Uzasadnienie
Prezydent Miasta K. decyzją Nr [...].[...] z 9 sierpnia 2018 r. znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla inwestora [...] SP. z o.o. w K. pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "Remont, przebudowa oraz zmiana sposobu użytkowania budynków dworku "[...]" na funkcję: usługowo-gastronomiczną wraz z infrastrukturą techniczną i elementami zagospodarowania terenu, szczegółowy zakres inwestycji obejmuje: instalacje wewnętrzne w zakresie: wod.-kan., c.o., gazowej, wentylacji i klimatyzacji, elektrycznej, instalacje zewnętrzne w zakresie linii kablowej niskiego napięcia, w tym oświetlenie zewnętrzne, nawierzchnie utwardzone ruchu kołowego, chodniki i ciągi piesze, wiatę śmietnikową i lokalizację jednostek zewnętrznych klimatyzacji na działkach nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] obr. [...], ul. [...], [...]".
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Budynku przy ul. [...] w K.. Odwołująca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, zarzuciła naruszenie art. 5, art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 art. 36 ustawy Prawo budowlane poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę pomimo iż planowana inwestycja w sposób oczywisty narusza uzasadnione interesy osób trzecich - w szczególności mieszkańców Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K..
Wojewoda decyzją z dnia 14 sierpnia 2019 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W jej uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta K. z 9.08.2018 r. została wysłana do członków zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K., z pominięciem ustanowionego pełnomocnika w osobie N. B.. Wśród tych osób, jako ostatnia decyzję odebrała 27.08.2018 r. M. S.. Natomiast odwołanie od decyzji zostało wniesione przez pełnomocnika i nadane w Urzędzie Pocztowym w K. data stempla pocztowego: 30.08.2019 r. (3.09.2018 r. data wpływu do organu l instancji). Wojewoda w przedstawionych okolicznościach uznał, że uchybienie organu pierwszej instancji w zakresie doręczenia decyzji bezpośrednio stronie nie spowodowało negatywnych dla strony: Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w K. konsekwencji, wobec złożenia odwołania przez pełnomocnika strony z zachowaniem terminu ustawowego.
Analizując w opisanych okolicznościach przedłożony przez inwestora projekt budowlany, uznano, że spełnia on kryteria określone w obowiązujących przepisach, w szczególności w art. 35 ust. 1 pkt 1, a także art. 34 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 Pb.
Zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami Uchwały Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 4 grudnia 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Centrum [...]" w K. - zwanego dalej MPZP. Kwestię tę szczegółowo omówiono, nie tylko w zakresie dopuszczalnych parametrów zabudowy, ale również jej przeznaczenia - pod zabudowę usługową.
Przypomniano, że inwestor zgodnie z art. 39 ust. 1 Pb uzyskał pozwolenie konserwatorskie z 10.01.2018 r. Nr [...] znak: [...]+[...] wydane przez Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. na wykonanie robót budowlanych i konserwatorskich objętych wnioskiem przy budynku "[...]" oraz w jego otoczeniu, objętych wpisem do rejestru zabytków pod numerem [...] na podstawie decyzji z dnia: 31.07.1996 r. (decyzja zm. [...]) położonym przy ul. [...] w K., na terenie układu urbanistycznego "[...]" wpisanego do rejestru zabytków Województwa pod nr [...] decyzją z 30.12.2004 r., wraz z programem prac konserwatorskich M. M. - T. stanowiącym integralną część dokumentacji. W nawiązaniu do powyższego projektowana funkcja może być realizowana w budynku wpisanym do rejestru zabytków.
Analiza projektu budowlanego wskazuje na zachowanie kształtu bryły budynku i jej gabarytów w tym wysokości kalenic i kształtu dachów budynku "[...]". Pewne wątpliwości może budzić jedynie fakt, że nie wszystkie zaprojektowane okna połaciowe są identycznej, jednakowej wielkości, oraz nie wszystkie okna połaciowe zostały zlokalizowane na tej samej wysokości, o czym mowa w cytowanym wyżej § 7 ust. 4 pkt 1 lit. h), lit. i) MPZP. Przyjęte rozwiązania projektowe w tym zakresie były zapewne podyktowane zastanymi uwarunkowaniami i tak należało te kwestie rozwiązać. Na uwagę zasługuje fakt, że okna połaciowe zostały zaprojektowane w sposób uporządkowany, na każdej z osobna połaci dachowej. Takie rozwiązanie zostało zaakceptowane przez Miejskiego Konserwatora Zabytków w K., który wydał pozwolenie na prowadzenie przedmiotowych robót. Z projektu budowlanego wynika, że parametry i cechy planowanego przedsięwzięcia odpowiadają warunkom określonym w MPZP, w szczególności co do wskaźnika terenu biologicznie czynnego wynoszącego 50%; wysokości zabudowy wynoszącej 8,35 m w najwyższym miejscu (dopuszczalna do 11 m). MPZP nie wprowadza obowiązku realizacji miejsc postojowych w przypadku realizacji inwestycji polegającej na przebudowie i zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków - § 13 ust. 6 pkt 5 MPZP.
Projekt zagospodarowania terenu (karta 46 A, karta 46 B tom 2 projektu budowlanego) będący częścią projektu budowlanego został wykonany zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.
Teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej projektowanym zjazdem z działki drogowej nr [...] obr. [...] (ul. [...]) na działkę nr [...] obr. [...] w jej południowo-wschodniej części, na przebudowę, którego Inwestor uzyskał zgodę decyzją z dnia 22.02.2017 r. znak: [...]
Wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej spełnione będą za pomocą sięgacza przeciwpożarowego o parametrach zgodnych z postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 29.03.2018 r. znak: [...]
Usytuowanie budynków [...]" nie narusza § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422, ze zmianami) - zwanego dalej Rozporządzeniem Ml. Odległości między budynkami Willi a istniejącym od strony północnej budynkiem mieszkalnym wynoszą odpowiednio: 7,1 m od ściany "Wozowni" do najbliżej położonej ściany budynku mieszkalnego oraz 8,1 m od ściany "Domu ogrodnika" do najbliżej położonej ściany budynku mieszkalnego (karta nr 144 i 145 akt l instancji).
W związku z powyższym okna połaciowe zlokalizowane w połaci dachu zwróconej w stronę granicy działki w odległości mniejszej niż 4 m - zostały usunięte. W zamian zaprojektowano nowy rząd okien blisko kalenicy dachu, oddalonych poza strefę 4 m od północnej granicy działki (zob. karta nr 50 - rzut dachu oraz przekrój D, E karta 55 - Tom 2 projektu budowlanego). Rozwiązanie zamienne polegające na wyłączeniu z projektu dwóch rzędów okien dachowych na rzecz jednego rzędu poniżej kalenicy zostało uzgodnione przez Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. bez uwag (kart 143 i 144 akt l instancji). Pozwala to na stwierdzenie zgodności z § 271 Rozporządzenia Ml dotyczącego wymaganych odległości między budynkami ze względu na przepisy przeciwpożarowe. Analiza projektu budowlanego wykazała spełnienie przepisów w § 13, § 60 i § 271-§ 273 Rozporządzenia Ml.
Inwestor przedstawił oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest kompletny i został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane - zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2018.1935).
Zgodnie z art. 20 ust. 4 Pb projektant oraz sprawdzający do projektu budowlanego dołączyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.
Prezydent Miasta K. wskazał obszar oddziaływania obiektu w treści zaskarżonej decyzji: obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 3 ust. 20 Pb, określony przez projektanta, obejmuje nieruchomości nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] obr. [...]
Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśniono, że zgodnie z informacją sporządzoną przez projektanta (karta nr [...] tom 2 p.b.) na granicy z działkami sąsiednimi budowlanymi dla zabudowy jednorodzinnej, poziom hałasu nie przekroczy w dzień 50 dB, a w nocy 40 dB (zob. § 1 pkt 1 oraz Tab.
1. póz. 3 i 4 Rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku). Oddziaływanie projektowanej inwestycji na nieruchomości sąsiednie nie wykracza ponad przeciętną miarę i nie skutkuje naruszeniem uzasadnionych interesów właścicieli nieruchomości zlokalizowanych w obszarze oddziaływania inwestycji, zgodnie z art. 5 Pb.
W związku ze spełnieniem wymagań określonych w obowiązujących przepisach, w szczególności w art. 35 ust. 1, art. 32 ust. 4, a także art. 34 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 Pb tutejszy organ stwierdza, że Prezydent Miasta K. nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wspólnota Mieszkaniowa budynku przy ul. [...] w K.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 5 prawa budowlanego w związku z. art. 28, 33 ust. 1 i art. 34 ust. 4 oraz art. 36 ustawy prawo budowlane poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, pomimo, iż planowana inwestycja w sposób oczywisty narusza uzasadnione interesy osób trzecich - w szczególności mieszkańców Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w K. Nadto zarzucono błędne ustalenie stanu faktycznego przez organ I II instancji i przyjęcie, iż poziom hałasu nie przekroczy w dzień 50 dB a w nocy 40 dB.
Na podstawie tych zarzutów skarżąca wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego nakazują przyjąć, że w dużym obiekcie gastronomicznym, zaopatrzonym w salę bankietową z estradą, dostępnymi napojami alkoholowymi będzie głośno znacznie ponad przeciętną miarę - i sam inwestor zdaje sobie z tego sprawę skoro planuje zabudowę okien celem właśnie zminimalizowania skutków tego hałasu.
