Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 13 marca 2023 r., znak SKO.PSW/41.5/1276/2023/4268 Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Wójta Gminy G. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w G. (dalej: organ) decyzję z 30 stycznia 2023 r. Nr [...] o odmowie przyznania E.K. (dalej: Skarżąca) prawa do dodatku węglowego.
Rozstrzygnięcie nastąpiło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 29 listopada 2022r. Skarżąca złożyła wniosek o wypłatę dodatku węglowego. We wniosku wskazała, że zamieszkuje pod podanym adresem i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego wskazała kocioł na paliwo stałe.
Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek był kolejnym wnioskiem, w którym wskazano ten sam adres miejsca zamieszkania organ przeprowadził wywiad środowiskowy. W jego ramach ustalił, że Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe użytkując piętro domu jednorodzinnego (3 pokoje, kuchnia, łazienka). W budynku jest jedno wejście główne od strony ulicy, drugie wejście od strony podwórka, wspólne dla obu gospodarstw domowych. Przechodząc przez główne drzwi po lewej stronie są drzwi, które prowadzą do przestrzeni mieszkalnej córki Skarżącej, prowadzącej odrębne gospodarstwo domowe. Liczniki na prąd i wodę są wspólne. W budynku jest jeden, wspólny kocioł na paliwo stałe.
Do 30 listopada 2022r. nie zostały podjęte działania mające na celu ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem.
W trakcie prowadzonego postępowania organ stwierdził, że na wskazany adres został już przyznany i wypłacony dodatek węglowy.
Zgłoszenie źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków nastąpiło 4 maja 2022r.
W tak ustalonym stanie faktycznym organ decyzją z 30 stycznia 2023 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa do dodatku węglowego. W jej uzasadnieniu wskazał obowiązujący stan prawny oraz dokonał wykładni pojęcia "odrębnego lokalu". Mając na uwadze to, że Skarżąca nie przedłożyła zaświadczenia o samodzielności lokalu, kopii złożonego wniosku o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu lub kopii wniosku o nadanie numeru porządkowego organ uznał, że nie zamieszkuje ona samotnie w budynku jednorodzinnym i tym samym nie zostały zatem spełnione warunki wymagane do przyznania dodatku węglowego.
Od tej decyzji Skarżąca wniosła odwołanie.
Po dokonaniu ponownej analizie akt sprawy SKO utrzymało decyzję w mocy. Skarżąca w oświadczeniu złożonym 16 stycznia 2023 r. podała, że w terminie do 30 listopada 2022 r. nie podjęła kroków formalnych w celu ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod adresem w odrębnych lokalach. Wobec tego nie spełnia przesłanek ustawowych uprawniających do przyznania dodatku węglowego, a złożony przez nią wniosek jest kolejnym wnioskiem, w którym wskazano ten sam adres zamieszkania. W konsekwencji, mając na uwadze obowiązujące przepisy ustawy, jak również udokumentowane w aktach okoliczności faktyczne sprawy SKO stwierdziło, że zaskarżona decyzja zasługuje na utrzymanie w mocy.
W skardze na tę decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie i wypłacenie wnioskowanego dodatku. Podniosła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe w oddzielnym lokalu mieszkalnym zasilanym współdzielonym źródłem ciepła, posiada własne źródło utrzymania. Lokal który zajmuje jest samodzielnym lokalem mieszkalnym. Nie zostały podjęte przez nią działania mające na celu nadanie odrębnego adresu dla zajmowanego lokalu. Z uzyskanych w urzędzie gminy jak i starostwie powiatowym informacji wynikało, iż nie zostanie nadany oddzielny numer porządkowy, ponieważ nie nadaje się odrębnych numerów porządkowych dla poszczególnych kondygnacji budynków. Nawet administracyjne wyodrębnienie lokalu i założenie księgi wieczystej nie daje gwarancji nadania odrębnego adresu dla jej lokalu (generuje jedynie dodatkowe koszty i jest bardzo czasochłonne). Wobec tego przyjąć należy, że podjęła działania mające na celu wyodrębnienie adresu, jednak wobec uzyskanych informacji że nie będzie to możliwe.
