Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu wspólnego odwołania Z. i H. L., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
W dniu 14.07.2016r. J. C. złożył skierowany do organu I instancji wniosek o pozwolenie na budowę budynku gospodarczego na działce nr A w Szewcach, gmina Sitkówka Nowiny, załączając wymagane dokumenty.
Postanowieniem z dnia 28.07.2016r. Starosta [...] nałożył na J. C. obowiązek usunięcia, w terminie do dnia 12.09.2016r., nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym, wymienionych w 5 punktach.
Inwestor przedłożył dokumenty świadczące o usunięciu nieprawidłowości wymienionych w postanowieniu, o czym poinformował w piśmie z dnia 12.09.2016r.
W trakcie postępowania administracyjnego H. L. (właściciel sąsiedniej, zabudowanej działki nr 305) dwukrotnie wnosił swoje uwagi i zastrzeżenia do planowanej inwestycji – pismami z dnia 2.08.2016r. i z dnia 29.09.2016r.
W wyjaśnieniach z dnia 10.08.2016r. i z dnia 10.10.2016r. inwestor odniósł się do ww. zastrzeżeń.
Mając na uwadze powyższe, decyzją z dnia 18.10.2016r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. C. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną, na działce nr A w miejscowości [...] – na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 80 ustawy z dnia 7.07.1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2016r. poz. 290 ze zm.). W decyzji tej został ustalony termin rozbiórki istniejących obiektów nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, ze wskazaniem, że przed rozpoczęciem budowy objętej wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę należy dokonać rozbiórki budynku oznaczonego w planie zagospodarowania oraz z określeniem szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie. Ponadto organ wskazał na konieczność zapewnienia badań w formie nadzoru archeologicznego, wynikającą z bezpośredniego sąsiedztwa stanowiska archeologicznego.
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli Z. i H. L., wskazując na spadek terenu w kierunku ich sąsiedniej działki i zarzucając organowi I instancji brak uwzględnienia uwag o zalewaniu, zawiewaniu śniegiem w zimie, braku krat ściekowych. Strony zwróciły uwagę, że woda spływająca z dachów i placów zabetonowanych i utwardzonych inwestora nie wsiąknie w grunt nieprzepuszczalny na niewielkiej powierzchni (do 100m2) z powierzchni 800m2. W rezultacie brudna "poolejowa" woda w związku z prowadzoną działalnością zakładu lakierniczo-mechanicznego na działce inwestora będzie spływała na ich działkę i dalej do strumyka i rzeki powodując zagrożenie dla środowiska.
Wojewoda, utrzymując na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., w mocy zakwestionowaną decyzję, stwierdził że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany przedmiotowej inwestycji spełnia wymogi przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1-4 Prawa budowlanego. W tym zakresie organ, powołując się na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr RG-XXXII/280/13 Rady Gminy [...] z dnia 26.06.2013r. w sprawie uchwalenia zmiany nr 5 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] pod nazwą "Sołectwo [...] - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - plan D" (Dz. Urz. Województwa Nr 3032 z dnia 19 sierpnia 2013r.), wskazał że:
- - w granicach terenu oznaczonego symbolem "15MN" (gdzie znajduje się działka nr A) plan miejscowy dopuszcza lokalizowanie wolnostojących budynków gospodarczych i garaży o wysokości obiektów nie większej niż 6 m, w tym z jedną kondygnacją naziemną, dachy dwuspadowe symetryczne, o nachyleniu 30° - 45°, z dopuszczeniem jednospadowych lub płaskich i dopuszcza się ich lokalizację w granicy działki (§ 25 ust. 2 pkt 10 Planu); zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym przedmiotowy budynek gospodarczy jest wolnostojący o wysokości 5,95 m powyżej poziomu terenu, posiada jedną kondygnację naziemną, dach płaski z minimalnym spadkiem "wewnętrznym" (1°, 2°, 7°, 14°) i został usytuowany w granicy z działką sąsiednią nr [...] (własność odwołujących) ścianą spełniającą wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego;
- - wskaźnik intensywności zabudowy wynosi maksymalnie 0,6, a wg projektu 0,43;
- - powierzchnia biologicznie czynna powinna być nie mniejsza niż 60%, a wg projektu 60%;
- - pozostałe wymogi zawarte w § 25 planu miejscowego nie dotyczą budynków gospodarczych;
- - teren działki nr A znajduje się w strefie archeologicznej ochrony biernej - "KA" (§ 12 ust. 2 Planu) obejmującej stanowiska archeologiczne, przy czym w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 18.08.2016r., w którym Wojewódzki Konserwator Zabytków pozytywnie opiniuje ww. inwestycję.
