Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 września 2015 r. Sąd odrzucił skargę skarżącego. W postanowieniu z dnia 18 lipca 2016 r. referendarz sądowy stwierdził prawomocność ww. postanowienia z dniem 15 czerwca 2016 r. W piśmie z dnia 14 marca 2016 r. skarżący wniósł o wyłączenie od orzekania sędziów WSA: Marty Semiczek, sędziego WSA Anetty Chołuj i sędziego WSA Barbary Ciołek, którzy w dniu 22 stycznia 2016 r. oddalili wniosek skarżącego o wyłączenie wskazanych przez niego sędziów WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Postępowanie z wniosku skarżącego podlegało umorzeniu z uwagi na uprawomocnienie się postanowienia Sądu z dnia 21 września 2015 r. o odrzuceniu skargi skarżącego. Trzeba wskazać, że zgodnie z art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Artykuł 22 § 1 p.p.s.a. wskazuje także, że o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że wniosek o wyłączenie może być składany jedynie w trakcie toczącego się postępowania. Bezprzedmiotowe są zatem wnioski składane przed wszczęciem postępowania lub po jego zakończeniu.
Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że postępowanie sądowe uległo zakończeniu, co potwierdził referendarz sądowy, wydając w dnia 18 lipca 2016 r. postanowienie o stwierdzeniu prawomocności. W tych okolicznościach należało uznać za bezprzedmiotowy wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów WSA: Marty Semiczek, sędziego WSA Anetty Chołuj i sędziego WSA Barbary Ciołek. W myśl zaś art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Artykuł 64 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W tym stanie rzeczy, Sąd był zobligowany – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. – umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego, o czym orzeczono jak w sentencji.