Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 listopada 2016 r. R. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., [...]w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami.
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. oraz z dnia 27 lutego 2017 r. sygn. akt II SO/Gl 13/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalające wnioski skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wobec uprawomocnienia się ww. postanowienia z dnia 27 lutego 2017 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 marca 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, zgodnie z § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na dokonanie powyższej czynności wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W toku postępowania wielokrotnie odmawiano skarżącemu przyznania prawa pomocy w związku z uchylaniem się przez niego od uprawdopodobnienia okoliczności, które wskazywał we wniosku. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalające wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że w aktach nie ma rzetelnych informacji przedstawionych przez skarżącego dotyczących jego sytuacji osobistej oraz majątkowej.
Wobec powyższego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 lipca 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. W odpowiedzi na powyższe skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, jednak postanowieniem z dnia 25 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego oddalające ten wniosek wskazując w uzasadnieniu, że skarżący nie wykazał aby jego sytuacja zmieniła się na tyle aby uzasadniało to zmianę postanowienia referendarza sądowego.
Należy zaznaczyć, że postanowieniem z dnia 2 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 marca 2017 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Mając na uwadze powyższe w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2018 r., jednak dotychczas wpis od skargi nie został uiszczony.
W piśmie z dnia 8 kwietnia 2018 r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Pismem z dnia 21 kwietnia 2018 r. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego ponownie wskazał, że nie stać go na uiszczenie wpisu sądowego. W dniu 4 maja 2018 r. do sądu wpłynął urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 16 maja 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 września 2017 r. wskazując, że wnioskodawca po raz wtóry uchyla się od uprawdopodobnienia informacji zawartych we wniosku, co wyklucza możliwość oceny jego sytuacji oraz weryfikacji deklarowanej wysokości dochodów, ich źródła, miejsca zamieszkania oraz wydatków z tym związanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedopełnienia obowiązku uiszczenia wpisu, nie uczynił tego w wymaganym terminie tj. do dnia 27 kwietnia 2018 r.
W świetle tych okoliczności sąd przyjął, że kolejny wniosek skarżącego o zwolnienie z wpisu sądowego od skargi nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Kolejny wniosek skarżącego zmierza jedynie do przewlekłości postępowania sądowego, zwłaszcza że skarżący nie podnosi w nim żadnych nowych okoliczności wskazujących na ewentualne pogorszenie jego dotychczasowej sytuacji finansowej.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.