Analizując zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi organ wskazał, że projektowany budynek gospodarczy będzie usytuowany w granicy z sąsiednią działką nr [...] będącą własnością odwołujących i przytoczył § 12 ust. 1 pkt 2 oraz § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015r., poz. 1422 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. W tym zakresie zaznaczono, że plan miejscowy w § 25 ust. 2 pkt 10 dopuszcza możliwość lokalizacji budynków gospodarczych bezpośrednio przy granicy działki, a istniejące usytuowanie planowanego budynku gospodarczego w granicy działki jest zgodne z ww. warunkiem. Organ podkreślił przy tym, że projekt budowlany (na stronie 34-36) zawiera informację w formie opisowej i graficznej w sprawie obszaru oddziaływania obiektu - obszar zacieniania projektowanego obiektu, z którego wynika, że zostaną spełnione warunki dostępu do promieniowania słonecznego (§ 60 ust. 1 rozporządzenia) i warunki dostępu światła dziennego (§ 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia).
W sąsiedztwie projektowanego budynku gospodarczego na sąsiednich działkach nie znajdują się budynki mieszkalne z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi. Zaznaczono, że projektowany budynek gospodarczy w ścianie usytuowanej w granicy działki nie posiada otworów okiennych i drzwiowych i zgodnie z projektem budowlanym ściana ta posiada własny fundament, została zaprojektowana jako wyprowadzona ponad pokrycie dachu i posiada wymaganą klasę odporności ogniowej REI60 - przez co spełnia wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji przewiduje: konstrukcję dachu stalową - kratownica i blacha trapezowa T92, a elementy główne konstrukcji nośnej, konstrukcji dachu, ścian zewnętrznych oraz przykrycia dachu to materiały nierozprzestrzeniające ognia.
W konsekwencji organ uznał, że przedmiotowy budynek gospodarczy spełnia wymogi dotyczące bezpieczeństwa pożarowego określone w § 235 ust. 1-3 rozporządzenia. Z kolei odprowadzenie wód opadowych z dachu przedmiotowego budynku zaprojektowano poprzez rurę spustową powierzchniowo na tereny zielone własnej działki inwestora – co spełnia wymóg § 28 rozporządzenia. Gromadzenie odpadów stałych przewidziano w pojemnikach na śmieci (śmietniku), zaprojektowanym na terenie działki inwestora (zgodnie z § 22 rozporządzenia). Przedmiotowa działka posiada istniejący zjazd z drogi 1KDL - działki Nr 87/2.
Ponadto z uwagi na nałożony skarżoną decyzją warunek rozbiórki istniejącego budynku gospodarczego usytuowanego w granicy działki, zatwierdzony projekt budowlany posiada projekt rozbiórki zawierający zgodę właściciela obiektu na jego rozbiórkę, szkic usytuowania obiektu przeznaczonego do rozbiórki i opis sposobu, jak również zakres prowadzenia robót rozbiórkowych.
Końcowo organ wskazał, że:
- - projekt zagospodarowania działki został opracowany na kopii mapy do celów projektowych w skali 1:500, przyjętej do zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starosty [...] w dniu 8.07.2016r. i zaewidencjonowanej pod nr P.2604.2016.3101, zgodnej z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21.02.1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie;
- - projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej;
- - projekt budowlany, stanowiący załącznik do decyzji, jest kompletny, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, charakterystykę energetyczną i został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się, aktualnym na dzień opracowania projektu, zaświadczeniem o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję odwoławczego wnieśli H. i Z. L., kwestionując rozbudowę sąsiedniego zakładu lakierniczo-samochodowego, który od lat negatywnie oddziałuje na ich nieruchomość oraz środowisko.
W piśmie z dnia 8.05.2017r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżących uzupełnił skargę, zarzucając decyzji Wojewody naruszenie następujących przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania:
- 1. art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia, niepełne, ogólnikowe i wadliwe uzasadnienie, polegające na poprzestaniu na uznaniu za spełnione wymogów prawnych dotyczących decyzji o pozwoleniu na budowę, w tym w szczególności art. 35 Prawa budowlanego oraz § 28 rozporządzenia, brak dokładnego i szczegółowego ustosunkowania się do zarzutów skarżących oraz brak wskazania przez organ I instancji pouczenia o możliwości i trybie odwołania się od decyzji administracyjnej;
- 2. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji pomimo istnienia podstaw do jej uchylenia;
- 3. art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 11 K.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, nierozpoznanie należycie materiału dowodowego, nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów odwoławczych, zaniechanie przeprowadzenia należytego postępowania wyjaśniającego w zakresie czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 Prawa budowlanego tj. czy wzniesienie danego obiektu budowlanego odpowiada normom prawa budowlanego, warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia, przy czym w szczególności chodzi o zapewnienie ochrony przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibrację, ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody, gleby, ochronę przed zalewaniem, zapewnienie dostępu do drogi publicznej.
W uzasadnieniu wskazano, że dla oceny, czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 Prawa budowlanego, koniecznym jest ustalenie w każdym przypadku, czy wzniesienie danego obiektu budowlanego odpowiada normom prawa budowlanego, warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia. Natomiast stanowisko zajęte przez organ w okolicznościach niniejszej sprawy uznano za nieuzasadnione, co najmniej niepoprzedzone dostatecznymi ustaleniami, przy czym zaprezentowane uzasadnienie nie spełnia stawianych mu w tym zakresie wymogów. W ramach postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien każdorazowo ustalić przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego.
Wyznaczając obszar oddziaływania obiektu, organ powinien uwzględniać funkcję, formę oraz konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji. Przepisy odrębne, o których mowa w art. 3 pkt 20 Prawa budowlane, są to wszystkie inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego niż zawarte w ustawie - Prawo budowlane, a także przepisy wykonawcze do tej ustawy, wydane w oparciu o upoważnienie z art. 7 ust. 2 ustawy. W szczególności są to przepisy dotyczące wzajemnego sytuowania różnych obiektów budowlanych. Należą do nich m.in. przepisy rozporządzeń określających warunki techniczne dla różnego rodzaju inwestycji, przepisy z zakresu zagospodarowania przestrzennego, ochrony środowiska, ochrony zabytków, ochrony przyrody, prawa wodnego, zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków oraz dróg publicznych. Natomiast organ II instancji, utrzymując w mocy wadliwą decyzję, naruszył 138 § 1 pkt 1 K.p.a.
Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o uchylenie wydanych w niniejszej sprawie decyzji organów obu instancji w całości.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 9 maja 2017r. pełnomocnik skarżących dodatkowo zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 75 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, a w szczególności zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu z oględzin nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U z 2016.1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami, ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U z 2016, poz.718 ze zm.), dalej p.p.s.a. Przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku gospodarczego wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną, na działce nr A. W decyzji tej został ustalony termin rozbiórki istniejących obiektów nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, ze wskazaniem, że przed rozpoczęciem budowy objętej wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę należy dokonać rozbiórki budynku oznaczonego w planie zagospodarowania oraz z określeniem szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie. Ponadto organ wskazał na konieczność zapewnienia badań w formie nadzoru archeologicznego, wynikającą z bezpośredniego sąsiedztwa stanowiska archeologicznego.
Przeprowadzone przez Sąd badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie narusza ona ani prawa materialnego obowiązującego w dacie jej wydania, ani też przepisów postępowania w takim zakresie, iż mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie wskazać należy, że w sytuacji przytoczenia w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności Sąd rozpoznaje zasadniczo ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że w postępowaniu zachowano prawidłowy tok procedury, nie uchybiając jej przepisom w stopniu, który mógłby wpłynąć na wynik sprawy, można przejść do oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego.
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że wbrew zarzutom skargi, organy administracji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego, a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a. Podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania są nieuzasadnione. Przede wszystkim należy podnieść, że organ administracji nie ma obowiązku przeprowadzania wszystkich dowodów i to nawet na żądanie strony gdy, w jego ocenie, materiał dowodowy jest miarodajny do poczynienia ustaleń faktycznych. W sprawie niniejszej Sąd uznał, że materiał dowodowy zebrany w aktach sprawy był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji, a ustalony w sprawie stan faktyczny Sąd przyjmuje za własny.
