Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę A. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2014 r.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 30 marca 2020 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Skarżąca została pouczona m. in. o tym, że skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona przez pełnomocnika, będącego adwokatem, radcą prawnym albo doradcą podatkowym, pod rygorem jej odrzucenia (k. 98, k. 100 akt sądowych).
W dniu 30 kwietnia 2020 r. (data stempla pocztowego – k. 106 akt sądowych) skarżąca wniosła osobiście sporządzoną skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie z art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo – w sprawach między innymi obowiązków podatkowych i celnych – także przez doradcę podatkowego. Wymóg ten w myśl art. 175 § 2 p.p.s.a. nie obowiązuje jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Należy wskazać, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia i z tego tytułu przepisy p.p.s.a. wymagają by została ona sporządzona przez zawodowego pełnomocnika. Obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna, nie spełniająca wskazanego wymogu, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, co wynika z art. 178 p.p.s.a. Dodać należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę niebędącą adwokatem, radcą prawnym ani innym upoważnionym do tego podmiotem, stanowi nieusuwalny brak tego środka zaskarżenia, wobec czego wojewódzki sąd administracyjny winien odrzucić taką skargę kasacyjną bez wzywania do uzupełnienia jej braków (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 lutego 2015 r., I FZ 20/15; z dnia 11 maja 2012 r., I OZ 320/12; z dnia 14 lutego 2012 r., II GZ 18/12 i z dnia 17 marca 2011 r., II FSK 2344/10, dostępne w bazie orzeczeń pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca została o powyższym wymogu oraz skutkach jego niedochowania stosownie pouczona wraz z doręczeniem jej odpisu zaskarżonego orzeczenia.
Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. - odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącą.