Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty Z. z dnia [...]. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Polskiemu Związkowi Łowieckiemu Oddział Okręgowy w Ł. pozwolenia na budowę sportowej strzelnicy myśliwskiej i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r. Polski Związek Łowiecki Oddział Okręgowy w Ł. wniósł o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie sportowej strzelnicy myśliwskiej, do realizacji na działkach nr ewid. 29/1, 29/2, 30/1 i 30/2, obręb T., gmina S. W skład przedmiotowej inwestycji miały wchodzić następujące budynki i budowle: budynek "dom myśliwski" wraz z instalacjami wewnętrznymi, budynek portierni wraz z instalacjami wewnętrznymi, budynek magazynowo-garażowo-sanitarny wraz z instalacjami wewnętrznymi, budynek sanitarno-magazynowy wraz z instalacjami wewnętrznymi, wiata grilla z częścią magazynową wraz z instalacjami wewnętrznymi, wiata strzelnicy "stojący rogacz" wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną, wiata strzelnicy "dzik w przebiegu" wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną, wiata strzelnicy "zając w przebiegu" wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną, schron z wyrzutniami strzelnicy "trap", wieża wyrzutnia rzutków strzelnicy "przeloty", wyrzutnia wysoka H=3,0 m strzelnicy "skeet", wyrzutnia niska H=1,0 m strzelnicy "skeet", 5 trybun krytych dla widzów na 12 osób, 3 wiaty dla oczekujących zawodników, 3 stanowiska sędziowskie, trybuna kryta na placu apelowym, tor prowadzenia sylwet zając/dzik, wiata strzelnicy pistoletowej oraz infrastruktura: zewnętrzna instalacja wodociągowa i ppoż. od komory wodomierzowej, zewnętrzna instalacji kanalizacji sanitarnej z 3 bezodpływowymi zbiornikami na ścieki, zewnętrzna instalacja elektryczna od złącza kablowego, instalacja oświetleniowa terenu, instalacja sygnalizacyjna i utwardzenie układu komunikacyjnego dojść i dojazdów, w tym 50 miejsc postojowych dla samochodów osobowych.
Decyzją z dnia 1 [...] nr [...]Starosta Z. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Z.B. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Decyzją z dnia [...]. Starosta Z. ponownie zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji.
Decyzją z dnia [...]. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania A.K., H. W. i B.K., umorzył postępowanie odwoławcze.
Z kolei decyzją z dnia 14 lutego 2014 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Z. B., uchylił zaskarżoną decyzję Starosty Z. z dnia [...] i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył Polski Związek Łowiecki Zarząd Okręgowy w Ł. Ponownie rozpatrując sprawę Starosta Z. decyzją z dnia [...]., nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. poz. 1409 z 2013 r. ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. poz. 267 z 2013 r.), udzielił pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji.
Organ wskazał, że obszar oddziaływania obiektu budowlanego obejmuje teren działek nr ewid. 29/1, 29/2, 30/1 i 30/2 - działki inwestora objęte inwestycją oraz 64, 65, 66/4, 70, 72, 31/2, 31/3, 423, 422, 421 - sąsiednie działki. Ustalając obszar oddziaływania obiektu organ wziął pod uwagę zasięg ewentualnej emisji hałasu, która ogranicza się jedynie do sąsiednich, najbliżej położonych działek. Wskazał w uzasadnieniu, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Stryków, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w Strykowie Nr XXXVI/290/2009 z dnia 28 lipca 2009 r., zgodnie z którym "dla działek nr ew. 29/1, 29/2, 30/1 i 30/2 położonych w jednostce 8 - Tymianka dopuszcza się wykorzystanie istniejącego wyrobiska po żwirowni dla potrzeb strzelnicy sportowej" (§ 33 ust. 2 pkt 10). Strzelnica sportowa wraz z niezbędną infrastrukturą spełnia wszystkie kryteria stawiane dla projektowanej zabudowy oraz posiada formę zintegrowanego zespołu, który może być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem jako całość techniczno-użytkowa.
Dodał, że z załączonego do wniosku projektu budowlanego wynika, iż powierzchnia inwestycji wynosi 19937,54 m², a teren inwestycji nie jest objęty żadną formą ochrony przyrody, dlatego też przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Organ stwierdził, że projekt budowlany został wykonany i sprawdzony przez projektantów posiadających odpowiednie uprawnienia zawodowe do projektowania i spełnia wymogi określone w art. 34 ustawy Prawo budowlane, rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Organ podniósł, że zgodnie z przedstawionymi w projekcie budowlanym rozwiązaniami technicznymi, oddziaływanie na sąsiednie nieruchomości zostanie ograniczone do minimum. Hałas powstający w trakcie użytkowania strzelnicy zostanie ograniczony poprzez nasadzenia zieleni wysokiej, wały ziemne boczne i czołowe z nasadzeniami, przegrody na poszczególnych strzelnicach oraz odpowiednie ukształtowanie stanowisk strzeleckich.
Dodatkowo teren strzelnicy zostanie powtórnie zalesiony, tworząc naturalną barierę dla powstającego hałasu, a większość stanowisk strzeleckich zostało zaprojektowanych w zachodniej części działki, czyli bliżej znajdującego się w sąsiedztwie lasu, a dalej od istniejących zabudowań po drugiej stronie drogi. Szacuje się, że poziom hałasu w odległości 200 m od źródła dźwięku nie będzie przekraczał 45 dB, jednak jego poziom jest trudny do precyzyjnego oszacowania i może się różnić w zależności od pory roku, czy warunków atmosferycznych. Regulamin strzelnicy nie będzie dopuszczał strzelania w porze nocnej, tj. w godzinach 22°° - 6°°. Na strzelnicy będzie używana zarówno broń śrutowa, jak i broń kulowa. Z opisu zawartego w projekcie budowlanym wynika, iż maksymalny zasięg śrutu 0-2mm wynosi 200 m i nie będzie stosowana amunicja o większym kalibrze, posiadającym odpowiednio większy zasięg. Rozwiązania techniczne zastosowane w poszczególnych stanowiskach strzeleckich uniemożliwiają wydostanie się pocisków poza obszar strzelnicy.
System osłon, jak i wszystkie elementy strzelnicy zostały zaprojektowane zgodnie z zasadami i prawidłami strzelań myśliwskich opracowanymi przez Zarząd Główny Polskiego Związku Łowieckiego. Podkreślił, że rodzaj użytkowanej broni (i związany z tym poziom hałasu) będzie uregulowany w przepisach wewnętrznych strzelnicy (regulamin), które nie mogą być zweryfikowane przez organ l instancji na etapie udzielania pozwolenia na budowę. Oznacza to, że w przypadku użytkowania obiektu niezgodnie z jego przeznaczeniem, powodującym np. wzrost poziomu hałasu lub powstawanie rykoszetów, odpowiedni organ może przeprowadzić kontrolę i podjąć adekwatne działania, np. sprawdzić zgodność sposobu użytkowania obiektu z warunkami określonymi w decyzji i projekcie budowlanym. Stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. Nr 576 z 2012 r.), zgodnie z którym "strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy".
Nie ma więc obaw, iż ewentualne rykoszety dolecą do zabudowań sąsiednich, w tym budynku szkoły i boiska szkolnego znajdującego się ok. 1000 m od projektowanej strzelnicy. Organ podkreślił, iż przedmiotowa inwestycja jest zgodna z przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz. U. Nr 27 poz. 341 z 2000 r.), bowiem sama strzelnica będzie usytuowana na obszarze specjalnie do tego przeznaczonym. Przepisy rozporządzenia nie odnoszą się natomiast do obszarów sąsiednich, a zgodnie z opisem technicznym projektu budowlanego - 5 m poniżej poziomu terenu nie stwierdzono występowania wody gruntowej. Starosta Z. nie uwzględnił sugestii organu II instancji, by "z uwagi na to, że nie ma odrębnych dla strzelnic sportowych warunków technicznych, jakim mają odpowiadać takie strzelnice, zasadnym byłoby rozważenie przez organ możliwości zastosowania przez analogię rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie".
Wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 powyższego rozporządzenia strzelnica garnizonowa to "obiekt budowlany położony na obszarze garnizonu wojskowego, wyposażony w stałe budowle zabezpieczające i stałe, trwale oznaczone linie otwarcia ognia i linie celów, którego strefa strzelań nie jest całkowicie zakryta lub zadaszona, przeznaczony do strzelania z małokalibrowej i średniokalibrowej broni osobistej, indywidualnej i zespołowej oraz broni pokładowej wozów bojowych, z wykorzystaniem amunicji karabinowej o kalibrze nie większym niż 7,62 mm i amunicji pistoletowej o kalibrze nie większym niż 9 mm, wystrzeliwanej z prędkością początkową nie większą niż 1.000 m/s z energią początkową nie większą niż 3.800 J". Poza tym, obiekty takie realizowane są na terenach zamkniętych, dla których organem właściwym w sprawie pozwolenia na budowę w l instancji jest Wojewoda.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Z.B. wskazując, że działa w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik M. S. Podniósł, że w odległości ok. 1000 m od strzelnicy znajduje się szkoła, natomiast zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic, strzelnicy nie będącej budynkiem lub nie znajdującej się w budynku, na której będzie wykorzystywana broń palna, nie lokalizuje się na obszarach, na których głębokość zwierciadła wód gruntowych wynosi mniej niż 1 m oraz przeznaczonych pod budynki związane ze stałym lub wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży.