Materialnoprawną podstawę kwestionowanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U z 2016r.poz. 290 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem takiej decyzji właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
W art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego ustawodawca sprecyzował, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 2 do 4 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza ponadto:
- 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
- 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
- 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe oznacza, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W ocenie składu orzekającego w sprawie niniejszej, analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na budowę - zostały przez inwestora spełnione. Inwestor spełnił również warunek, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Sprawdzenie, o jakim mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, należy oceniać przez pryzmat zasady wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno -budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej, która to zasada wynika z treści art. 35 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 940/07 i wyrok NSA z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. II OSK 3002/13). Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska.
Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego).
Podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności (ust. 2), przy czym obowiązek ten nie dotyczy projektów obiektów budowlanych o prostej konstrukcji, jak: budynki mieszkalne jednorodzinne, niewielkie obiekty gospodarcze, inwentarskie i składowe (art. 20 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego). Projektant do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (ust. 4).
Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 ust. 1-2b Prawa budowlanego stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego). Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, które dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych ustawą Prawo budowlane podlegają ponadto odpowiedzialności zawodowej w budownictwie (art. 95 Prawa budowlanego).
W świetle powyższego, w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie ww. oświadczenie zostało złożone na karcie 116 projektu budowlanego. Pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponosi zatem projektant.
W konsekwencji, organ architektoniczno-budowlany, poza przeprowadzoną kontrolą zgodnie z przepisami prawa, nie ma obowiązku prowadzenia ani dodatkowych badań, ani ustaleń pod względem możliwości technicznych jego wykonania. Obowiązkiem organu było natomiast dokonanie oceny zgodności zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, co w sprawie niniejszej organy obu instancji uczyniły. W ocenie Sądu zakres sprawdzenia był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji.
W sprawie niniejszej organ architektoniczno-budowlany prawidłowo ocenił zgodność projektowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącymi terenu przedmiotowej inwestycji. Stosownie do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr RG-XXXII/280/13 Rady Gminy [...] z dnia 26.06.2013r. w sprawie uchwalenia zmiany nr 5 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] pod nazwą "Sołectwo [...] - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - plan D" (Dz. Urz. Województwa Nr 3032 z dnia 19 sierpnia 2013r.):
- - w granicach terenu oznaczonego symbolem "15MN" (na którym położona jest działka nr A) plan miejscowy dopuszcza lokalizowanie wolnostojących budynków gospodarczych i garaży o wysokości obiektów nie większej niż 6 m, w tym z jedną kondygnacją naziemną, dachy dwuspadowe symetryczne, o nachyleniu 30° - 45°, z dopuszczeniem jednospadowych lub płaskich i dopuszcza się ich lokalizację w granicy działki (§ 25 ust. 2 pkt 10 planu); zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym przedmiotowy budynek gospodarczy jest wolnostojący o wysokości 5,95 m powyżej poziomu terenu, posiada jedną kondygnację naziemną, dach płaski z minimalnym spadkiem "wewnętrznym" (1°, 2°, 7°, 14°) i został usytuowany w granicy z działką sąsiednią nr [...] (własność skarżących) ścianą spełniającą wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego;
- - wskaźnik intensywności zabudowy wynosi maksymalnie 0,6, a wg projektu 0,43;
- - powierzchnia biologicznie czynna powinna być nie mniejsza niż 60%, a wg projektu 60%;
- - pozostałe wymogi zawarte w § 25 planu miejscowego nie dotyczą budynków gospodarczych;
- - teren działki nr A znajduje się w strefie archeologicznej ochrony biernej - "KA" (§ 12 ust. 2 Planu) obejmującej stanowiska archeologiczne. Jak wynika pisma z dnia 18.08.2016r., Wojewódzki Konserwator Zabytków pozytywnie zaopiniował przedmiotową inwestycję.
Sąd podziela również przeprowadzoną przez organ analizę zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Z akt sprawy wynika, że projektowany budynek gospodarczy będzie usytuowany w granicy z sąsiednią działką nr [...] stanowiącą własność skarżących. Stosownie do treści § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2015r., poz.1422 ze zm.), dalej rozporządzenie ws. warunków technicznych, sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego. Plan miejscowy w § 25 ust. 2 pkt 10 dopuszcza możliwość lokalizacji budynków gospodarczych bezpośrednio przy granicy działki, a istniejące usytuowanie planowanego budynku gospodarczego w granicy działki jest zgodne z ww. warunkiem.
Podkreślić należy, że projekt budowlany (s. 34-36) zawiera informację w formie opisowej i graficznej w sprawie obszaru oddziaływania obiektu - obszar zacieniania projektowanego obiektu, z którego wynika, że zostaną spełnione warunki dostępu do promieniowania słonecznego (§ 60 ust. 1 rozporządzenia) i warunki dostępu światła dziennego (§ 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia). Należy zauważyć, że w sąsiedztwie projektowanego budynku gospodarczego na sąsiednich działkach nie znajdują się budynki mieszkalne z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi. Projektowany budynek gospodarczy w ścianie usytuowanej w granicy działki nie posiada otworów okiennych i drzwiowych i zgodnie z projektem budowlanym ściana ta posiada własny fundament, została zaprojektowana jako wyprowadzona ponad pokrycie dachu i posiada wymaganą klasę odporności ogniowej REI60, a zatem spełnia wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego.
Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji przewiduje: konstrukcję dachu stalową - kratownica i blacha trapezowa T92, a elementy główne konstrukcji nośnej, konstrukcji dachu, ścian zewnętrznych oraz przykrycia dachu to materiały nierozprzestrzeniające ognia.
W konsekwencji uznać należy, że przedmiotowy budynek gospodarczy spełnia wymogi dotyczące bezpieczeństwa pożarowego określone w § 235 ust. 1-3 ww. rozporządzenia.
Nie mogły odnieść skutku zarzuty skargi dotyczące zalewania działki skarżących wodami z działki inwestora. Należy zauważyć, że kwestia odprowadzenia wód opadowych z dachu budynku inwestora została uregulowana w projekcie budowlanym w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Zatwierdzony projekt budowlany przewiduje bowiem, że wspomniane wody opadowe będą odprowadzane poprzez rurę spustową powierzchniowo na tereny zielone własnej działki inwestora (k. 39, 43,47,55 projektu budowlanego), co jest zgodne z § 28 ust. 2 rozporządzenia ws. warunków technicznych.
Gromadzenie odpadów stałych przewidziano w pojemnikach na śmieci (śmietniku), zaprojektowanym na terenie działki inwestora (co jest zgodnie z § 22 ww. rozporządzenia). Przedmiotowa działka posiada istniejący zjazd z drogi 1KDL - działki Nr 87/2.
Podkreślić należy, że zatwierdzony projekt budowlany posiada projekt rozbiórki zawierający zgodę właściciela obiektu na jego rozbiórkę, szkic usytuowania obiektu przeznaczonego do rozbiórki i opis sposobu, jak również zakres prowadzenia robót rozbiórkowych. Projekt zagospodarowania działki został opracowany na kopii mapy do celów projektowych w skali 1:500, przyjętej do zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starosty [...] w dniu 8.07.2016r. i zaewidencjonowanej pod nr P.2604.2016.3101, zgodnej z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21.02.1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie.
Końcowo wskazać trzeba, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym (k.121- 138) znajduje się opracowanie określające geotechniczne warunki posadowienia przedmiotowego budynku zawierające opinię geotechniczną, dokumentację badań podłoża oraz projekt geotechniczny. Z opinii geotechnicznej wynika, że grunty w podłożu to grunty piaszczyste, piaski gliniaste i gliny piaszczyste. Warto również zauważyć, że z projektu budowlanego spornej inwestycji nie wynika zmiana rządnych terenu – działki inwestora.
Zgodnie z art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego stanowi, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy projektować zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Ochrona tych interesów nie może uniemożliwiać inwestorowi realizację zamierzenia budowlanego, gdy jest ono zgodne z przepisami. Wynika to wprost z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego.
Analiza postępowania przeprowadzonego przez organy administracji architektoniczno - budowlanej w sprawie niniejszej pozwala stwierdzić, że organy uwzględniły w jego toku interes skarżących, jako właścicieli nieruchomości sąsiadującej z inwestycją. W zakresie wyznaczonym przez ustawodawcę organy oceniły projektowaną inwestycję i prawidłowo uznały, że spełnia ona wszystkie przewidziane prawem wymogi.
W tym stanie rzeczy, wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Z tego powodu, a także dlatego, że podniesione w skardze zarzuty nie były zasadne oraz brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.
O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu orzeczono w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 4 ust. 1, 3 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r. poz. 1715).