Uzasadnienie
W dniu 22 czerwca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (dalej – WSA) wpłynęła skarga kasacyjna Z. C. (dalej – skarżący) od wyroku tego sądu z dnia 18 kwietnia 2012 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 26 czerwca 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania poprzez wykazanie, że skarżący jest adwokatem, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej – p.p.s.a.) (k.466 – 470 akt sądowych).
Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu, zamieszkałemu przy ul. A [...] w W., w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 472).
Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
W dniu 23 lipca 2012 r. skarżący zapoznał się w siedzibie WSA w Lublinie z aktami sprawy (k. 473).
W dniu 25 lipca 2012 r. do WSA wpłynęło pismo skarżącego wraz zaświadczeniem z Krajowego Rejestru Adwokatów i Aplikantów Adwokackich potwierdzającym, że skarżący jest adwokatem i niepodpisanym przez niego formularzem PPF (k. 474 – 477).
Pismem z dnia 3 sierpnia 2012 r. skarżący, będący adwokatem został wezwany do podpisania formularza PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a.
W dniu 31 sierpnia 2012 r. skarżący podpisał złożony przez siebie formularz.
- I. Postanowieniem z dnia 22 października 2012 r. WSA odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 482 – 488).
W dniu 23 listopada 2012 r. skarżący zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie WSA.
W dniu 28 listopada 2012 r. do WSA wpłynęło niepodpisane przez skarżącego, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie z dnia 22 października 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Zażalenie to złożone zostało w jednym egzemplarzu (k. 480).
Pismem z dnia 4 grudnia 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków zażalenia poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 493 – 494).
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Na zasadzie art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
II. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. WSA w Lublinie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 22 października 2012 r. ze względu na nieuzupełnienie podanych wyżej braków formalnych. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 22 marca 2013 r. (k. 495 – 500).
W dniu 3 kwietnia 2013 r. do WSA wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego zażalenia na postanowienie z dnia 22 października 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Wraz z wnioskiem skarżący przesłał podpisane zażalenie. (k. 501 – 502).
Pismem z dnia 5 kwietnia 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku zażalenia poprzez złożenie odpisu tego pisma poświadczonego za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (k. 505).
Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Na zasadzie art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 16 maja 2013 r. WSA pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego zażalenia. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 7 czerwca 2013 r. (k. 507 – 513).
W dniu 18 czerwca 2013 r. do WSA wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu.
Pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego pisma (wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu) poprzez złożenie odpisu tego pisma w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 514 – 519).
W dniu 23 lipca 2013 r. skarżący zapoznał się w siedzibie WSA z aktami sprawy (k. 520).
W dniu 26 lipca 2013 r. do WSA wpłynęło pismo skarżącego wraz z dwoma odpisami pisma (wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu).
III. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2013 r. WSA w Lublinie odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego zażalenia na postanowienie WSA z dnia 22 października 2012 r. Postanowienie to doręczone zostało skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 526 – 533 i k. 535).
W dniu 30 sierpnia skarżący zapoznał się w siedzibie WSA z aktami sprawy (k. 534).
W dniu 3 września 2013 r. do WSA wpłynęło niepodpisane przez skarżącego zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie z dnia 1 sierpnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego zażalenia na postanowienie WSA z dnia 22 października 2012 r. Zażalenie to złożone zostało bez odpisu dla strony przeciwnej (k. 537 – 538).
Pismem z dnia 6 września 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków zażalenia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez jego podpisanie i złożenia odpisu. Wezwanie to doręczono skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 540 – 541).
W dniu 2 października 2013 r. skarżący zapoznał się w siedzibie WSA z aktami sprawy (k.542).
Zgodnie z art. 86 § 3 p.p.s.a., na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie.
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
W myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Na zasadzie art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
IV. Postanowieniem z dnia 24 października 2013 r. WSA odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA z dnia z dnia 1 sierpnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego zażalenia na postanowienie WSA z dnia 22 października 2012 r. z powodu nieusunięcia przez skarżącego braków formalnych pisma (k. 543 – 547). Postanowienie to zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. (k. 553).
W dniu 13 listopada 2013 r. skarżący zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie WSA w Lublinie (k. 549).
W dniu 6 grudnia 2013 r. do WSA wpłynęło zażalenie skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie WSA z dnia 24 października 2013 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego na postanowienie WSA z dnia 1 sierpnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego zażalenia na postanowienie WSA z dnia 22 października 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy z powodu nieusunięcia przez skarżącego braków formalnych pisma.
Tak jak czynił to wcześniej, skarżący przesłał zażalenie niepodpisane i bez odpisu dla drugiej strony postępowania (k. 551).
Pismem z dnia 10 grudnia 2013 r. wezwano go zatem do uzupełnienia tych braków pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 30 grudnia 2013 r.
W dniu 7 stycznia 2014 r. upłynął termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
W myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Na zasadzie art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Powyższe przepisy były wielokrotnie powoływane i cytowane w licznych wezwaniach i postanowieniach WSA w Lublinie, kierowanych do skarżącego i są mu doskonale znane. Pomimo to, skarżący – będący adwokatem – wielokrotnie wzywany do usunięcia braków kolejno składanych pism przez własnoręczne podpisanie pisma lub złożenie jego uwierzytelnionego odpisu, jak też wielokrotnie pouczany o terminach ustawowych obowiązujących przy dokonywaniu czynności w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej, notorycznie wnosi pisma dotknięte wymienionymi brakami oraz uchybia terminom procesowym, nadużywając instytucji procesowych uregulowanych w art. 49 § 1 i 3 oraz art. 86 § 1 p.p.s.a.
W tych okolicznościach rodzi się pytanie, czy strona chce merytorycznego rozpoznania swojej sprawy, czy w przepisach tych widzi możliwość prowadzenia długotrwałej korespondencji z sądem. W sytuacji jednak, gdy skarżący jest jednocześnie adwokatem – działanie takie nasuwa wątpliwości co do zasad nim kierujących, rozważanych w świetle etyki wykonywania tego zawodu.
Niezależnie jednak od powyższych uwag, mając na uwadze, że i tym razem skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia w terminie wskazanym w wezwaniu do ich usunięcia – zażalenie skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie z dnia 24 października 2013 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 1 sierpnia 2013 r. o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego zażalenia na postanowienie z dnia 22 października 2012 r. z powodu nieusunięcia przez skarżącego braków formalnych pism – należało odrzucić, kierując się wskazanymi wyżej i wielokrotnie przepisami art. 197 § 2 w związku z art. 178 w zw. z art. 49 § 1 i 3 p.p.s.a.