Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie Z. C. na postanowienie z dnia 22 października 2012 r. z uwagi na nie uzupełnienie w zakreślonym terminie jego braku formalnego - podpisania zażalenia.
W dniu 29 marca 2013 r. Z. C. nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą pismo "wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego zażalenia" wraz z podpisanym odpisem ww. zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 16 maja 2013 r. wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na nie uzupełnienie w zakreślonym terminie jego braku formalnego – złożenia jego odpisu.
Zarządzenie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 7 czerwca 2013 r.
W dniu 14 czerwca 2013 r. Z. C. nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą pismo "wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego pisma wniosek o przywrócenie terminu" wraz z odpisem pisma z dnia 29 marca 2013 r.
Z treści pisma wynika, że skarżący wnosi o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 29 marca 2013 r. uzasadniając, że zawiadomienia (tzw. awiza) o złożeniu w urzędzie pocztowym przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku "pisma z dnia 29 marca 2013 r." złożone zostały do oddawczej skrzynki pocztowej innej niż skrzynka adresata.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2013 r. (k.516), skarżący został wezwany do usunięcia braku nadanego na poczcie w dniu 14 czerwca 2013 r. wniosku o przywrócenie terminu poprzez:
1/ złożenie jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania;
2/ uprawdopodobnienia na piśmie, w 2 egz. (z których jeden powinien być własnoręcznie podpisany, a drugi - własnoręcznie podpisany lub poświadczony za zgodność z oryginałem) okoliczności podanych we wniosku - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pominięcia.
Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa") ze skutkiem doręczenia na dzień 17 lipca 2013 r., natomiast w dniu 24 lipca 2013 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą żądany odpis wniosku w 2 egz. oraz 2 egz. poświadczonej za zgodność, kserokopii pisma bez daty skierowanego przez skarżącego do Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 91 z prośbą o udzielenie informacji i wyjaśnień co do przyczyn nieprawidłowości w pracy Filii UP Warszawa [...] przy ul. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 29 marca 2013 r. uznać należy za nieuzasadniony, gdyż - w ocenie Sądu - skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności podanych we wniosku świadczących o braku jego winy w dochowaniu terminu.
Zgodnie z art. 87 § 2 ppsa, w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Należy zauważyć przy tym, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona zaprezentowaną argumentacją w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, rozumianej jako zamierzone działanie sprzeczne z regułami postępowania bądź powstrzymanie się od działania pomimo obowiązku czynnego zachowania, ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa, polegającego na niedołożeniu należytej staranności.
Mając na względzie regulacje art. 87 § 2 ppsa skarżący został wezwany do uprawdopodobnienia na piśmie (w 2 egz.) okoliczności podanych we wniosku, a mianowicie dotyczących błędnego pozostawiania zawiadomień (tzw. awiza) o złożeniu w urzędzie pocztowym przesyłki w oddawczej skrzynki pocztowej innej niż skrzynka adresata z wyraźnym pouczeniem, że jeden egzemplarz tego pisma powinien być własnoręcznie podpisany, a drugi - własnoręcznie podpisany lub poświadczony za zgodność z oryginałem.
Skarżący tego wezwania nie wykonał, gdyż po pierwsze: w odpowiedzi przedłożył jedynie pismo skierowane do Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa [...] z prośbą o udzielenie informacji i wyjaśnień co do nieprawidłowości działania urzędu polegającego, w jego ocenie, między innymi na braku powtórnej awizacji przesyłek doręczanych za potwierdzeniem odbioru czy błędnym sporządzaniu powtórnego awiza i przedwczesnym zwrocie przesyłek do nadawcy. Po drugie: wbrew pouczeniu skarżący złożył 2 egz. tego pisma, które stanowiły kserokopie potwierdzone za zgodność.
W tych okolicznościach uznać należy, że argumentacja wniosku, nie uzasadnia przyjęcia tezy o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, gdyż skarżący nie próbował nawet wykazać okoliczności w nim podanych podważających wiarygodność doręczenia przesyłek.
Uprawdopodobnienie jest wprawdzie instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia, gdyż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny, jednakże nie oznacza to, że niepoparta żadnym dowodem teza skarżącego o błędnym doręczeniu uzasadnić może przesłankę braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności. Sąd przy ocenie zasadności wniosku strony skarżącej musi bowiem opierać się na wskazanym przez nią materiale dowodowym, a nie na gołosłownych twierdzeniach.
Wobec powyższego, na podstawie art.86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.