Z kolei organ miał możliwość potwierdzenia faktu zamieszkiwania w odrębnym lokalu w drodze wywiadu środowiskowego i przyznania wnioskowanego świadczenia. Wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania został przeprowadzony i potwierdził fakt zamieszkiwania Skarżącej w odrębnym lokalu. Po zmianach przepisów prawa w listopadzie 2022 r. organ gminy może przyznać kilka dodatków na jeden adres. Na poparcie swojej argumentacji Skarżąca przedstawiła treść mających zastosowanie w jej sprawie przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymując swoje stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Natomiast według art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja SKO z 13 marca 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy G. przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w G. decyzję z 30 stycznia 2023 r. o odmowie przyznania Skarżącej prawa do dodatku węglowego.
W wyniku kontroli zgodności z prawem decyzji organów obu instancji Sąd doszedł do przekonania, że zostały one wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Materialnoprawną podstawę decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1630; dalej: u.d.w.).
I tak, zgodnie jej art. 2 ust. 1 dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561 i 1576), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.
Z kolei zakres pojęcia "gospodarstwa domowego" wyznaczony został w art. 2 ust. 2 u.d.w. w ten sposób, że rozumie się przez nie:
- 1) osobę fizyczną samotnie zamieszkującą i gospodarującą (gospodarstwo domowe jednoosobowe) albo
- 2) osobę fizyczną oraz osoby z nią spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie z nią zamieszkujące i gospodarujące (gospodarstwo domowe wieloosobowe).
W dalszej kolejności podkreślenia wymaga, że w dniu 3 listopada 2022 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2236; dalej: ustawa nowelizująca). Mocą jej art. 26 pkt 1 lit. b w art. 2 u.d.w. dodany został w szczególności ust. 15g w brzmieniu "Dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r, a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust.
1. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wpis do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, dokonywany jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta z urzędu bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji."
Znowelizowany został przepis art. 2 u.d.w. także poprzez dodanie ust. 3c-3e. Zatem – co wynika z art. 2 ust. 3c u.d.w. - w przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach, nie stosuje się ust. 3a i 3b do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła.
Natomiast według art. 2 ust. 3d u.d.w. w przypadku, o którym mowa w ust. 3c, gospodarstwu domowemu, które zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, wójt, burmistrz albo prezydent miasta przyznaje dodatek węglowy w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ten ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje wpisu źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, jeżeli źródło nie było wcześniej zgłoszone do tej ewidencji, bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji.
Dodatkowo – co wynika z art. 2 ust. 3e u.d.w. - w przypadku gdy w lokalu, o którym mowa w ust. 3d, zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących w tym lokalu.
W tym miejscu zwrócić uwagę trzeba na pogląd wypracowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, według którego kolejne nowelizacje u.d.w. jasno wskazują, iż ich ratio legis sprowadza się do objęcia wsparciem w formie tego świadczenia jak największej liczby gospodarstw domowych, poprzez odformalizowanie procedury przy jednoczesnym zobowiązaniu organów administracji publicznej do dokładnego i wszechstronnego zbadania okoliczności faktycznych dotyczących osoby ubiegającej się o to świadczenie (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 5 maja 2023 r. sygn. II SA/Gl 210/23; wyrok WSA w Gliwicach z 31 maja 2023 r., II SA/Gl 474/23; wyrok WSA w Gliwicach z 13 września 2023 r., II SA/Gl 803/23; wyrok WSA w Opolu z 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Op 74/23; wyrok WSA w Olsztynie z 18 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 180/23).
Nie bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie mają regulacje u.d.w. o charakterze proceduralnym. Stosownie zatem do art. 2 ust. 9 u.d.w. wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. Wnioski o wypłatę dodatku węglowego złożone po dniu 30 listopada 2022 r., jak stanowi art. 2 ust. 10 u.d.w., pozostawia się bez rozpoznania. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta, opierając się na art. 2 ust. 15 u.d.w., dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. Z kolei regulacja art. 2 ust. 15a u.d.w. wskazuje, aby dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta brał pod uwagę w szczególności:
- 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 2519);
- 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie:
- a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615, 1265 i 2140),
- b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140),
- c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202, 1692 i 2687),
- d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561 i 2456);
- 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191).
Jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, działając na podstawie art. 2 ust. 15b u.d.w. wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c u.d.w.). W toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d u.d.w.).
Według art. 2 ust. 16 u.d.w., przyznanie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta dodatku węglowego nie wymaga wydania decyzji. Odmowa przyznania dodatku węglowego, uchylenie oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego dodatku węglowego wymagają wydania decyzji.
Nadmienić trzeba, że zgodnie z art. 3 ust. 3 u.d.w. w sprawach nieuregulowanych u.d.w. stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803).
W świetle przywołanego stanu prawnego nie może budzić wątpliwości, że informacje podane we wniosku o przyznanie dodatku węglowego muszą zostać zweryfikowane przez organ gminy przed wypłatą dodatku węglowego bądź też przed podjęciem decyzji o odmowie przyznania dodatku węglowego.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest to, czy Skarżąca spełnia wymagania ustanowione w przepisach ustawy o dodatku węglowym do nabycia prawa do dodatku węglowego, a zatem czy stanowi gospodarstwo domowe w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt. 1wymienionej ustawy, w tym czy zamieszkuje pod adresem ul. [...] w T. w odrębnym lokalu.
Z akt administracyjnych wynika, że Skarżąca złożyła wniosek o wypłatę dodatku węglowego w dniu 29 listopada 2022 r.
Deklaracja dotycząca źródeł ciepła i źródeł spalania paliw CEEB) została złożona dla budynku jednorodzinnego ul. [...] w T. w dniu 5 maja 2022 r. Następnie 30 sierpnia 2022 r. została zmieniona przez córkę Skarżącej w części A08 Rodzaj budynku w ten sposób, że zmieniono zaznaczenie "budynek jednorodzinny (w tym w zabudowie bliźniaczej i szeregowej) na "budynek wielorodzinny – liczba wszystkich lokali mieszkalnych w budynku:2".
Przeprowadzony został w dniu 16 stycznia 2023 r. wywiad środowiskowy. W jego ramach stwierdzono, że Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, córka Skarżącej prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Skarżąca zamieszkuje w domu jednorodzinnym, piętrowym. Jest jedno główne wejście do budynku od strony podwórka, które jest wspólne dla obu gospodarstw domowych. Odrębne jest wejście do przestrzeni mieszkalnej córki Skarżącej znajdującej się na piętrze i Skarżącej usytuowanej na parterze budynku. Na przestrzeń mieszkalną Skarżącej składa się kuchnia, łazienka i 3 pokoje. Wspólne są liczniki na prąd i wodę. Skarżąca w terminie do 30 listopada 2022 r. nie podjęła działań formalnych w celu ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod w/w adresem w odrębnych lokalach.
Poza tym złożony przez Skarżącą wniosek był kolejnym wnioskiem, w którym wskazano ten sam adres zamieszkania
W tak ustalonym stanie faktycznym organy orzekające w sprawie uznały, że Skarżąca nie spełnia przesłanek ustawowych uprawniających do przyznania dodatku węglowego. Odmienne stanowisko w tej kwestii zajęła Skarżąca.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy w sposób nieprawidłowy przeprowadziły postępowanie o ustalenie dla Skarżącej prawa do dodatku węglowego.
Prawo do dodatku węglowego, co wynika z art. 2 ust. 1 u.d.w. przysługuje osobie w gospodarstwie domowym (...), które może być gospodarstwem jednoosobowym. Tworzy je - w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt. 1 u.d.w. - osoba fizyczna samotnie zamieszkująca i gospodarująca. Jednocześnie zasadą wyrażoną w art. 2 ust. 3a u.d.w. jest, że dodatek węglowy przysługuje na gospodarstwo domowe rozumiane jako gospodarstwo umiejscowione pod tym samym adresem. Wyjątek od tej zasady stanowi art. 2 ust. 3c do 3e u.d.w. Kluczowe znaczenie dla jej zastosowania ma ustalenie przez organ w drodze wywiadu środowiskowego zamieszkiwania pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych.
Według NSA lokal posiada cechę samodzielności, jeżeli funkcjonalnie nie stanowi on części składowej innego lokalu, a korzystanie z niego nie wiąże się z koniecznością korzystania z pomieszczeń znajdujących się w innym lokalu. O tym, czy dany lokal może być uznany za samodzielny decyduje jego wydzielenie trwałymi ścianami, swobodny dostęp do niego właściciela czy mieszkańca oraz możliwość korzystania z niego bez wymogu korzystania z innych samodzielnych lokali, co oznacza przeznaczenie lokalu do wyłącznego użytku jego właściciela, mieszkańca (por. wyrok NSA z 11 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2920/16).
Zgodnie bowiem z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. organy administracji w toku postępowania z urzędu i na wniosek podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz mają obowiązek w wyczerpujący sposób zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Tymczasem organy orzekające w sprawie, pomimo tego że zbadały warunki lokalowe w jakich zamieszkuje Skarżąca i jej córka pod adresem ul. [...] T. nie dokonały wyraźnej oceny, czy skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe w odrębnym lokalu mieszkalnym czy też nie. Skupiły się natomiast na kreowaniu i egzekwowaniu obowiązku Skarżącej podjęcia w terminie do 30 listopada 2022 r. działań formalnych zmierzających do administracyjnego wyodrębnienia adresu, chociaż na gruncie regulacji u.d.w nie został on określony. Inaczej, ustawodawca nie wprowadził forsowanego przez organy wymogu, aby okoliczność braku możliwości ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania miała być ustalona na skutek podjęcia przez stronę formalnych kroków prowadzących do wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, złożenia wniosku o nadanie numeru porządkowego bądź też potwierdzenia innym, konkretnym dowodem.
Przepisy u.d.w. nie wymagają też wszczęcia procedury o wydzielenie odrębnego lokalu (por. wyroki WSA w Gliwicach: z 11 maja 2023 r. sygn. II SA/Gl 355/23; z 8 maja 2023 r. sygn. II SAB/Gl 24/23 oraz wyrok WSA w Łodzi z 23 maja 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 299/23; wyrok WSA w Lublinie z 13 września 2023 r., sygn. akt. II SA/Lu 376/23, LEX nr 3606141.). Sąd orzekający w sprawie podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie co do tego, że organy z urzędu posiadają wiedzę, czy dla danej nieruchomości możliwe jest ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw.
Tym samym nie ma potrzeby, aby strona składała wniosek o nadanie nowego numeru porządkowego zajmowanemu przez siebie lokalowi (por. m.in. wyrok WSA w Gliwicach z 11 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 355/23; wyrok WSA w Bydgoszczy z 20 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 451/23; wyrok WSA w Gliwicach z 29 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 391/23).
Zdaniem Sądu, organy orzekające w sprawie skoncentrowały się wyłącznie na badaniu przesłanki istnienia odrębnych lokali pod adresem, zaniedbując ustalenie czy Skarżąca faktycznie prowadząc gospodarstwo domowe jednoosobowe samodzielnie gospodaruje, o czym mowa w art. 2 ust. 2 pkt. 1 u.d.w. Przedmiotem rozpoznania w trakcie wywiadu środowiskowego nie uczyniono bowiem okoliczności samodzielnego gospodarowania Skarżącej. Nie zbadano istnienia w sprawie tej przesłanki w oparciu o inne dostępne organowi dane, o których mowa art. 2 ust. 15a u.d.w. np. informacje w składanych deklaracjach o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Zauważyć należy, że wymieniony w przepisie enumeratywnie skonstruowany katalog źródeł pozyskiwania informacji w trakcie weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego ma umożliwić dokonanie ustaleń odpowiadających faktycznie istniejącej sytuacji osoby fizycznej wnioskującej o przyznanie prawa do dodatku węglowego. W prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym nie były one wykorzystane, przynajmniej o fakcie ich wykorzystania organy nie poinformowały w decyzji o odmowie przyznania prawa do dodatku węglowego.
W konsekwencji stwierdzić należało, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 3d w zw. z art. 2 ust. 3c u.d.w, a w następstwie tego organy naruszyły również art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Wymienione naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec tego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a., należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji.
Ponownie rozpoznając sprawę organy dokonają ustaleń co do przesłanek warunkujących nabycie przez Skarżącą spornego świadczenia wskazanych w art. 2 u.d.w., uwzględniając wskazania wynikające z treści wyroku. Rozpoznanie wniosku Skarżącej o przyznanie dodatku węglowego powinno nastąpić w szczególności z uwzględnieniem dokonanej przez Sąd wykładni przepisów u.d.w. oraz określonych w k.p.a. zasad postępowania dowodowego.