W odniesieniu do ustalenia poziomu hałasu Wspólnota zarzuciła, że informacje pochodzące od projektanta należy traktować równoznacznie z informacjami pochodzącymi od strony. W odniesieniu do wysuniętych przez Wspólnotę zarzutów w toku postępowania administracyjnego winna zostać sporządzona stosowna opinia biegłego posiadającego wiadomości specjalne i kwalifikacje do określenia realnego poziomu hałasu dla zamierzonej inwestycji. Opinia ta winna uwzględniać nie tylko stopień hałasu wywoływany przez urządzenia obiektu, ale przede wszystkim przez klientów i personel obiektu oraz muzykę w czasie imprez.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej określanej jako "p.p.s.a." uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zakres kontroli sądowej wyznacza przepis art. 134 p.p.s.a. stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji wedle tak określonych kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że jest ona prawidłowa.
Przedmiotem kontroli jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca dla inwestora [...] SP. z o.o. w K. pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. "Remont, przebudowa oraz zmiana sposobu użytkowania budynków dworku "[...]" na funkcję: usługowo-gastronomiczną wraz z infrastrukturą techniczną i elementami zagospodarowania terenu, szczegółowy zakres inwestycji obejmuje: instalacje wewnętrzne w zakresie: wod.-kan., c.o., gazowej, wentylacji i klimatyzacji, elektrycznej, instalacje zewnętrzne w zakresie linii kablowej niskiego napięcia, w tym oświetlenie zewnętrzne, nawierzchnie utwardzone ruchu kołowego, chodniki i ciągi piesze, wiatę śmietnikową i lokalizację jednostek zewnętrznych klimatyzacji na działkach nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] obr[...], ul. [...], [...]".
Procedura zatwierdzania projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę została określona w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (w dacie wydawania zaskarżonej decyzji: tekst jednolity - Dz.U. z 2018 poz. 1202 ze zmianami).
Zgodnie z art. 35 ust. 1 tej ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
- 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
- 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
- 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
- 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
- 5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2018 r. poz. 2363) - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy, zwanej dalej "inwestycją KZN".
W zaskarżonej decyzji Wojewoda wykonał powyższe obowiązki. Szczegółowo rozważono zgodność planowanej inwestycji z obowiązującymi przepisami uchwały Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 4 grudnia 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" w K.. Ocena zgodności planowanej inwestycji z zapisami planu miejscowego została przeprowadzona dogłębnie i szczegółowo i nie budzi ona wątpliwości Sądu.
W kwestii ochrony środowiska wyjaśniono, że projektowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć, dla których wymagane jest przeprowadzenie postępowania na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
W zaskarżonej decyzji podkreślono fakt, że objęta postępowaniem "[...]" jest objęta wpisem do rejestru zabytków pod numerem [...] na podstawie decyzji z dnia: 31.07.1996 r. (decyzja zm. [...]) położonym przy ul. [...] w K.; położona jest na terenie układu urbanistycznego [...]" wpisanego do rejestru zabytków Województwa pod nr [...] decyzją z 30.12.2004 r.
Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy Prawo budowlane prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.
Wymagane tym przepisem pozwolenie z dnia 10 stycznia 2018 r., nr [...] znak: [...] wydane przez Miejskiego Konserwatora Zabytków w K. na wykonanie robót budowlanych i konserwatorskich objętych wnioskiem przy budynku znajduje się na str. 35 – 37 projektu budowlanego.
Zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wszystkie te wymagania w niniejszej sprawie zostały spełnione, a zatem organy administracji architektoniczno – budowlanej prawidłowo zatwierdziły projekt budowlany i udzieliły pozwolenia na budowę.
Zarzuty skargi sprowadzają się do obaw skarżącej wspólnoty, iż planowana inwestycja po jej zakończeniu będzie generować ponadnormatywne hałasy, przez co narusza uzasadnione interesy osób trzecich (członków wspólnoty mieszkaniowej).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane obiekt budowlany, jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej.
Przepis ten nie stanowi jednak samodzielnej podstawy do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę. Jest jedynie przepisem programowym, kierunkowym. Nie można z niego natomiast wywodzić konkretnych uprawnień lub obowiązków, które zostały sprecyzowane w innych przepisach ustawy, a także rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Na obecnym etapie procesu inwestycyjnego nie sposób jednoznacznie ustalić, jaki hałas będzie generować zakończona inwestycja na etapie jej użytkowania. Jeżeli wówczas użytkowanie obiektu będzie powodować jakieś niezgodne z przepisami utrudnienia, to strona skarżąca będzie mogła skorzystać z odpowiednich środków prawnych. Natomiast brak jest przepisu szczególnego, który uniemożliwiałby realizację planowanej inwestycji na tym terenie. Trzeba podkreślić, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje, że jest to teren przeznaczony pod usługi, bez konkretyzacji rodzaju tych usług. W szczególności nie ma ograniczenia, by były to usługi nieuciążliwe.
Wobec powyższego zarzuty skargi nie mogły odnieść skutku, a skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.