W uzasadnieniu wskazał, że jego zdaniem realizacja inwestycji wymaga uprzedniego uzyskania decyzji środowiskowej, bowiem inwestycja obejmuje 6,6 ha wraz z ziemnymi wałami i powierzchniami strefy niebezpiecznej, które są niezbędnym elementem strzelnicy. Jego zdaniem, z uwagi na rodzaj stosowanej amunicji, a co za tym idzie - koniczność zastosowania niezbędnych zabezpieczeń, w sprawie znajduje zastosowanie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie. Zakwestionował ustalenie organu co do zachowania norm akustycznych, wskazując, że wśród projektantów brak jest specjalisty od akustyki. Zabezpieczenie zachowania norm akustycznych jedynie przez zapisy regulaminu uznał za niewystarczające.
Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] nr [...]Wojewoda [...] uchylił decyzję Starosty Z. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę sportowej strzelnicy myśliwskiej i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Podniósł, że pomimo wcześniejszych wyraźnych wskazań organu odwoławczego organ I instancji nie przeprowadził postępowania administracyjnego zgodnie z obowiązującą procedurą. Mając jednak na uwadze zasadę szybkości postępowania organ odwoławczy dokonał analizy zgodności inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśnił, że działki, na których zrealizowana ma zostać przedmiotowa inwestycja znajdują się w na terenie jednostki planistycznej oznaczonej symbolem R - tereny upraw polowych oraz w części na terenie jednostki ZL - lasy, dla których ustalenia zawarte zostały w § 29 ust. 1 oraz § 33 przedmiotowego planu. Na terenie jednostki planistycznej ZL zaprojektowano niewielki fragment inwestycji obejmujący część sieci wewnętrznej kanalizacji sanitarnej oraz część wewnętrznej sieci energetycznej i fragment ogrodzenia od strony ulicy.
Uznał, że inwestycja jest zgodna z zapisami ustalonymi dla jednostki ZL, jednak zgodności takiej nie ma w zakresie usytuowania ogrodzenia na tym terenie, bowiem w punkcie 3 ppkt d planu określono warunki zagospodarowania terenów, zgodnie z którymi na tym terenie obowiązuje zakaz lokalizacji zabudowy (z wyłączeniem istniejących siedlisk) i ogrodzeń. Organ wyjaśnił także, że zgodnie § 33 ust. 2 pkt 10 planu, dla terenów oznaczonych symbolem R wprowadza się dodatkowe ustalenia, zgodnie z którymi dla działek 29/1, 29/2, 30/1, 30/2, położonych w jednostce [...] – T. dopuszcza się wykorzystanie istniejącego wyrobiska po żwirowni dla potrzeb strzelnicy sportowej.
Jak wynika z projektu budowlanego w części południowo-zachodniej terenu, przeznaczonego pod inwestycję, znajdują się pozostałości po wybieraniu piasku w postaci wyrobisk o głębokości do 2,00 m. Plan dopuszcza usytuowanie na tym terenie strzelnicy sportowej, jednak nie ustala dla tej inwestycji odrębnych zasad kształtowania zabudowy i wskazuje, że w tym zakresie obowiązują ustalenia zawarte w § 33 ust. 1 planu. Zdaniem organu w zasadzie całość inwestycji zaprojektowana została na terenie jednostki planistycznej R. W tym zakresie Wojewoda stwierdził, że inwestycja nie jest zgodna z zapisami § 33 ust. 1 pkt 3 ppkt d, w świetle których obowiązuje zakaz ogrodzeń w bezpośrednim sąsiedztwie lasów (do 100 m) w celu uniknięcia wyizolowania powierzchni leśnych.
Projektowana inwestycja bezpośrednio graniczy z lasem, a cały teren inwestycji będzie ogrodzony, dopuszcza się wyłącznie ogrodzenia ażurowe wykonane z elementów drewnianych, w formie żywopłotów lub z siatki metalowej z podmurówkami o maksymalnej wysokości 0,70 m od poziomu terenu; obowiązuje zakaz stosowania półfabrykatów żelbetowych. Zaprojektowane ogrodzenie, jak wynika z projektu budowlanego, ma wysokość 2,20 m. Ponadto, największy wymiar poziomy jednorodnego elementu zespołu zabudowy może wynosić 12,0 m, przy czym szerokość jednorodnego elementu zespołu zabudowy (wyodrębnionego z lica elewacji) wynosi w przypadku domu myśliwskiego od 7,48 m do 21,19 m; w przypadku wiaty grilla 5,86 m; wiaty "stojący rogacz" 24,6 m; trybuna kryta na placu apelowym 28,6 m; wiata na strzelnicy pistoletowej 14,28 m.
Wojewoda uznał zatem, że organ I instancji nie zastosował się do przepisów postępowania wyrażonych w art. 35 ust. 1 i ust. 2, bowiem nie sprawdził w sposób wystarczający kompletności projektu budowlanego i nie nałożył na inwestora obowiązku usunięcia nieprawidłowości i doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego we wskazanym wyżej zakresie.
W odniesieniu do zarzutów odwołania wyjaśnił, że inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, bowiem powierzchnia terenu przekształcona w wyniku realizacji inwestycji, (obejmująca powierzchnię zabudowy obiektów kubaturowych, wiat, altan, pozostałych budowli i utwardzeń terenu) ma powierzchnię 19937,54 m². Wojewoda podkreślił, że przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic nie regulują, w jakiej odległości od zabudowań można sytuować strzelnice nie będące budynkiem.
Jak wskazuje art. 46 ust 1 i 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r., poz. 576) strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy, który określa szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy. Ponadto, poziom hałasu przenikającego do środowiska podczas użytkowania strzelnicy nie może powodować przekraczania dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, określonych przepisami o ochronie i kształtowaniu środowiska, tj. dla hałasów z grupy pozostałe obiekty i działalność będąca źródłem hałasu na terenach zabudowy zagrodowej wartości dopuszczalne wynoszą 55 db dla pory dziennej oraz 45 db dla pory nocnej. Jak wynika z projektu budowlanego przewidywany dla przedmiotowego obiektu poziom hałasu nie przewyższa norm hałasu dla terenów pod zabudowę zagrodową.
Zgłaszane przez skarżącego potencjalne obawy o naruszenie przepisów dotyczących ochrony środowiska nie mogą być zatem rozpatrywane na tym etapie procesu inwestycyjnego, gdyż jak wynika z materiału dowodowego przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne będzie spełniało wymogi zawarte w przepisach.
Podsumowując, Wojewoda [...] wskazał, że organ I instancji winien przy ponownym rozpatrywaniu sprawy wydać postanowienie i nałożyć na inwestora obowiązek doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz umożliwić stronom postępowania zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego, a następnie wydać decyzję, szeroko ją uzasadniając.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł Z. B., podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wskazał, że mimo, iż Wojewoda uchylił decyzję organu I instancji, to nie uwzględnił jego zastrzeżeń.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 r. skarżący poparł skargę, pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, zaś pełnomocnik uczestnika postępowania – Polskiego Związku Łowieckiego Zarządu Okręgowego w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga należało uwzględnić, aczkolwiek z nieco innych powodów, aniżeli w niej podniesione.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania administracyjnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności godzi się przypomnieć, że sprawa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Polskiemu Związkowi Łowieckiemu Oddział Okręgowy w Ł. pozwolenia na budowę sportowej strzelnicy myśliwskiej, przewidzianej do realizacji na działkach nr ewid. 29/1, 29/2, 30/1 i 30/2, obręb T., gmina S. była już rozpoznawana zarówno przez organy I, jak i II instancji.
Poddana obecnie kontroli tutejszego sądu decyzja kasacyjna Wojewody [...] z dnia [...]., uchylająca decyzję Starosty Z. z dnia [...]. zatwierdzającą projekt budowlany oraz udzielającą pozwolenia na budowę sportowej strzelnicy myśliwskiej i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, została podjęta w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, na skutek wydania przez Wojewodę [...]w dniu [...]. decyzji uchylającej decyzję Starosty Z. z dnia 18 listopada 2013 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji.
Podkreślić w tym miejscu trzeba, że rozstrzygnięcie Wojewody [...] z dnia [...] zostało wyeliminowane z obrotu prawnego na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Łodzi z dnia 8 września 2014 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 460/14 ze skargi Polskiego Związku Łowieckiego Zarządu Okręgowego w Ł. Wspomniany wyrok uprawomocnił się w dniu 6 listopada 2014 r.
W świetle art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.
Istotą zasady "związania oceną prawną" z art. 153 p.p.s.a. jest to, że dotyczy wykładni prawa materialnego, jak i procesowego oraz braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu istotnych okoliczności stanu faktycznego. Obowiązek podporządkowania się tak rozumianej ocenie prawnej może być wyłączony jedynie w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub prawnego, czyli jest ona wiążąca o tyle, o ile odnosi się do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych.
W takiej sytuacji organ, któremu sprawa została przekazana, związany jest wskazaniem sądu co do dalszego toku postępowania.
Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu art. 153 p.p.s.a., oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2014 r. sygn. akt II FSK 1889/12 - Lex nr 1518953).
Mówiąc inaczej, ponownie prowadzone postępowanie administracyjne i wydane w jego następstwie rozstrzygnięcia organów administracji publicznej obu instancji powinny bezspornie uwzględniać wskazówki zarówno co wykładni prawa materialnego, jego zastosowania oraz oceny stanu faktycznego sprawy wynikające z prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego.
Oceniając w tym kontekście legalność zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stwierdzić trzeba, że rozstrzygnięcia te są wadliwe w świetle rozważań prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 września 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 460/14.
Przede wszystkim sąd w motywach przedmiotowego wyroku przesądził, że w realiach tej sprawy znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz.U. nr 27, poz. 341), o czym świadczy brzmienie § 1 rozporządzenia. Tutejszy sąd zwrócił również uwagę, że skoro przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane stanowi o tym, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdzana jest m.in. zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, to oznacza to, że organem właściwym do dokonywania ustaleń i ocen w tym zakresie jest organ administracji architektoniczno–budowlanej.
Następnie sąd, odnosząc się do treści § 2 ust. 2 powołanego wyżej rozporządzenia stwierdził, że "przeznaczenie", o którym mowa w tym przepisie w odniesieniu do terenów, dla których obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, odnosić należy do zapisów tego planu.
Analizując zaś w dalszej części rozważań zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Stryków, zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Strykowie nr XXXV/290/2009 z dnia 28 lipca 2009 r. (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego nr 263, poz.2313), obowiązującego dla działek objętych inwestycją, położonych na terenach oznaczonych na rysunku planu symbolami R i ZL, sąd stanął na stanowisku, że na terenach oznaczonych symbolem ZL (które wchodzą w skład działek 29/1 oraz 30/1) nie jest dopuszczalne lokowanie urządzeń związanych z inną niż gospodarka leśna lub turystyczna działalnością. Teren działek nr ewid. 29/1, 29/1, 30/1 i 30/2, położony w jednostce planistycznej R przeznaczony jest natomiast m.in. pod zabudowę mieszkaniową zagrodową, co w świetle wspomnianej wyżej regulacji § 2 ust. 2 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Środowiska, wyklucza lokowanie na tym obszarze strzelnicy nie będącej budynkiem lub nie znajdującej się w budynku.
Okoliczność, że zapis § 33 ust. 2 pkt 10 dopuszcza dodatkowo zlokalizowanie na terenach tychże działek strzelnicy sportowej odnosi się - po pierwsze - wyłącznie do ich części, położonych w obszarze oznaczonym symbolem R (na co wskazuje systematyka uchwały), po wtóre: nie może być interpretowany w oderwaniu od powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Te zaś wykluczają lokalizację strzelnic nie będących budynkami lub nie znajdujących się w budynku na obszarze, który przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową. Kwestia usytuowania szkoły w odległości kilometra od projektowanej inwestycji z punktu widzenia regulacji, określonej w cytowanym rozporządzeniu, pozostaje okolicznością nie mającą istotnego znaczenia. Rozstrzygające jest bowiem przeznaczenie terenu, na którym realizowana ma być inwestycja, nie zaś terenów sąsiednich.
Sąd podzielił również zarzuty skargi dotyczące konieczności rozważenia zastosowania per analogiam przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie. Sugerowane stosowanie tychże przepisów do strzelnic innych, niż zdefiniowane w § 2 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, nie znajduje w niniejszej sprawie uzasadnienia. Jego przedmiotowy zakres obejmuje bowiem wyłącznie strzelnice garnizonowe, zlokalizowane na obszarach garnizonów wojskowych, na terenach zamkniętych (§ 12 rozporządzenia), tj. na terenach o charakterze zastrzeżonym ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, którym status ten został nadany przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych (art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – t.j. Dz.U. nr 193 z 2010r., poz.1287 ze zm.).
Wojewoda [...] co potwierdza bezspornie uzasadnienie zaskarżonej decyzji, dokonał sprzecznej ze stanowiskiem sądu przedstawionym w uzasadnieniu prawomocnego wyroku, wykładni zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S., obowiązującego dla działek, na których miałaby zostać zrealizowana sportowa strzelnica myśliwska. Doszedł bowiem do wniosku, że inwestycja jest zgodna z zapisami ustalonymi dla jednostki ZL, jednak zgodności takiej nie ma jedynie w zakresie usytuowania ogrodzenia na tym terenie, bowiem w punkcie 3 ppkt d planu określono warunki zagospodarowania terenów, zgodnie z którymi na tym terenie obowiązuje zakaz lokalizacji zabudowy (z wyłączeniem istniejących siedlisk) i ogrodzeń.
Organ wyjaśnił także, że zgodnie § 33 ust. 2 pkt 10 planu, dla terenów oznaczonych symbolem R wprowadza się dodatkowe ustalenia, zgodnie z którymi dla działek 29/1, 29/2, 30/1, 30/2, położonych w jednostce [...]- T. dopuszcza się wykorzystanie istniejącego wyrobiska po żwirowni dla potrzeb strzelnicy sportowej. Jak wynika z projektu budowlanego w części południowo-zachodniej terenu przeznaczonego pod inwestycję znajdują się pozostałości po wybieraniu piasku w postaci wyrobisk o głębokości do 2,00 m. Plan dopuszcza usytuowanie na tym terenie strzelnicy sportowej, jednak nie ustala dla tej inwestycji odrębnych zasad kształtowania zabudowy i wskazuje, że w tym zakresie obowiązują ustalenia zawarte w § 33 ust. 1 planu. Organ stanął na stanowisku, że w zasadzie całość inwestycji zaprojektowana została na terenie jednostki planistycznej R, choć w tym zakresie inwestycja nie jest zgodna z zapisami § 33 ust. 1 pkt 3 ppkt d planu.
Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic nie regulują, w jakiej odległości od zabudowań można sytuować strzelnice nie będące budynkiem. Nadto według projektu budowlanego przewidywany dla przedmiotowego obiektu poziom hałasu nie przewyższy norm hałasu dla terenów pod zabudowę zagrodową, zaś przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne będzie odpowiadało wymogom zawartym w przepisach prawa.
Wojewoda ocenił tym samym, że organ I instancji nie zastosował się do przepisów postępowania wyrażonych w art. 35 ust. 1 i ust. 2 Prawa budowlanego, bowiem nie sprawdził w sposób wystarczający kompletności projektu budowlanego i nie nałożył na inwestora obowiązku usunięcia nieprawidłowości i doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego we wskazanym wyżej zakresie.
W tym miejscu należy podkreślić, iż dla wyniku przedmiotowej sprawy istotna jest bezwzględnie wiążąca ocena prawna wynikająca z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 września 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 460/14. Zapadł on wprawdzie po wydaniu zaskarżonych w niniejszej sprawie decyzji, jednakże dotyczy tego samego wniosku. Z wyroku tego - jak wyżej wskazano - wynika, że analiza zapisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z uwzględnieniem unormowań rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic wyklucza na obszarze planowanym przez inwestora lokowanie strzelnicy nie będącej budynkiem lub nie znajdującej się w budynku.
Mając powyższe na uwadze, jak i treść art. 153 p.p.s.a., sąd zobligowany był uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Prowadząc zatem ponownie postępowanie wyjaśniające w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę sportowej strzelnicy myśliwskiej, organy obu instancji zobligowane są bezwzględnie wziąć pod uwagę ocenę prawną zaprezentowaną w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 września 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 460/14. Kierując się zaś dokonaną w tym orzeczeniu wykładnią przepisów prawa materialnego zobowiązane są ocenić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska, tak jak tego wymaga art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) i na tej podstawie podjąć rozstrzygnięcie, które będzie odpowiadało przepisom obowiązującego prawa.
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 134 i art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
W punkcie drugim sentencji wyroku sąd w oparciu o brzmienie art. 152 p.p.s.a. stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
IB