztu bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skarżący co prawda podał, iż nie uzyskuje stałych dochodów, jednakże posiada oszczędności wielokrotnie przewyższające wysokość wpisu sądowego od zażalenia. Podnieść należy, że oszczędności te nie uległy uszczupleniu od daty złożenia pierwszego wniosku o prawo pomocy w sprawie niniejszej, tj. od 9 marca 2009r., kiedy to deklarowana kwota posiadanych oszczędności wynosiła [...] zł. Powyższe prowadzi do wniosku, że aczkolwiek skarżący nie dysponuje stałymi dochodami, może okresowo uzyskiwać dochody, które pozwalają mu na bieżące pokrycie kosztów utrzymania bez naruszenia kwoty posiadanych oszczędności.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało postanowić jak na wstępie.