Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 listopada 2001 r. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta K. z dnia 9 października 2001 r. nakazującą S.B., jako inwestorowi, wykonać rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego, murowanego o wym.4,20m x 6,85m na działce nr ewid. [....] przy ul. [....] w K. W toku postępowania administracyjnego organ l instancji przeprowadził w dniu [....] września 2001 r. oględziny na działce inwestora, w trakcie których ustalono, że na działce tej został wybudowany budynek gospodarczy, murowany z pustaków, o wym.4,20m x 6,85m, bez stropu, z dachem jednospadowym pokrytym eternitem. Inwestor oświadczył, że przedmiotowy budynek wybudował 1997 r. i nie posiada pozwolenia na jego budowę.
Na podstawie tych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nakazującą S.B. rozbiórkę budynku gospodarczego.
Od decyzji tej S.B. złożył odwołanie, a organ odwoławczy po jego rozpatrzeniu, decyzją z dnia 29 października 2001 r. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji.
W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. S.B. wniósł o jej uchylenie. Podniósł, że budynek odbudował po pożarze, w miejscu starego, i jest on mu niezbędny dla prowadzenia gospodarstwa. Na rozprawie skarżący podał, że budynek uległ zniszczeniu przez pożar w listopadzie 1993 r. i był odbudowywany sukcesywnie od daty pożaru aż do 1997 r.
Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł:
Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U, z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 tej ustawy.
Natomiast w świetle przepisu art. 29 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy budowa budynku gospodarczego wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.
Skoro inwestor nie uzyskał stosownej decyzji o pozwoleniu na budowę, organ l instancji zasadnie wydał decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowego budynku w trybie art. 48 ustawy z 1994 r. - Prawo budowlane, który stanowi, iż właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
Odpowiadając na kwestie podnoszone w skardze wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 pkt 6 wymienionej wyżej ustawy, przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę oraz przebudowę obiektu budowlanego. A zatem budowa nowego budynku w miejscu zniszczonego na skutek pożaru również wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Właściwym do rozpoznania skargi jest więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono naruszenia ww. przepisów prawnych, a zatem skarga jako niezasadna nie została uwzględniona.
Organy administracyjne prawidłowo przeprowadziły postępowanie, ustalając na podstawie zebranych dowodów stan faktyczny sprawy.
Prawidłowo ustalono, że S.B. wybudował w 1997 r. budynek gospodarczy, murowany o wym.4,20m x 6,85m na działce nr ewid. [....] przy ul. [....] w K., bez pozwolenia na budowę.
Fakt ten został potwierdzony przez skarżącego w protokole z przeprowadzonych na jego działce oględzin. W protokole (podpisanym przez skarżącego) stwierdzono, że budynek gospodarczy, według oświadczenia inwestora, wybudowany został w 1997 r.
Wobec powyższego brak podstaw aby dać wiarę oświadczeniu skarżącego złożonemu dopiero na rozprawie, iż przedmiotowy budynek budował od listopada 1993 r. do 1997 r., tym bardziej, iż uczestniczka postępowania S.K. oświadczyła do protokołu oględzin, iż budynek został wybudowany w 1999 r., a uczestnik W.K. oświadczył, iż do odbudowy obiektu skarżący przystąpił około 2, 3 lat po pożarze.
Powyższe ustalenia zobowiązywały organy nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki na podstawie art.48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 1996r.Nr 89 poz.414 z późn. zm.).
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1271 z późn. zmianami).